odkrycie (strona 10 z 31)

Kolejne ważne odkrycie w Shuanghe, najdłuższej jaskini Azji. Po długim czasie poszukiwań, grupie archeologów z Uniwersytetu Mountain Resources w Guizhou, udało się natrafić na szczątki przodków pandy wielkiej z późnego plejstocenu. Zdjęcia i nagrania z wnętrza jaskini udostępniła agencja Reutera. Widać na nich dobrze zachowane kości czy elementy czaszek z zębami. Badania w takich terenach wymagają specjalistycznych umiejętności, co można zauważyć na nagraniu, gdy archeolodzy poruszają się po stromych skałach, a momentami muszą przeciskać się przez wąskie szczeliny, uważając przy tym na przepaście. Jak wskazała szczegółowa analiza znalezionych szczątków, najstarszy z odkrytych osobników żył co najmniej 100 tys. lat temu. Naukowcy twierdzą, że nowo znalezione szczątki pandy wielkiej mogą dostarczyć kluczowych informacji do zrozumienia historii ewolucji genetycznej ich populacji i ewolucji wielkości w późnym plejstocenie.

Interesujące odkrycie w rzece na Podkarpaciu. Na terenie gminy Dukla od wiosny tego roku prowadzone są badania archeologiczne. Jak wyjaśnia lokalna administracja, celem badań jest m.in. określenie roli przełęczy górskich w kontaktach międzykulturowych w okresie pradziejów, wczesnego średniowiecza i w czasach historycznych na obszarach sąsiadujących z górą Cergową i Przełęczą Dukielską. Niespodziewanie w trakcie prac w jednym z potoków, dopływie rzeki Jasiołki natrafiono na naszyjnik wykonany z brązu. Gmina udostępniła zdjęcia tego znaleziska. Widać na nich, że zabytek ma okrągły kształt, wymiary ok. 16x16 cm i posiada obydwa końce sklepane i zwinięte w uszka. Zdaniem badaczy z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Rzeszowskiego, naszyjnik wykonany został z pręta o przekroju czworobocznym. "Opisany naszyjnik jest pierwszym tego typu znaleziskiem z obszaru Beskidu Niskiego. Podobne zabytki są znane z terenu Polski zachodniej i północnej. Chronologia podobnych naszyjników zawiera się z w szerokich ramach czasowych, począwszy od wczesnej epoki brązu (koniec III tys. p.n.e.) po wczesną epokę żelaza (około VIII-IV w. p.n.e.). W naszym przypadku należy łączyć najpewniej z okresem wczesnego żelaza" - przekazała gmina Dukla.

Powódź, która w ostatnim czasie przeszła przez Libię pozostawiła za sobą nie tylko zniszczenia. Okazało się, że siła żywiołu przyczyniła się do odkrycia nieznanych wcześniej zabytków. Najwięcej nietuzinkowych znalezisk odnotowano w starożytnym ówczesnym greckim mieście Cyrena niedaleko Derny. To właśnie tam woda wymyła ziemię spod której zaczęły wyłaniać się nowe punkty archeologiczne. Agencja AP wybrała się tam na miejsce z kamerą i udostępniła nagranie, na którym można zauważyć miejsca, gdzie w najbliższym czasie dojdzie do wykopalisk archeologicznych. Dr Ahmed Issa z Wydziału Archeologii Uniwersytetu Omara Al-Mukhtara powiedział, że należy utworzyć krajowy komitet składający się z ekspertów, który sklasyfikuje nowe zabytki archeologiczne i opracuje plan odbudowy tego obszaru. - Musimy zwrócić uwagę na nowe stanowiska archeologiczne. Należy utworzyć krajową komisję złożoną z ekspertów, aby te nowo odkryte zabytki zostały sklasyfikowane. Należy to zrobić szybko. Nie tylko na głównym obszarze Cyreny. Są one też nawet w dolinie Balghadir i okolicach - wyjaśnił Issa. Według Libijskiego Czerwonego Półksiężyca i Organizacji Narodów Zjednoczonych ponad 11 tys. osób zginęło, a ponad 10 tys. innych pozostaje zaginionych w wyniku niszczycielskich powodzi, które przeszły przez Libię w połowie września.

