jowisz

W sobotę nad ranem niebo nad północną Polską rozświetlił bardzo jasny bolid, wyglądający jak kula ognia. Sieć Skytinel uchwyciła jego przelot. Według wstępnych analiz był to "samotny przybysz" z rejonów orbity Jowisza.

Zaledwie 12 lat świetlnych od naszej planety potężny Teleskop Kosmiczny Jamesa Webba ujawnił obecność olbrzymiej planety, której masa sześciokrotnie przekracza masę Jowisza. Gigantyczny glob jest wyjątkowo jasny i zimny.

Od 1 marca miłośnicy nocnego nieba mogą podziwiać niezwykłe zjawisko astronomiczne - koniunkcję Jowisza i Wenus. Dwa jasne punkty znalazły się niedaleko siebie, tworząc niecodzienny widok. Jak obserwować "spotkanie" dwóch jasnych planet? Zjawisko jest widoczne z terytorium Polski.

Czytelnicy wielu gazet i portali internetowych przesyłają zdjęcia niezwykłych jasnych obiektów na niebie. Część z nich jest zaniepokojona, zastanawiają się, czy nie są to może balony szpiegowskie lub UFO. Śpieszymy wyjaśnić, że nie ma się czego obawiać. To tylko wspaniałe zjawisko astronomiczne.

Fani nocnego nieba w ciągu kolejnych kilku nocy będą mogli zaobserwować niezwykłe zjawisko - wielką opozycję Jowisza. Piąta planeta Układu Słonecznego wczorajszej nocy weszła w układ, który ostatni raz można było obserwować niemal 60 lat temu. Gazowy olbrzym jest widoczny gołym okiem.

NASA przedstawiła najnowsze zdjęcia Jowisza, które wykonał Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba. Fotografie prezentują zachodzące zjawiska na jednej z największych planet Układu Słonecznego. Odkryto, że na Jowiszu również występują zorze polarne. Ukazano też dwa naturalne satelity, czyli maleńkie księżyce Jowisza. Zorze lśnią na czerwono, a ich światło odbite od chmur to kolor żółty i zielony. Z kolei kolorem niebieskim podkreślono światło słoneczne odbijane przez nisko położone chmury. Te wyższe, jak pas równikowy i potężny, stale utrzymujący się cyklon - Wielka Czerwona Plama są niemal białe, ponieważ odbijają najwięcej światła słonecznego.

Powłoka słynnego lodowego księżyca Jowisza może być częściowo utworzona przez czysty podwodny śnieg, który unosi się w górę zamiast opadać. Do takich wniosków doszli naukowcy z amerykańskiego Instytutu Geofizyki Uniwersytetu Teksańskiego.

Już jutro Wenus i Jowisz niemal “zderzą się” ze sobą na niebie. Według NASA planety zbliżą się na nocnym niebie tak blisko, że będą wydawały się łączyć w jedną gigantyczną, świecącą masę widoczną gołym okiem. W najbliższym zbliżeniu planety będą oddalone od siebie o 0,2 stopnia, czyli nieco mniej niż odległość kątowa księżyca w pełni. W rzeczywistości będzie je jednak dzieliła odległość 690 milionów km – ponad czterokrotność odległości między Ziemią a Słońcem. To wyjątkowe zjawisko będzie najlepiej widoczne na godzinę przed świtem, patrząc w kierunku wschodnim. To pozorne ”połączenie” Wenus i Jowisza jest drugą koniunkcją, którą widzieliśmy w tym miesiącu, po tym, jak Mars i Saturn ustawiły się w szeregu na początku kwietnia.

