odkrycie (strona 20 z 32)

To pierwszy taki przypadek w Australii. Paleontolodzy odkryli nowy gatunek krokodyla, którego ostatnim posiłkiem był mały dinozaur. Skamielina krokodyla confractosuchus sauroktonos została odnaleziona w 2010 r. w pobliżu Winton w stanie Queensland, w północno-wschodniej Australii. Badacze oszacowali, że liczy ok. 95 mln lat. Naukowcy byli zaskoczeni, gdy wewnątrz skamieliny prehistorycznego krokodyla odkryli fragment szkieletu młodego dinozaura z grupy ornitopodów. Samo poskładanie jego kości zajęło ponad 6 lat. Szkielet był zbyt kruchy, by można było go klasycznie wydobyć z ziemi. Przez kolejne lata trwały dalsze badania i analizy. Naukowcy wykorzystali najnowsze technologie skanowania do identyfikacji i poskładania kości. Na tej podstawie stworzono trójwymiarowy model. Zachowało się ok. 35 proc. szkieletu, w tym prawie kompletna czaszka drapieżnika. Krokodyl mierzył ok. 2,5 m, a jego niewielka ofiara ważyła ok. 1,7 kg. To pierwsze szczątki ornitopoda w tym regionie i pierwszy dowód na to, że krokodyle zjadały dinozaury w Australii. Dr Matt White z muzeum Australian Age of Dinosaurs w Winton przyznał, że to niezwykłe odkrycie. - Ten prehistoryczny krokodyl i jego ostatni posiłek będą dostarczać nam wskazówek na temat relacji i zachowań zwierząt, które żyły w Australii miliony lat temu – podsumował ekspert.

Jest starsza od słynnego Stonehenge i od egipskich piramid w Gizie. Londyński wioślarz-amator Simon Hunt dokonał zaskakującego odkrycia. Z dorzecza Tamizy wyłowił ludzką kość sprzed ponad 5 tys. lat. Brytyjczyk płynął blisko brzegu, kiedy zauważył na kamykach długi i ciemny przedmiot. Okazało się, że to kość udowa - najdłuższa i najmocniejsza kość ludzkiego szkieletu. Mężczyzna wyłowił ją i zgłosił sprawę policji. Funkcjonariusze chcieli zbadać miejsce odkrycia, ale po przypływie znalazło się ono głęboko pod wodą. Tajemnicza kość trafiła do ekspertów, później policja zwróciła artefakt odkrywcy. Dzięki datowaniu radiowęglowemu naukowcy oszacowali, że kość pochodzi z późnego neolitu – końca epoki kamienia. Jej wiek oszacowano na okres między 3516 r. p.n.e. a 3365 r. p.n.e. Wiadomo, że kość udowa należała do osoby o wzroście 170 cm. Płeć właściciela pozostaje nieokreślona. To jedna z najstarszych rzeczy wydobytych z Tamizy. Błoto tej rzeki jest niemalże beztlenowe, co czyni je dobrym środowiskiem do zachowania artefaktów. Tamiza powszechnie uznawana jest za skarbnicę historycznych zabytków. Przeszukiwanie jej nadbrzeża w Londynie bez pozwoleń jest nielegalne. Władze Muzeum Londynu liczą, że z czasem starożytna kość trafi do placówki, gdzie znajduje się już ludzka czaszka z podobnego okresu. Obecnie kość pozostaje w domu znalazcy.

Niezwykłe odkrycie w parku przypałacowym w Zatorze w Małopolsce. W trakcie prac remontowych Zamku Książęcego, archeolodzy natrafili na fundamenty murów obronnych średniowiecznego zamku. Mury znajdowały się kilkadziesiąt metrów od istniejącej zabudowy pałacowej. Odkryta budowla prawdopodobnie pamięta czasy Księstwa Zatorskiego (XV-XVI wiek). Na ślady murów natknięto się w 2020 r. W ubiegłym roku zorganizowano konferencję poświęconą niezwykłemu odkryciu. Teraz władze miasta przedstawiły najnowszy artykuł o średniowiecznej budowli. Nadzór nad pracami w miejscu remontu obecnego zamku prowadzi dr Krzysztof Tunia z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN - Ośrodka Archeologii Gór i Wyżyn w Krakowie. Ekspert opublikował wyniki badań w roczniku "Wadoviana. Przegląd historyczno-kulturalny". Odkrycie zaskoczyło archeologów, bo historia tego miejsca okazała się starsza, niż sądzono. Nikt nie spodziewał się śladów innego zamku - nie zachowały się żadne wzmianki lub inne źródła potwierdzające istnienie takiej budowli w Zatorze. Jak podkreślił ekspert Polskiej Akademii Nauk, w trakcie badań ustalono, że znajdował się tu średniowieczny zamek o kolistym murze obwodowym. Sam mur był z czasem przebudowywany. W trakcie prac archeolodzy natknęli się także na fragmenty ceramiki i monety. Dr Krzysztof Tunia podkreślił w swoim artykule, że prawdopodobnie pod koniec XVI w. lub w następnym stuleciu, zamek potraktowano jako kamieniołom dla nowej barokowej rezydencji, która po przebudowach widoczna jest do dzisiaj.