Gdyby nie prace budowlane, do tego odkrycia, by nie doszło. Na terenie wsi Józefów-Pociecha na Lubelszczyźnie w trakcie budowy natknięto się na pozostałości po wczesnosłowiańskiej osadzie. Najnowsze zdjęcia wykopalisk udostępnił Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków. Pierwszym sygnałem sugerującym, że w miejscu tym mogą znajdować się obiekty archeologiczne był spory poziom czarnej gleby, świadczący o używaniu w tym miejscu ognia. Z tego powodu zlecono badania pod kierownictwem Michała Kubera z Pracowni Archeologicznej "Archelius" z Lubartowa. Badania wykazały, że w tym miejscu znaleziono częściowo zagłębioną w ziemi chatę, w której sąsiedztwie znajdowało się palenisko. Co ciekawe, przy palenisku wykopano również liczne kawałki glinianych naczyń, a także bryły czy polepy, które mogły być częściami garnków. Zdaniem ekspertów z Lubartowa wstępnie ustalony czas istnienia osady w tym regionie to VIII-X wiek. "Największy z odkrytych obiektów, manifestował się jako owalne zaciemnienie odróżniające się na powierzchni odhumusowanego gruntu. Miał on wymiary około 4x2 m i głębokość 0,35 m. Takie właśnie cechy (wymiary, kształt) wskazują, że w miejscu tym znajdowała się niewielka chata. Kolejny z obiektów, interpretowany przez autora badań jako duże palenisko, miał nieregularny kształt i rozmiary powyżej 2 m. W jego wypełnisku odnaleziono liczne kawałki glinianych naczyń" - przekazał Lubelski Konserwator Zabytków.

Szczątki z jednego z najważniejszych konfliktów morskich II wojny światowej zostały ujawnione dzięki nowemu badaniu dna oceanicznego statków zatopionych w bitwie o Midway. Na niesamowitych nagraniach z Oceanu Spokojnego widać szczątki japońskich okrętów, zachowane w niezwykłym stanie po ponad 80 latach. Obrazy zostały uchwycone podczas pięciodniowych badań przeprowadzonych przez zespół ekspertów z Japonii i USA w pobliżu wyspy Midway od 18 września. Na głębokości ponad 5100 metrów po raz pierwszy zobaczyć można cesarski lotniskowiec Akagi z nienaruszonym uzbrojeniem. Lotniskowiec został zatopiony podczas bitwy o Midway przez amerykańskie samoloty torpedowe. Całe badania podwodne trwały 43 godziny, podczas których naukowcy opłynęli historyczne wraki. – Wiele dział przeciwlotniczych było nadal skierowanych w górę, dostarczając wskazówek na temat ostatnich chwil na tych kultowych statkach – przekazał dr Daniel Wagner, główny naukowiec Ocean Exploration Trust. Na nagraniach opublikowanych przez agencję Reutera widoczne są również amerykański lotniskowiec USS Yorktown, zatopiony przez japoński okręt podwodny, oraz japoński lotniskowiec Kaga. Bitwa o Midway miała miejsce zaledwie sześć miesięcy po japońskim ataku na Pearl Harbor. Według historyków bitwa między japońskimi i amerykańskimi okrętami wojennymi na Oceanie Spokojnym w 1942 r. była punktem zwrotnym w wojnie.

Wnętrze tajemniczej kuli pełne skarbów z przeszłości. Dokładnie dwa lata trwają już badania i prace remontowo-konserwatorskie przy wieży kościoła pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika we Wschowie. Niespodziewanie w iglicy wieży kościoła natknięto się na złotą kulę, która okazała się skrywać bogactwo z innych wieków. Wnętrze kuli ukrywało metalową szkatułę. Na jej wieku i spodzie wyryto daty 1726, 1786 i 1884, co może wskazywać, ze była przekazywana z pokolenia na pokolenie. Dołączona do niej była jeszcze mniejsza szkatułka, co tylko bardziej wzmocniło tajemnicę skarbu. W mniejszej szkatule odnaleziono monety pochodzące z XVIII i XIX wieku, stanowiące cenny zapis historii i kultury tamtego okresu. Większa szkatuła była jednak prawdziwym klejnotem. Zawierała dokumenty datowane na XVIII i XIX wiek, z najstarszym pochodzącym z roku 1726. Wewnątrz szkatuły odnaleziono także relikwie. Wszystkie znaleziska można obejrzeć na zdjęciach udostępnionym, dzięki Lubuskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Co ciekawe, kula i większa szkatuła zostały przestrzelone, a towarzyszący im pocisk uszkodził część dokumentów. Zdaniem badaczy, to najprawdopodobniej świadectwo po II wojnie światowej.