Zespół naukowców z John Hopkins University i z Utah Valley University odkrył odległą od Ziemi o 1360 lat świetlnych egzoplanetę. Jest ona tak blisko swojej gwiazdy, że znajdujące się na niej skały parują, tworząc chmury. WASP-178b orbituje wokół WASP-178 o masie dwa razy większej od Słońca. Krąży na szalenie krótkiej orbicie, przez co jej temperatury gwałtownie rosną. Jest tak gorąca, że klasyfikuje się ją jako “bardzo gorący Jowisz”, prawdopodobnie najbardziej ekstremalny typ egzoplanety, jaki znamy. WASP-178b ma masę około 1,4 razy większą od Jowisza i jest około 1,9 razy większy od niego. Nowe badanie, z użyciem teleskopu Hubbla, po raz pierwszy zidentyfikowało tlenek krzemu w atmosferze egzoplanety, dając nowy wgląd w te obce światy. - Kiedy patrzysz na Ziemię, wszystkie nasze prognozy pogody są nadal precyzyjnie dostosowane do tego, co możemy zmierzyć. Ale kiedy udajesz się na odległą egzoplanetę, masz ograniczone możliwości przewidywania, ponieważ nie zbudowałeś ogólnej teorii o tym, jak wszystko w atmosferze idzie w parze i reaguje na ekstremalne warunki - powiedział astrofizyk David Sing z Johns Hopkins University. Tego typu egzoplanety stanowią zagadkę: nie mogły powstać na ich obecnej orbicie, ponieważ grawitacja, promieniowanie i intensywne wiatry gwiazdowe powinny zapobiegać zlepianiu się gazu. Jednak do tej pory wykryto ponad 300 gorących Jowiszów. Astronomowie uważają, że tworzą się one dalej od swoich gwiazd i migrują do wewnątrz.

To najdalej odkryta egzoplaneta. W dodatku łudząco podobna do innej. Kosmiczny Teleskop Keplera agencji NASA pobił nowy rekord. Astronomowie z brytyjskiej agencji rządowej Science and Technology Facilities Council (STFC) odkryli dzięki niemu nową planetę, bliźniaczo podobną do Jowisza. Znajduje się ona ok. 17 tys. lat świetlnych od Ziemi i nosi nazwę K2-2016-BLG-0005Lb. To najbardziej odległa planeta, jaką udało się wykryć Kosmicznemu Teleskopowi Keplera. Odległość odkrycia jest aż dwukrotnie większa, od dotychczasowego rekordu. Co najciekawsze, nowy obiekt wygląda bliźniaczo do Jowisza, ma podobną masę i krąży w podobnej odległości, co Jowisz od Słońca. Obiekt udało się zlokalizować dzięki analizom zebranych danych. To niezwykłe odkrycie, ponieważ Kepler wykorzystał do tego tzw. technikę mikrosoczewkowania grawitacyjnego, która umożliwiła badaczom zobaczenie bardzo odległych planet dzięki temu, że obiekty znajdujące się między satelitą a planetą, stanowiły pewnego rodzaju ''szkło powiększające''. Kosmiczny Teleskop Keplera znajdował dotąd planety przy użyciu innej metody, tzw. tranzytów. Polega ona na wykrywaniu niewielkich spadków jasności gwiazd spowodowanych właśnie przez planety, które znajdują się między satelitą a gwiazdą. - Kepler nigdy nie był zaprojektowany do znajdowania planet przy użyciu mikrosoczewkowania, więc pod wieloma względami jest to zdumiewające, że to zrobił – powiedział dr Eamonn Kerins, główny badacz STFC. Przez cały okres pracy Kosmicznego Teleskopu Keplera, czyli przez blisko 10 lat, udało się wykryć blisko 3 tys. egzoplanet i kolejne 3 tys. kandydatów do tego tytułu. Szczegóły badania zostały opublikowane w czasopiśmie ''Monthly Notices of the Royal Astronomical Society''.