Homo sapiens pojawił się w Europie 10-12 tys. lat wcześniej, niż zakładano. Do takich wniosków doszli naukowcy po zbadaniu starożytnej francuskiej jaskini Grotte Mandrin. Dowody z jej środka wskazują na wspólne lub naprzemienne zamieszkiwanie jednego obszaru – wynika z ustaleń zespołu Ludovica Slimaka z Uniwersytetu w Tuluzie. Do tej pory archeolodzy wskazywali, że neandertalczycy zniknęli z kontynentu europejskiego ok. 40 tys. lat temu, krótko po przybyciu Homo sapiens. Najnowsze ustalenia sugerują jednak, że przodkowie współczesnych ludzi przybyli do Europy nawet 54 tys. lat temu. Naukowcy analizowali tzw. warstwę E ziemi w jaskini Grotte Mandrin, w której znaleziono ok. 1,5 tys. kamiennych grotów. Okazało się, że były one mniejsze, niespotykane wśród neandertalczyków i nieznane w Europie w tamtym czasie. W jaskini odkryto także dziewięć zębów należących do sześciu osobników. Wśród nich znajdował się mleczak należący do człowieka współczesnego. Potwierdziły to analizy z wykorzystaniem najnowszych technologii. Muzeum Historii Naturalnej w Londynie podało, że to pierwszy taki dowód obecności Homo sapiens w tej części Europy. Zespół z Uniwersytetu w Tuluzie podkreślił, że obie populacje mogły żyć wspólnie na jednym terytorium lub walczyć o nie, zamieszkując jaskinię naprzemiennie. - Odkrycia z Mandrin są ekscytujące i stanowią kolejny element w układance tego, jak i kiedy współcześni ludzie przybyli do Europy – podsumował prof. Chris Stringer, współautor badań i specjalista w dziedzinie ewolucji człowieka w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie. Wyniki najnowszych badań opublikowano w czasopiśmie "Science".

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków poinformował w mediach społecznościowych w środę (9 lutego), o odkryciu dokonanym w mieszkaniu przy ul. Czerwonego Krzyża 6 w Warszawie. Pod podłogą znajdowała się ukryta radiostacja z czasów II wojny światowej. Umożliwiała ona nadawanie lub odbieranie sygnałów radiowych. Odkryciem podzielił się mieszkaniec lokalu, który pokazał urządzenie pracownikom Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Warszawie. Rzadko zdarza się bowiem odnaleźć radiostację schowaną pod drewnianą klepką, na którą dodatkowo postawiono ciężką szafę. Tego typu sprzęt używany był przez siły zbrojne podległe Komendzie Głównej ZWZ-AK. W okresie II wojny światowej dzięki niemu można było słuchać zagranicznych stacji radiowych – m.in. BBC oraz Radia Londres. W obawie przed dekonspiracją radiostacja została przerobiona na kuchenkę elektryczną. Znalezisko zostało przekazane do Muzeum Powstania Warszawskiego. Konserwatora zabytków należy poinformować o przedmiotach, które mogą mieć znaczenie historyczne w celu zabezpieczenia dziedzictwa narodowego. Urząd podejmuje decyzję, czy takie rarytasy powinny trafić do muzeum.