Nowym nabytkiem pochwalić się może Muzeum Inkluzji w Bursztynie Uniwersytetu Gdańskiego. Do kolekcji dołączył niezwykle rzadki pustynny pajęczak zatopiony w bursztynie. To trzeci taki okaz na świecie, a drugi w zbiorach w Gdańsku. Unikatowy pajęczak to gatunek rzędu Solifugae (solfugi), współcześnie żyjący na terenach pustynnych. W języku angielskim nazywany przez to "camel spider", a Polsce solfugą lub solpugą. - Skamieniałości solfug zachowane w bursztynie bałtyckim są niezwykle rzadkie - nawet inkluzji jaszczurek czy skorpionów jest więcej, dlatego tym bardziej cieszy nas, że okaz ten trafił do naszej kolekcji – przekazała RMF FM dr Elżbieta Sontag z Pracowni Entomologii Ewolucyjnej i Muzeum Inkluzji w Bursztynie. Jak dodała, stan pajęczaka pozwolił na opisanie zupełnie nowego gatunku. Podkreśla również, że solfugi, żyjące na stepowych terenach, nie kojarzą się z wilgotnym, żywiczym lasem. – Miały one niewielką szansę wpaść do żywicznej pułapki i to tłumaczy ich unikatowość – wyjaśnia dr Sontag. Ze względu na swoją wyjątkowość, eksponat przechowywany jest w szafie pancernej. Placówka dba w ten sposób, aby bursztyn był dostępnych dla kolejnych pokoleń naukowców do badań.

Zaskakującego odkrycia dokonali robotnicy, którzy rozpoczęli rekonstrukcję zabytkowego budynku Wydziału Pedagogicznego w Hradcu Králové. Natknęli się na część pierwotnej barokowej twierdzy z XVIII wieku.

Dwa złote naszyjniki wykonane 2,5 tysiąca lat temu, będą najcenniejszymi eksponatami muzeum w Asturii w Hiszpanii. Ciekawa jest nie tylko ich historia sprzed wieków, ale i współczesny epizod. Precjoza ujrzały światło dzienne po tysiącach lat, bo jeden z nich rzucił się w oko mężczyźnie, który wykonywał prace przy stacji uzdatniania wody.

W miejscowości Czerniki na Pomorzu policja odkryła ciała trojga noworodków. Śledczy zatrzymali 20-latkę z Kaszub i jej ojca. W domu 54-letniego wdowca miało dochodzić do kazirodztwa.

Niespodziewanego odkrycia dokonał mieszkaniec Arizony. We własnym garażu odkrył… siedlisko grzechotników. Niektóre rejony Stanów Zjednoczonych pełne są niebezpiecznych, dzikich zwierząt – nawet w pobliżu miejsc zamieszkania ludzi. Przez 23 latach mieszkania w okolicy mężczyzna nie spodziewał się jednak tego, co zastał na własnej posesji. Jak wspomina, dotychczas napotykał się tylko na pojedyncze węże przy drzwiach czy werandzie, więc w obliczu tej sytuacji starał się zachować zimną krew i nie panikować. Po zgłoszeniu swojego odkrycia na miejsce przyjechała Marisa Maki, członkini zespołu zajmującego się usuwaniem węży. Na nagraniu widać proces wyłapywania grzechotników i umieszczania ich w specjalnym pojemniku. Wewnątrz garażu w Mesie w Arizonie Maki schwytała rekordową liczbę 20 grzechotników.

Tajemnicze znalezisko na terenie Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni. W trakcie prac ziemnych operator koparki zauważył w ziemi ludzkie kości. Po szczegółowym zbadaniu miejsca odkrycia odnaleziono jeszcze hełm wojskowy, a także dwie czaszki i trzy kości prawej nogi. Oprócz tego natrafiono też na fragment niemieckiej skrzynki amunicyjnej z 1942 r. Muzeum w Gdyni udostępniło zdjęcia z efektów prac wykopaliskowych i okazało się, że znaleziony hełm pochodzi z kampanii wrześniowej. Co prawda jest pęknięty, dlatego zdaniem gdyńskich badaczy nosi on ślady uszkodzenia od odłamków. - Hełm jest pęknięty i nosi ślady uszkodzenia od odłamków. To polski hełm wzór 31 w wersji dla obrony przeciwlotniczej, bo jest pomalowany na szaro. Wyjaśni się to po przeprowadzeniu konserwacji, ale obstawiam, że został wyprodukowany w Hucie Ludwików. Niewykluczone, że zostanie on dołączony do naszej ekspozycji poświęconej obronie Wybrzeża w 1939 – informuje dla portalu Zawsze Pomorze, Piotr Czerepak pracownik MMW w Gdyni. Jak twierdzą władze muzeum, na tym terenie nie dochodziło do walk w trakcie II wojny światowej. Z tego powodu powstała teoria, że ludzkie szczątki i hełm zostały przywiezione przez jedną z ciężarówek, gdy w tym miejscu przed powstaniem MMW, marynarze nawozili ziemię z różnych miejsc w Gdyni na polecenie admirała Marynarki Wojennej Ludwika Janczyszyna. Akcja nawożenia ziemi miała miejsce w 1969 roku. Przywieziono wtedy około 150 ciężarówek, głównie z Oksywia.

Nietypowe hobby pod Warszawą. Wszystko zaczęło się od znalezienia reklamówki z amunicją. Siedleccy policjanci otrzymali zgłoszenie do mieszkanki gminy Kotuń na Mazowszu, która na jednej z prywatnej posesji znalazła tajemniczą siatkę sklepową, w której ukryta była wojskowa amunicja. Służby potraktowały sprawę poważnie, dlatego postanowiono, by sprawdzić te miejsce dokładniej. Jak się okazało po wejściu do garażu 45-letniego mężczyzny, wewnątrz ujawniono dużą liczbę amunicji strzeleckiej, granaty ręczne i moździerzowe czy pociski artyleryjskie z II wojny światowej. KMP Siedlce udostępniła zdjęcia szokującego znaleziska i widać na nich, że niebezpieczna broń trzymana była na zwykłych pułkach. Mieszkańcowi gminy Kotuń grozi za to nawet do 8 lat więzienia. "W związku z prowadzonymi czynnościami zatrzymano 45-latka, który usłyszał zarzut posiadania amunicji oraz materiałów wybuchowych, za co grozi do 8 lat pozbawienia wolności" - przekazała policja. Prokurator Prokuratury Rejonowej w Siedlcach zastosował wobec podejrzanego środek zapobiegawczy w postaci dozoru policji. Wkrótce 45-latek będzie tłumaczył się ze swojego hobby przed sądem.

Wystarczyło za namową lekarza wstać z kanapy i pospacerować, by dokonać historycznego dla Norwegii odkrycia. 52-letni Erlend Bore kupił wykrywacz metali w ramach nowego hobby i nie przypuszczał, że tak szybko znajdzie coś pod ziemią. Niespodziewanie jego urządzenie zaczęło szaleć, gdy eksplorował polanę w miejscowości Rennesøy w południowo-zachodniej Norwegii. Pod ziemią leżał prawdziwy złoty skarb, o którym Bore natychmiast powiadomił odpowiednie służby. Początkowo mężczyzna myślał, że natknął się na zawinięte w złotka czekoladowe monety. Tymczasem odkrytą przez niego złotą biżuterię sprzed 1,5 tys. lat okrzyknięto "norweskim skarbem stulecia". Bezcenne znalezisko składa się z dziewięciu złotych wisiorków przypominających monety z nieznanymi dotąd symbolami koni, a także dziesięciu złotych koralików i trzech złotych pierścionków. - Dziewięć przylistków i złote koraliki tworzą bardzo ostentacyjną biżuterię na szyję. Biżuteria została wykonana przez wykwalifikowanych złotników i była noszona przez najpotężniejszych członków ówczesnego społeczeństwa. Bardzo rzadko można znaleźć tak wiele przylistków razem. Podobnych znalezisk nie dokonano w Norwegii od XIX wieku. Jest to również bardzo nietypowe znalezisko w kontekście skandynawskim - przekazał profesor Håkon Reiersen z Muzeum Archeologicznego przy Uniwersytecie w Stavanger. Złote monety z wczesnego średniowiecza zawierają symbole poświęcone Odynowi znanemu z mitologii nordyckiej. Jak podali przedstawiciele Uniwersytetu w Stavanger, którzy opublikowali zdjęcia z odkrycia, każde znalezisko sprzed 1537 roku jest automatycznie własnością państwa i zgodnie z prawem musi zostać niezwłocznie przekazane.

Nowy i nieznany wcześniej nauce okaz poruszył morskich badaczy. W głębinach wód Zatoki Alaska zespół nurków natrafił na "złote jajo", a nagranie z tego zdarzenia udostępniła właśnie agencja AP. Widać na nim, że pośród meduz i skał jest też coś, co wyróżnia się swoim intensywnym kolorem. Świecące złoto od razu przykuwa uwagę ludzkiego oka, a po zbliżeniu można zauważyć dziurę, w której niewykluczone, że roi się od nieznanych dotąd organizmów. "Podczas korzystania ze zdalnie sterowanych pojazdów do nurkowania na małej górze podwodnej, personel misji na pokładzie statku NOAA Okeanos Explorer natknął się na coś, co jeden z kamerzystów pomagających w dokumentowaniu nurkowania określił jako żółty kapelusz. Od tego czasu okaz ten został nazwany przez media złotą kulą, a nawet złotym jajem" - poinformowała AP. Z początku hipotezy naukowców biorących udział w misji Okeanos Explorer amerykańskiej Krajowej Administracji ds. Oceanu i Atmosfery (NOAA) wahały się od od martwej gąbki, przez nieznany gatunek koralowca, po porzuconą przez inne zwierzę osłonkę jaja. Zagadka tajemniczego odkrycia zostanie wkrótce rozwiązana w laboratorium i wówczas okaże się, czy "złote jajo" jest związane z nowym gatunkiem czy też reprezentuje nieznany wcześniej etap życia znanego nam już organizmu.

Tajemnicze odkrycie w sercu Limy. Peruwiański zespół archeologów natknął się na grobowiec liczący ponad tysiąc lat. Wszystko miało miejsce na szczycie starożytnej piramidy znajdującej się w centrum archeologicznym "Pucllana". Agencja Reutera udostępniła nagrania, które opublikowało Ministerstwo Kultury Peru. Widać na nich dobrze zachowaną mumię z czarnymi włosami i częścią uzębienia. Co więcej, znaleziono tam też dziesiątki starożytnych artefaktów i ceramiki. Według badaczy z Peru ułożenie mumii, a także położona obok niej figurka wskazują, że grobowiec jest częścią legendarnej kultury Ychsma, która rozwijała się od 1000 r. n.e.

Niebezpieczne znalezisko w woj. Lubuskim. Na terenie Międzyrzecza w okolicach rzeki Obra natknięto się na dobrze zachowaną broń. Policjanci otrzymali zgłoszenie, że coś dziwnego znajduje się pod wodą, stąd zadecydowano o wysłaniu grupy nurków na miejsce i rozpoczęto poszukiwania. Lubuscy funkcjonariusze udostępnili zdjęcia z tej akcji, a odnaleziony arsenał datuje się na okres II wojny światowej. "Dzięki zaangażowaniu funkcjonariuszy, udało się zabezpieczyć broń z okresu II wojny światowej, w tym części karabinów, oraz rewolwer. Teraz policjanci przystąpią do szczegółowych badań i analizy znalezionej broni" - poinformowano w oświadczeniu. Co ciekawe, na tym terenie znajduje się tzw. międzyrzecki Rejon Umocniony, w którym roi się od artefaktów historycznych związanych z II wojną światową. "Warto podkreślić, że niewybuchy pozostawione na naszym terenie po II wojnie światowej stanowią realne niebezpieczeństwo. Pomimo upływu lat, niektóre z materiałów wybuchowych mogą wciąż być aktywne i stanowić zagrożenie" - dodała KWP w Gorzowie Wielkopolskim.

Dziwny złoty obiekt znaleziony na dnie morskim u wybrzeży Alaski jest zagadką dla naukowców. Nie wiedzą, czym jest to znalezisko, podejrzewają, że może to być jajo nieznanego gatunku.

Niebezpieczne odkrycie na polu pod Rzeszowem. We wsi Mała w woj. podkarpackim w trakcie prac polowych jeden z mężczyzn natknął się na tajemniczy przedmiot. Po odkopaniu płytkiej warstwy ziemi okazało się, że znaleziono niewybuchy. KPP w Ropoczycach udostępniła zdjęcie znaleziska. Widać na nim aż 12 pocisków artyleryjskich, pochodzących prawdopodobnie z okresu II wojny światowej. "Wczoraj, podczas wykonywania prac rolnych w miejscowości Mała zostały znalezione dwa niewybuchy. Jak się okazało, były to pociski artyleryjskie kalibru 76 mm, pochodzące prawdopodobnie z czasów II wojny światowej. W wyniku podjętych działań przez saperów ujawniono łącznie 13 sztuk pocisków artyleryjskich kal. 76 mm" - przekazała policja. Każde takie odkrycie wymaga zachowania ostrożności. Policja przypomina, by w przypadku znalezienia niewybuchu, nigdy go nie dotykać i nie przenosić. Wszystkie pociski artyleryjskie z Małej trafiły na poligon wojskowy pod Rzeszowem, gdzie wkrótce dojdzie do ich detonacji.

Jak wynika z badań opublikowanych w Canadian Journal of Zoology, badacze odkryli nowy gatunek gąbek morskich, który nazwano Mycale lorea. Naukowcy stwierdzili, że żyją one na dużym obszarze w zachodnio-północnym Atlantyku. Okazy zebrano ze wschodniej Arktyki Kanadyjskiej, szczególnie wzdłuż szelfu Nowej Fundlandii i Labradoru oraz w Zatoce Świętego Wawrzyńca.

Wczesnośredniowieczny kompleks osadniczy w Czermnie na Lubelszczyźnie od dekad skrywa wiele tajemnic. Od roku badacze z Instytutu Archeologii UMCS w Lublinie przeprowadzili serię wykopalisk, dając nadzieję na rozwiązanie zagadki sprzed wieków. Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków udostępnił zdjęcia, na których widać fragmenty jamy gospodarczej, gdzie na przełomie X - XIII wieku miejscowa ludność trzymała żywność. Do tego znaleziono też dziesiątki fragmentów ceramiki, średniowiecznych naczyń czy fragmentów biżuterii, takich jak metalowe krzyżyki lub szklane ozdoby. Jak informują lubelscy archeolodzy, w ramach naukowego projektu łącznie odnaleziono aż 40 tys. zabytków, których dokładna analiza pomoże ustalić historię tego miejsca. "Z tak niedużej powierzchni wykopów pozyskano ogromną ilość materiału zabytkowego tj. około 20 tys. artefaktów (łącznie w ramach projektu ok. 40 tys.). Głównie była to ceramika naczyniowa, ale także odnaleziono fragmenty bransolet szklanych, plomby drohiczyńskie, przęśliki tkackie, półprodukty rogowe wykonane z kości zwierzęcych łyżwy, oprawki kościane czy też metalowy krzyżyk" - napisano w oświadczeniu. To jednak nie koniec prac archeologicznych w Czermnie. Według informacji udzielonych przez dr Tomasza Dzieńkowskiego, wyniki badań georadarowych wykonanych w poprzednim sezonie stwarzają szansę na znalezienie pod ziemią m.in. reliktów zabudowy o układzie rzędowym.

W poniedziałek odbyło się szeroko transmitowane uroczyste otwarcie kapsuły czasu, którą odnaleziono w cokole pomnika Tadeusza Kościuszki w West Point, USA. Przygotowane z pompą wydarzenie na żywo okazało się rozczarowaniem – przed widzami odkryto jedynie kurz i brud pustej skrzynki. Dopiero po kilku dniach archeolodzy dokonali prawdziwego odkrycia. Jak poinformowała Akademia Wojskowa Stanów Zjednoczonych, skarb w prawie 200-letniej kapsule został ukryty lepiej niż oczekiwano. Po badaniach w laboratorium archeolodzy odnaleźli w zaschniętym mule sześć srebrnych amerykańskich monet z lat 1795-1828 i pamiątkowy medal Erie Canal. Były one ukryte w osadzie pudełka, a przez uszkodzenie i rozszczelnienie dna do środka dostały się kurz i błoto. Ołowiany pojemnik został umieszczony w cokole prawdopodobnie w 1828 roku, a odnaleziony na początku sierpnia 2023 roku w trakcie prac renowacyjnych pomnika. Znaleziska szacuje się na ok. tysiąc dolarów, ale najważniejsza jest jego wartość historyczna i symboliczna.

Podczas renowacji pomnika Tadeusza Kościuszki w Nowym Jorku w maju 2023 r. odkryto zapieczętowaną kapsułę czasu. W poniedziałek podczas transmisji na żywo naukowcy z West Point otworzyli tajemniczą skrytkę.

Wielkie odkrycie w Peru. Peruwiański i japoński zespół badaczy odkrył grobowiec kapłana pochowanego ok. 3 tys. lat temu w rejonie Chota w regionie Cajamarca. To właśnie tam realizowany jest projekt archeologiczny Pacopampa. Agencja AP udostępniła nagrania Ministerstwa Kultury Peru, na których można zauważyć fragmenty ludzkiego szkieletu. Po wstępnej analizie badaczy okazało się, że szczątki należą do mężczyzny, prawdopodobnie kapłana. Świadczy o tym ilość znalezionych przedmiotów w grobowcu. Oprócz kulistych naczyń ceramicznych archeolodzy odnotowali sześć warstw popiołu położonej na mumii, czarną ziemię, a także starożytne rytualne techniki malowania ciała przeznaczone niegdyś tylko dla "elitarnej osobistości". - Odnaleźliśmy szkielet człowieka, wydaje się, że dorosłego. Zgodnie z naszą analizą miednicy, wydaje się, że był to mężczyzna - mówił Yuji Seki, japoński archeolog. Projekt archeologiczny Pacopampa pozwolił już rok temu dokonać innego odkrycia. Badacze wówczas znaleźli grobowiec kapłana Pututusa, dlatego niewykluczone, że w najbliższym czasie dojdzie do kolejnych prehistorycznych odkryć w tej części Peru.

Przypadkiem odkryli kawał wielkiej historii. W trakcie remontu mieszkania komunalnego na ul. Kanonia 10/12/14 w centrum Warszawy pracownicy natrafili na starą cegłę. Okazało się, że pochodzi ona z czasów średniowiecza. Do odkrycia doszło w momencie skucia obecnej ściany. Gdy tylko robotnicy zauważyli z czym mają do czynienia, natychmiast wezwano właściwe służby, by zbadać znalezisko. Zdjęcia odkrycia udostępnił Stołeczny Konserwator Zabytków. - Zlecone przez nas badania potwierdziły, że fragmenty średniowiecznych ścian wewnętrznych w kamienicy przy ul. Kanonia 10/12/14 są oryginalne - poinformował w RMF.FM stołeczny konserwator zabytków, Michał Krasucki. Co więcej, niemal wszystkie cegły to tzw. palcówki pochodzące z epoki średniowiecza, które murowane były na jednolitej zaprawie piaskowo-wapiennej. "W jednym z pomieszczeń mieszkania komunalnego, na wysokości ok. 2,1 m znajduje się nieotynkowany dekoracyjny element, rodzaj ceglanego fryzu. To jednak nie wszystko. Średniowiecznych detali na ul. Kanonia jest zdecydowanie więcej. Wykonane przez mgr inż. arch. Piotra Kordka odkrywki potwierdziły, że fryz jest historycznym elementem budowlanym, zachowanym i pozostawionym w miejscu podczas powojennej odbudowy. Oryginalna jest jego dolna warstwa z pionowo ustawionych główek (tzw. rolka), która została wspornikowo wmurowana w mur" - dodano w oświadczeniu.