Słona woda w lodowej skorupie Europy, księżycu Jowisza, może transportować tlen do pokrytego lodem oceanu – twierdzą amerykańscy naukowcy z UT Jackson School of Geosciences. Badacze sądzą, że może to potencjalnie pomóc w utrzymaniu obcego życia pod księżycowymi krajobrazami złożonymi z pęknięć, grzbietów i bloków lodowych, które pokrywają jedną czwartą księżyca Europa. Ilość tlenu transportowanego do oceanu może być równa ilości tlenu obecnego w oceanach na Ziemi. Teoria ta została zaproponowana już wcześniej, ale eksperci z University of Texas w Austin poddali ją testowi, tworząc pierwszą na świecie komputerową symulację tego procesu. Księżyc Jowisza Europa jest najlepszym miejscem do poszukiwania śladów obcego życia, ponieważ naukowcy wykryli na nim ślady tlenu i wody, a także chemikaliów, które mogą służyć jako składniki odżywcze. Jednak lodowa powłoka Europy — której grubość szacuje się na około 24 km — jest barierą między wodą a tlenem. Jeśli życie, jakie znamy, istnieje w oceanie, musi istnieć sposób, aby tlen mógł się do niego dostać. Marc Hesse, profesor na Wydziale Nauk Geologicznych UT Jackson School of Geosciences uważa, że najbardziej prawdopodobnym scenariuszem jest przenoszenie tlenu przez słoną wodę. Stworzony przez naukowców model komputerowy pokazał, że spływa ona w wyraźny sposób, przybierając postać porowatych fal. Ta "solanka" powoduje, że pory w lodzie chwilowo się rozszerzają — umożliwiając przepłynięcie słonej wody przed ponownym uszczelnieniem.

W nocy z 21 na 22 grudnia na niebie zaobserwować będzie można niezwykłe zjawisko. Oczom widzów ukaże się "Gwiazda Betlejemska" - wielka koniunkcja Jowisza i Saturna. Ostatni raz taki układ planet pojawił się na nocnym niebie prawie 800 lat temu.

W tym roku Jowisz i Saturn wspólnie "włączą" Gwiazdę Betlejemską. To rzadkie zjawisko, które - o ile pogoda pozwoli - będziemy mogli zobaczyć w tegoroczną Wigilię.

Gwiazda Betlejemska na niebie pojawi się już dziś, 21 grudnia. Wielka koniunkcja Jowisza i Saturna ostatni raz była widoczna niemal 800 lat temu. Jednak w poniedziałek ze względu na pogodę nie będzie ona widoczna "gołym okiem" dla wszystkich. Przez chmury nie zobaczą jej m.in. mieszkańcy Warszawy.

Pierwszy raz od setek lat Jowisz i Saturn zbliżą się do siebie tak mocno, że utworzą na niebie jeden jasny punkt, który zobaczymy tuż po zachodzie słońca. Do wielkiej koniunkcji dojdzie w poniedziałek 21 grudnia.

Polska firma Astronika przygotuje podzespoły do sondy, która będzie badać Jowisza i jego księżyce. To kolejny wkład Polaków w eksplorację kosmosu.

Wiemy, gdzie była prezydent miasta podczas dzisiejszych obrad komisji weryfikacyjnej. Ta nieobecność słono ją kosztowała.

Statek kosmiczny Shenzhou 11 rozpoczął swoją misję w ramach chińskiego programu kosmicznego • Zadaniem statku jest dostarczenie dwuosobowej załogi do chińskiego modułu orbitalnego Tiangong 2 • Astronauci spędzą w module miesiąc

• NASA zapowiadała przedstawienie dowodów "zadziwiającej aktywności" na Europie • Obecność gejzerów pary wodnej może oznaczać istnienie ciekłej wody na Europie

• Po pięciu latach od startu z Ziemi amerykańska sonda Juno /wym. DŻU-no/ wejdzie jutro nad ranem [05 lipca około 05:00 czasu polskiego] na orbitę Jowisza • Ma dokładnie zbadać historię i skład tej największej planety w naszym układzie planetarnym

Przewidywana wartość inwestycji to milion euro.

Najbliższe miesiące pełne astronomicznych rarytasów

Kosmiczny Teleskop Hubble'a (HST) dostrzegł parę wodną nad obszarem w pobliżu południowego bieguna jednego z księżyców Jowisza - Europy, podała NASA. Może to świadczyć o występowaniu "lodowych gejzerów" na tym księżycu.

W najbliższy weekend czeka nas kolejna ciekawa i potrójna koniunkcja na niebie - poinformował dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie.

Wieczorem będziemy mieli okazję podziwiać na niebie złączenie Księżyca i Jowisza - poinformował dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie.