odkrycie (strona 16 z 31)

- To jedyne w swoim rodzaju odkrycie archeologiczne – tak o tym, co znaleziono w Hertfordshire we wschodniej Anglii mówią naukowcy. Badacze natknęli się na rzymską "stację obsługi podróżnych" przy osadzie z I wieku. To odpowiednik współczesnych miejsc obsługi podróżnych (MOP). Przypadkowego odkrycia dokonano na terenie budowy boiska piłkarskiego. Karczma, kowal, świątynia - wszystko to mieli do swojej dyspozycji podróżni. Kawałek dalej natknięto się na niezwykłe artefakty i szczątki z cmentarza.

To kolejne sensacyjne odkrycie w Stonehenge. Czujniki geofizyczne, komputery i wykopaliska archeologiczne - połączenie tych narzędzi pozwoliło dokonać niesamowitego odkrycia, które zmieniło dotychczasowe spojrzenie na to, jak w prehistorii użytkowane były grunty. Wykryte głęboko doły w Stonehenge z pewnością można uznać za przełomowe.

To przypadkowe odkrycie sześciolatka. Podczas spaceru po plaży Bawdsey w Suffolk, położonej na północny wschód od Londynu, sześcioletni Sammy Shelton znalazł ząb największego rekina w historii. Należał on do gigantycznego prehistorycznego megalodona i może mieć nawet 20 milionów lat.

Mierzyn to wyjątkowa pod względem odkryć archeologicznych wieś na mapie Polski. Między Jeziorem Mierzyńskim a rzeką Wartą rozciąga się teren kryjący wiele niespodzianek. To właśnie tam ponad 2500 tys. lat temu istniała wielokulturowa osada. Wśród najnowszych znalezisk jest m.in. okazały piec wapienniczy z epoki żelaza.

Astronomowie z Massachusetts Institute of Technology w Cambridge odkryli niezwykły rodzaj kosmicznych “czarnych wdów”. Pod nazwą tą kryją się pulsary, czyli wysoce zmagnetyzowane, rotujące gwiazdy neutronowe emitujące wiązkę promieniowania elektromagnetycznego. Wyjątkowość “czarnych wdów” polega na tym, że, podobnie jak pająki o tej samej nazwie, utrzymują się przy życiu pożerając towarzyszące im mniejsze gwiazdy. Nowo odkryty obiekt, nazwany ZTF J1406+1222, obiega towarzysząca mu gwiazdę w rekordowym czasie zaledwie 62 minut i znajduje się w odległości około 3000 lat świetlnych od Ziemi. To sprawia, że jest to najszybszy i najbliższy, z dotychczas odkrytych tego typu obiektów. Dodatkowo zauważono, że układ zawiera trzecią, odległą gwiazdę, której okrążenie pozostałych dwóch zajmuje około 12 000 lat, z czym także wcześniej się nie spotkano. Po raz pierwszy do badania “czarnych wdów” wykorzystano światło widzialne wychodzące ze zjadanej gwiazdy. Nowo odkryta “czarna wdowa” może być jedną z najbardziej ekstremalnych i prawdopodobnie najdziwniejszych przykładów tego zjawiska, jakie kiedykolwiek odkryto.

Według najnowszych badań przeprowadzonych przez naukowców z Instytutu Mikrobiologii Morskiej im. Maxa Plancka w Niemczech trawa morska, rosnąca na dnie oceanów, może gromadzić pod swoimi liśćmi ogromne ilości cukru.

Według najnowszych badań przeprowadzonych przez naukowców z kilku amerykańskich uniwersytetów, rozrastający się od niemal 13,8 mld lat Wszechświat, może wkrótce stanąć w miejscu, a następnie powoli zacząć się kurczyć. Jest to odkrycie przełomowe, ponieważ dotychczas wśród badaczy istniała teza, że Wszechświat będzie rozszerzał się w nieskończoność. W nowym artykule opublikowanym w czasopiśmie Proceedings of the National Academy of Sciences naukowcy próbowali modelować naturę ciemnej energii. To tajemnicza siła, która wydaje się powodować coraz szybsze rozszerzanie się Wszechświata. Według badań, ekspansja może gwałtownie zakończyć się w ciągu następnych 65 milionów lat, a w ciągu 100 milionów lat Wszechświat może całkowicie przestać się rozszerzać i zamiast tego może wejść w erę powolnego kurczenia się, która zakończy się śmiercią lub odrodzeniem czasu i przestrzeni. Jeśli przypuszczenia badaczy okażą się prawdziwe, to nasz obecny Wszechświat może nie być pierwszym ani jedynym Wszechświatem, ale po prostu najnowszym z nieskończonej serii Wszechświatów, które rozszerzyły się i skurczyły przed naszym.

Największy średniowieczny skarb w Polsce odkryto w Środzie Śląskiej. Cały artykuł o niezwykłym znalezisku o wartości ponad 300 mln złotych przeczytasz na portalu WielkaHistoria.pl. Historia skarbu średzkiego ma swój początek na placu budowy centrali telefonicznej i sięga schyłku PRL-u. Znaczącą rolę odegrał tu operator koparki Ryszard Widurski, który dwukrotnie był świadkiem odkopania skarbu. Depozyt ze Środy Śląskiej według ekspertów jest zaliczany do najważniejszych jakie odkryto w XX wieku w Europie. Materiał powstał we współpracy z portalem WielkaHistoria.pl.

Naukowcy odkryli złamany ząb i szczątki jednego z największych drapieżników, jakie kiedykolwiek żyły Ziemi. Mowa o ichtiozaurze. Niezwykłego odkrycia dokonano w Kössen w Alpach Szwajcarskich – formacji skalnej o wysokości 2800 m, która istniała na dnie triasowego morza. Ząb, mierzący około 60 mm szerokości u nasady i 100 mm wysokości od korzenia do złamanego końca korony, należał do gigantycznego ichtiozaura – mięsożernego gada morskiego, który patrolował morza w późnym okresie triasu, około 205 mln lat temu. Według badań opublikowanych 28 kwietnia w Journal of Vertebrate Paleontology, istnieją częściowe braki w koronie zęba, jednak mimo to jest on dwa razy szerszy, niż jakikolwiek inny znany dotąd ząb ichtiozaura. Poza tym, w formacji Kössen odnaleziono także żebra i kręgi, które są jednymi z największych skamieniałości ichtiozaurów, jakie kiedykolwiek odkryto w Europie. - Trudno powiedzieć, czy ząb pochodzi od dużego ichtiozaura z gigantycznymi zębami, czy od gigantycznego ichtiozaura o średniej wielkości zębach – powiedział główny autor badania P. Martin Sander z Uniwersytetu w Bonn w Niemczech. Wiele jednak wskazuje na to, że odkryty został największy, mięsożerny potwór morski jaki kiedykolwiek żył na Ziemi.

Archeolodzy w Midyat w Turcji dokonali niecodziennego odkrycia. Pod powierzchnią ziemi znaleziono wielkie miasto. Jak szacują naukowcy, mogło być zamieszkane nawet przez 2000 lat i pomieścić do 70 tys. osób.

Nawet 2,8 mln zł – tyle może być wart średniowieczny skarb odkryty w niewielkiej wsi na terenie Dolnego Śląska. Tamtejsza policja uczestniczyła w czynnościach po odkryciu glinianego naczynia pełnego starych monet. Trwają ich badania, ale już wiadomo, że takiego znaleziska nie było w Polsce od ponad 100 lat. Za przypadkowym odkryciem stoi pies, który odkopał skarb w trakcie spaceru leśnymi ścieżkami. Właściciele psa natychmiast zgłosili odkrycie. Monety prawdopodobnie pochodzą z początku XIII wieku. Ze wstępnych ustaleń wynika, że są to w większości dobrze zachowane brakteaty wybite w ówczesnych mennicach na terenie Brandenburgii, Saksonii lub Śląska. O sensacyjnym odkryciu poinformował Dolnośląski Wojewódzki Konserwator Zabytków. W badaniach uczestniczą także eksperci z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Do sprawy odniosła się dolnośląska policja, która podkreśliła rekordową wartość średniowiecznego skarbu. Funkcjonariusze poinformowali też, że monety posiadają rangę zabytku archeologicznego. W związku z tym są własnością Skarbu Państwa i trafią w najbliższym czasie do jednego z muzeów. Zgodnie z obowiązującym prawem każde tego typu znalezisko należy niezwłocznie zgłosić właściwym organom. Przywłaszczenie odkrytego zabytku jest przestępstwem.

zwaną capacocha. Podczas rytuału Inkowie składali w ofierze dzieci i młode kobiety. Wierzono, że pomoże to zapobiec trzęsieniom ziemi, erupcjom wulkanów czy suszom. Hiszpańscy kronikarze wspominali, że ważne jest, aby dzieci przybyły szczęśliwe na spotkanie z bogami. Być może dlatego właśnie, ofiary przed śmiercią żuły liście koki i były odurzane podczas ceremonii o nazwie ayahuasca. Inkowie mogli świadomie wykorzystywać odurzające właściwości ayahuaski, aby zmniejszyć stany lękowe i depresyjne dzieci podczas wejścia na szczyt wulkanu, gdzie składano je w ofierze. Ayahuasca to rytuał, podczas którego podaje się psychodelik zażywany w formie napoju. Najczęstszą kombinacją roślin, którą stosują południowoamerykańscy szamani do przyrządzenia wywaru jest Banisteriopsis caapi oraz Psychotria viridis lub Diplopterys cabrerana, zawierające DMT - potężną substancję psychoaktywną powodującą silne doświadczenie, które obejmuje wyraźne zmiany percepcyjne, euforię, intensywne efekty wizualne i halucynacje. Stosowanie ayahuaski w celach magicznych znane jest od tysięcy lat.

To sensacja archeologiczna prosto ze średniowiecza. Podczas prac budowlanych w Tallinie, stolicy Estonii, dokonano wyjątkowego odkrycia. Pod ulicami miasta odnaleziono statek z XIII wieku, który należał do Ligi Hanzeatyckiej – potężnej sieci handlowej rozciągającej się od Anglii po Rosję w czasach średniowiecza i na początku ery nowożytnej. Statek został znaleziony 1,5 metra pod ziemią, w pobliżu portu w Tallinie i dawnego ujścia rzeki Härjapea, a datowanie drewna pomogło w ustaleniu wieku wraku. Statek pochodzi z 1298 roku. - Ma 24 metry długości i 9 metrów szerokości. Deski są nienaruszone do trzech metrów od dna statku - powiedział archeolog Mihkel Tamme, który opublikował w sieci zdjęcia z prac archeologicznych. - Znaleźliśmy materiał wełniany używany do pakowania, narzędzia i fragmenty średniowiecznych skórzanych butów - dodał. Ten wspaniale zachowany statek jest niezwykle rzadkim odkryciem. Poza nim wcześniej odkryto tylko jeden statek należący do Ligi Hanzeatyckiej, Bremen Cog, znaleziony w Niemczech w 1962 r. Estońskie odkrycie jest w jeszcze lepszym stanie. W najbliższym czasie wrak zostanie przeniesiony z placu budowy do muzeum morskiego lub do obszaru ochrony wraków w Zatoce Tallińskiej, by umożliwić wznowienie prac budowlanych.

To unikat i prawdopodobnie najstarsze takie odkrycie na tych ziemiach. Podczas badań w rejonie podbielskich Kobiernic i Porąbki archeolodzy odkryli wyroby z brązu i żelaza. Według Bogusława Chorążego z Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej pochodzą one sprzed 2600 lat i mogą być to najstarsze przedmioty na tych ziemiach. W trakcie prac odkryto tu kilkadziesiąt wyrobów z brązu i żelaza datowanych na okres wczesnej epoki żelaza (750–400 p.n.e.). Prehistoryczne skarby mają niezwykle istotną wartość naukową. Odkryto między innymi zapinki, szpile, bransolety spiralne i naszyjniki, a także grzywny żelazne, które były importowane z obszarów dorzecza górnego Dunaju i górnego Renu. Na ziemiach polskich, a także na terenie Europy Środkowej zabytki te występują sporadycznie. Były produkowane na obszarze górnodunajsko-reńskich ośrodków produkcyjnych, leżących na terenie dzisiejszej Szwajcarii, Lotaryngii, Alzacji i Bawarii. Odkrycie wskazuje być może na funkcjonowanie ważnego szlaku komunikacyjnego, który mógł przebiegać doliną rzeki Soły. Niewykluczone jest, że łączył on tereny dorzecza Dunaju z obszarami położonymi na północ od Karpat. Prace w rejonie podbielskich Kobiernic i Porąbki trwały dłuższy czas, jednak dopiero niedawno eksperci ze Stowarzyszenia Eksploracyjno-Historycznego Szaniec 1863 poinformowali o swoich znaleziskach. Będzie je można oglądać w Muzeum Historycznym w Bielsku-Białej od 30 kwietnia.

Tajemniczy sarkofag znaleziony w paryskiej katedrze Notre-Dame wkrótce zostanie otwarty. O odkryciu informowaliśmy w Wirtualnej Polsce 16 marca. Podczas prac przygotowawczych do odbudowy starożytnej iglicy kościoła, po zniszczeniach spowodowanych pożarem w 2019 roku, robotnicy znaleźli dobrze zachowany ołowiany sarkofag zakopany 19 metrów pod ziemią. Prawdopodobnie pochodzi on z XIV wieku. Naukowcy zajrzeli już do jego wnętrza za pomocą kamery endoskopowej. Kolejnym krokiem będzie otwarcie sarkofagu i zbadanie jego zawartość. Badacze mają nadzieję na ustalenie płci i społecznej rangi zmarłego. Sarkofag, który ma 1,95 m długości i 48 cm szerokości, został wydobyty z katedry we wtorek 12 kwietnia, poinformował francuski Narodowy Instytut Badań Archeologicznych INRAP. Obecnie jest przetrzymywany w bezpiecznym miejscu i wkrótce zostanie wysłany do Instytutu Medycyny Sądowej w południowo-zachodniej Tuluzie, gdzie przeprowadzone zostaną badania.

W posadzce XVIII-wiecznego kościoła św. Ludwika we Włodawie w woj. lubelskim, znaleziono tajemniczą skrytkę. Po podniesieniu uchwytu przy pilastrze, w pobliżu chrzcielnicy, dostrzec można niewielką przestrzeń wypełnioną popiołem. Jest to tzw. sacrarium. W przeszłości było to specjalne miejsce, do którego trafiały zużyte podczas obrzędów liturgicznych resztki na przykład święconej wody czy popiołu ze spalonej waty, którą dokonywano namaszczeń. Sacrarium najczęściej znajdowało się w pobliżu ołtarza głównego, prezbiterium czy zakrystii i mogło mieć kształt małej chrzcielnicy, okienka wykutego w murze czy otworu w posadzce z przepuszczalnym spodem, np. piaskiem, żwirem. - We włodawskiej świątyni sacrarium występuje w formie najprostszej, czyli otworu w posadzce przy pilastrze na styku nawy prawej i prezbiterium – w pobliżu chrzcielnicy - tłumaczył Wirtualnej Polsce Paweł Wira, kierownik chełmskiej delegatury Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Lublinie. - Otwór przykryty jest kamienną płytką posadzkową, którą dyskretnie wyróżnia spośród pozostałych płytek posadzki metalowe kółeczko służące do jej podnoszenia – dodał konserwator. Dzisiaj sacraria są już rzadkością. Zniknęły po decyzjach podjętych na Soborze Watykańskim II.

To może być średniowieczna sensacja archeologiczna z czasów Bitwy pod Grunwaldem. W Łeknie pod Wągrowcem (woj. wielkopolskie) przypadkowo dokonano niezwykłego odkrycia. W trakcie prac budowlanych w okolicy rynku natrafiono na dwa metalowe średniowieczne toporki. O nietypowym znalezisku na swoim profilu na Facebooku poinformował Gminny Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Wągrowcu. Istnieje podejrzenie, że toporki mogą pochodzić z czasów Bitwy pod Grunwaldem. Konieczne są jednak dalsze badania potwierdzające prawdziwość tych informacji. Pracami zajmują się m.in. eksperci z Muzeum Regionalnego w Wągrowcu, którzy wstępnie oszacowali, że toporki pochodzą z XV-XVI w. Już wcześniej w Łeknie odkryto okucia starych pasów oraz monety. Prace powoli przenoszą się w kierunku rynku, który stanowi najstarszą część tego wielkopolskiego miasteczka. Niebawem możemy dowiedzieć się o kolejnych wyjątkowych odkryciach.

To odkrycie to prawdziwy skarb. Poznaliśmy nową datę. Archeolodzy w Gwatemali ujawnili najstarsze dowody istnienia kalendarza Majów. Okazuje się, że jest on starszy o ponad 1000 lat od dotychczasowego rekordzisty. Fragment kalendarza Majów odkryto na starożytnym mezoamerykańskim malowidle ściennym, które kiedyś zdobiło ścianę świątyni w fundamentach piramidy Las Pinturas, w San Bartolo. Pod czarną kropką i ciągłą linią na muralu widać ślady głowy zwierzęcia – to symbole przedstawiające “7 jeleni”, jeden z 260 dni kalendarza Majów. Odkrycie jest bardzo rzadkim przykładem wyraźnego hieroglificznego dnia w roku, który został zapisany między 200 a 300 r. p.n.e. Malowidło jest więc ponad tysiąc lat starsze, niż inne oznaczenia kalendarzowe znalezione dotychczas w Gwatemali. Naukowcy podejrzewają jednak, że kalendarz był używany na długo przed zapisaniem tej jednej daty. Piramida Las Pinturas w San Bartolo kryje w sobie kilka warstw historii cywilizacji Majów, z których każda ułożona jest jedna na drugiej, sięgając około 800 lat p.n.e.

To perła architektury gotyku i sensacyjne odkrycie w centrum Gdańska. W kościele pw. św. Mikołaja dokonano aż dwóch wyjątkowych odkryć. Podczas prac polegających na usunięciu wtórnych tynków z kaplicy pw. Świętego Józefa w południowej nawie świątyni, odnaleziono relikt dawnej klatki schodowej, prowadzącej w średniowieczu na lektorium oraz zachowane na ścianach historyczne, wielobarwne polichromie. Jak zaznacza w rozmowie z Wirtualną Polską o. Michał Osek, przeor dominikanów w Gdańsku, jest to, na obszarze Polski, odkrycie elektryzujące. Dotychczas można się było tylko domyślać, gdzie się takie schody znajdowały i jak w rzeczywistości wyglądały. Z kolei ukryte pod warstwami farb polichromie pochodzą z okresów zarówno gotyckiego barokowego, jak i neogotyckiego. - To są kolory, których dzisiaj byśmy się pewnie bali używać w kościele. Intensywne czerwienie, głębokie odcienie niebieskiego, żółcie i kontrastująca z tym biel. Okazuje się, że ludzie średniowiecza takich kolorów się nie bali. – podkreślił o. Osek. Polichromię wyróżnia niezwykle rzadki typ przedstawienia Chrystusa i Maryi z wstawiennictwem za grzesznikami. Do tej pory w całej Polsce znane były tylko trzy takie przykłady. Prace konserwatorskie w kościele św. Mikołaja trwają już kilka lat. Jest to jedyna świątynia w centrum Gdańska, która nie została zniszczona podczas II wojny światowej. Średniowieczny obiekt wciąż skrywa masę nieodkrytych jeszcze skarbów. W 2018 roku w wielu miejscach kościoła popękały filary, sklepienia oraz posadzka nawy bocznej, przez którą wchodziło się do środka. Świątyni groziło zawalenie. Kościół został wówczas zamknięty i pozostawał niedostępny dla wiernych przez kolejne 22 miesiące. Dziś dominikanie pragną oddać do użytku całą świątynię i przywrócić wiernym niezwykłą, barwną przestrzeń. Wymaga to jednak dużego wkładu finansowego. W związku z tym dominikanie zachęcają wszystkich zainteresowanych do wsparcia zbiórki na renowację świątyni. Wpłat można dokonywać na dane: Klasztor Dominikanów, ul. Świętojańska 72, Gdańsk, 50 1140 1065 0000 3926 9300 1019, tytułując przelew: kaplica gotycka.

To może być przełomowe odkrycie. Nowe badania ujawniły, że pierwsze ślady życia na Ziemi pojawiły się co najmniej 3,75 miliarda lat temu. To około 300 milionów lat wcześniej, niż dotychczas sądzono. Odkrycie opiera się na badaniach mikroskamieniałości w skale wielkości pięści, którą znaleziono w Quebecu w Kanadzie. Dzięki szczegółowej analizie jej wiek oszacowano w przedziale od 3,75 do 4,28 miliarda lat. W trakcie badań zespół z University College London (UCL) odkrył we wnętrzu skały złożoną strukturę – łodygę z równoległymi gałęziami po jednej stronie, mającą prawie centymetr długości. Naukowcy twierdzą, że chociaż niektóre struktury mogły powstać w wyniku przypadkowych reakcji chemicznych, "podobny do drzewa" pień z równoległymi gałęziami był najprawdopodobniej pochodzenia biologicznego. - Oznacza to, że życie mogło rozpocząć się zaledwie 300 milionów lat po uformowaniu się Ziemi. Z geologicznego punktu widzenia jest to szybkie, około jednego obrotu Słońca wokół galaktyki - zaznaczył główny autor badań, dr Dominic Papineau z wydziału Nauk o Ziemi UCL. To sensacyjne doniesienia, bo jeżeli życie pojawiło się na naszej planecie stosunkowo szybko, w odpowiednich warunkach, to zwiększa to prawdopodobieństwo istnienia życia także na innych planetach.

To niemal pewne. Na Wawelu odkryto grób sprzed ponad 500 lat, który ma należeć do króla Jana Olbrachta. W rozmowie z Wirtualną Polską, Konserwator Zabytków Wzgórza Wawelskiego i dyrektor Zamku Królewskiego na Wawelu Andrzej Betlej, potwierdził wcześniejsze doniesienia. Według badaczy odnaleziona podczas prac konserwatorskich krypta zawiera szczątki polskiego króla. - Członkowie komisji wiedzieli, że krypta musi się znajdować gdzieś w tej kaplicy - mówił. - Po zdjęciu posadzki, pod południową ścianą kaplicy, pojawiło się kamienne sklepienie krypty, którą zidentyfikowano jako prawdopodobną kryptę, gdzie pochowano króla Jana Olbrachta. Prowadzi do niej niewielki otwór, prawdopodobnie wykonany przypadkowo przy okazji budowy ołtarza w XVIII wieku. Jak zaznacza dyrektor, trumna jest zachowana w dobrym stanie, chociaż swoim kształtem nie przypomina znanych nam dziś, nowożytnych trumien. Jest ona raczej wydrążonym kawałkiem drewna, w którym spoczęło ciało króla. Prace konserwatorskie w kaplicy wciąż trwają, a kolejne kroki mają na celu dokładniejsze zbadanie wnętrza krypty poprzez wprowadzenie do niej kamery endoskopowej. Badacze nie mogą otworzyć trumny. - Jest to pewnego rodzaju wyzwanie, ponieważ nie należy burzyć panujących wewnątrz warunków mikroklimatycznych. To jest dość skomplikowany proces, on na pewno jeszcze potrwa. Tu wymagana jest przede wszystkim rozwaga, zwłaszcza w tak wyjątkowym miejscu, jakim jest Katedra.

Na budowie nowego osiedla w Sulęcinie (woj. lubuskie) przypadkowo dokonano nietypowego odkrycia. Podczas prac ziemnych, na terenie, na którym położona miała być nowa kanalizacja, znaleziono fragmenty muru miejskiego i elementy, które na pierwszy rzut oka wydawały się być niewybuchami. Prace wstrzymano, a na miejsce błyskawicznie wezwano służby i ekspertów. To, co wyglądało na wojenne niewybuchy, w rzeczywistości okazało się być składzikiem butelek likieru jałowcowego Steinhäger. O niezwykłym odkryciu poinformowało Muzeum Archeologicznego Środkowego Nadodrza. Na znalezisko natrafiono ok. dwóch metrów pod ziemią. Butelki wypełnione niemieckim alkoholem ułożone były jedna na drugiej i spędziły pod ziemią kilkadziesiąt lat. Zdjęcia z odkrycia opublikowano w mediach społecznościowych. Znalezisko wywołało duże zainteresowanie internautów. Na koniec eksperci z muzeum zażartowali, że "z takiego wykopu nikt nie zejdzie o własnych nogach".

To kosmiczna rekordzistka. Teleskop Hubble’a zarejestrował prawdziwą megakometę. Obiekt ma niemal 130 km szerokości i masę ponad 500 bilionów ton. Kometa, nazwana C/2014 UN271 (Bernardinelli-Bernstein), została odkryta po raz pierwszy w 2010 roku, ale jej niesamowita wielkość została potwierdzona dopiero teraz. Jej jądro jest około 50 razy większe, niż jądra większości znanych komet i jest największe, jakie NASA kiedykolwiek widziała. Dla porównania, jej jądro zmieściłoby 30 Pałaców Kultury i Nauki postawionych jeden na drugim. Ogromna kometa przemierza obecnie przestrzeń z prędkością ponad 35 000 km/h. Znajduje się w odległości ponad 3 miliardów km od Słońca i zmierza w kierunku Ziemi. NASA jednak zapewnia, że nie stanowi dla nas zagrożenia. - Ta kometa jest dosłownie wierzchołkiem góry lodowej dla wielu tysięcy komet, które są zbyt słabe, by dostrzec je w bardziej odległych częściach Układu Słonecznego - powiedział profesor David Jewitt, współautor badań. - Zawsze podejrzewaliśmy, że kometa musi być duża, ponieważ jest wyjątkowo jasna z tak dużej odległości. Ogromna kometa przemierza obecnie przestrzeń z prędkością ponad 35 000 km/h. Naukowcy są przekonani, że prawdopodobnie powstała ona w Obłoku Oorta - najbardziej odległym regionie naszego Układu Słonecznego, gdzie, jak się uważa, znajdują się biliony komet. Obłok ten mimo hipotez, pozostaje wciąż teorią, jednak zespół ma nadzieję, że odkrycie tak dużej komety pomoże rzucić światło na hipotetyczny Obłok Oorta.

W Kvinesdal, na równinie w Øyesletta, znanej jako jedno z największych cmentarzysk na południu Norwegii, archeolodzy badający pole przeznaczone pod budowę autostrady, dokonali wyjątkowego odkrycia. Za pomocą technologii georadarowej znaleźli nieznany dotychczas grób na statku wikingów. Szacuje się, że łódź ma długość 8-9 metrów i mogła służyć jako miejsce pochówku dla jednej lub kilku osób. Chowanie zmarłych w łodziach było praktyką stosowaną przybrzeżnych osadach w epoce Wikingów. Dziś takie znaleziska są rzadkie, ponieważ były zarezerwowane tylko dla osób o ważnej pozycji w społeczeństwie. W pobliżu łodzi odkryto również kilka kurhanów. Dotychczas były one stopniowo niszczone w wyniku rozwoju rolnictwa. Prace archeologiczne zostały wykonane w ramach projektu Nye Veier Arkeologi på nye veier (Archeologia na nowych drogach). - To niesamowicie ekscytujące. Zarówno znalezienie takiego odkrycia, ale także zobaczenie, jak wykorzystanie georadaru daje nam możliwość odkrywania i dokumentowania historii kultury za pomocą nowych i ekscytujących metod - zaznaczył archeolog z Norweskiego Instytutu Badań nad Dziedzictwem Kulturowym (NIKU), Jani Causevic, który odkrył grób łodzi w danych georadarowych.

Zespół naukowców z John Hopkins University i z Utah Valley University odkrył odległą od Ziemi o 1360 lat świetlnych egzoplanetę. Jest ona tak blisko swojej gwiazdy, że znajdujące się na niej skały parują, tworząc chmury. WASP-178b orbituje wokół WASP-178 o masie dwa razy większej od Słońca. Krąży na szalenie krótkiej orbicie, przez co jej temperatury gwałtownie rosną. Jest tak gorąca, że klasyfikuje się ją jako “bardzo gorący Jowisz”, prawdopodobnie najbardziej ekstremalny typ egzoplanety, jaki znamy. WASP-178b ma masę około 1,4 razy większą od Jowisza i jest około 1,9 razy większy od niego. Nowe badanie, z użyciem teleskopu Hubbla, po raz pierwszy zidentyfikowało tlenek krzemu w atmosferze egzoplanety, dając nowy wgląd w te obce światy. - Kiedy patrzysz na Ziemię, wszystkie nasze prognozy pogody są nadal precyzyjnie dostosowane do tego, co możemy zmierzyć. Ale kiedy udajesz się na odległą egzoplanetę, masz ograniczone możliwości przewidywania, ponieważ nie zbudowałeś ogólnej teorii o tym, jak wszystko w atmosferze idzie w parze i reaguje na ekstremalne warunki - powiedział astrofizyk David Sing z Johns Hopkins University. Tego typu egzoplanety stanowią zagadkę: nie mogły powstać na ich obecnej orbicie, ponieważ grawitacja, promieniowanie i intensywne wiatry gwiazdowe powinny zapobiegać zlepianiu się gazu. Jednak do tej pory wykryto ponad 300 gorących Jowiszów. Astronomowie uważają, że tworzą się one dalej od swoich gwiazd i migrują do wewnątrz.