W centrum Krakowa pod fundamentami jednego z budynków dokonano zaskakującego odkrycia. W trakcie prac remontowych zabytkowego dworku Kossakówka archeolodzy natknęli się na pochówek szkieletowy sprzed setek lat. To szczątki prawdopodobnie kobiety w wieku 25-35 lat, która żyła na przełomie XVI i XVII wieku. O niezwykłym odkryciu 9 lutego poinformowało Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK, które jako właściciel obiektu remontuje Kossakówkę. Szkielet znajdował się na głębokości ok. 3,5 m. To nietypowe odkrycie, bo w tym rejonie nie było żadnego potwierdzonego cmentarzyska. - Ponieważ obiekt jest nowożytny, nie spodziewaliśmy się tutaj odkryć na taką skalę – podkreśla Szymon Pawlikowski, kierownik badań archeologicznych. Ekspert wraz z zespołem natrafił tu także na wiele cennych przedmiotów użytku codziennego. Wśród artefaktów są ceramika, monety, zdobione guziki, fragmenty fajki, przedmioty z metalu, szkła i kości. Pod koniec 2019 r. zabytkowy zespół dworsko-parkowy Kossakówka stał się własnością Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie. Kompleks wymaga generalnego remontu i adaptacji. MOCAK chce w nim stworzyć miejsce do prezentacji dokonań rodziny Kossaków.

Co najmniej 40 szkieletów ze ściętymi głowami, umiejscowionymi między nogami, ujawnili archeolodzy w południowej Anglii. Zespół ok. 50 badaczy dokonał niezwykłego odkrycia w trakcie wykopalisk we wsi Fleet Marston w hrabstwie Buckinghamshire, na trasie budowy szybkiej kolei HS2. W trakcie wykopalisk natknięto się tu późnoromański cmentarz. Znajdowały się tu 425 ciała. Około 10 proc. z nich było zdekapitowane. Archeolodzy przyznali, że szkielety pozbawione głów mogły należeć do przestępców. Jednak dekapitacja była w tym okresie także rzadką formą obrzędu pogrzebowego. Ekshumowane szczątki w ciągu kilku lat zostaną szczegółowo przebadane. Naukowcy chcą uzyskać jak najwięcej informacji o stylu życia, diecie i wierzeniach mieszkańców Anglii z czasów rzymskich. Oprócz ściętych szczątków archeolodzy odkryli tu ponad 1,2 tys. monet, a także ołowiane odważniki, które sugerują handlową funkcję tym ziem. Znaleziono tu także przedmioty użytku domowego – m.in. szpilki, broszki, kości do gry. Rzymianie rządzili Brytanią od 43 do 410 r. Wieś Fleet Marston jest obecnie jednym z ponad 100 stanowisk archeologicznych, które zostały ujawnione od 2018 r. w związku z rozwojem budowy linii HS2, która połączy Londyn z Birmingham.

Brytyjczycy odkryli megafaunę z epoki lodowcowej. "To absolutnie wyjątkowe odkrycie" - podkreśla Duncan Wilson, dyrektor Historic England. Archeolodzy odkopali szczątki m.in. mamuta nosorożca, żubra, wilka i hieny. Natrafiono na nie niedaleko Plymouth w hrabstwie Devon w południowej Anglii, w trakcie prac budowlanych w nowo powstającej miejscowości Sherford. Okazało się, że odkryto tu megafaunę pochodzącą z epoki lodowcowej. To inaczej duże zwierzęta, które żyły nawet 60 tys. lat temu. Pierwsze prace archeologiczne rozpoczęto w tym miejscu w 2015 r. Na kości natrafiono m.in. w jaskini. Badania trwają do tej pory. Najpierw archeologom udało się odkopać szczątki mamuta włochatego i nosorożca. Niedaleko odkryto inne gatunki zwierząt – konia, zająca, renifera. Wszystkie okazy pochodzą z czasów prehistorycznych. Odkrycie daje szansę na wgląd w życie ówczesnego ekosystemu. - To ważna część naszej historii. Cieszymy się, że zostanie ona teraz zachowana dla przyszłych pokoleń – deklaruje Duncan Wilson z Historic England. Bezcenne odkrycie trafi do lokalnego muzeum The Box w Plymouth.

Niezwykłe odkrycie w północnym Pakistanie. Włoski zespół naukowców z Uniwersytetu Ca' Foscari w Wenecji odkrył starożytną świątynię pochodzącą z wczesnych wieków buddyzmu. To może jeden z najstarszych takich obiektów w regionie. Odkopane pozostałości budynków znaleziono w dolinie Swat, w pobliżu centrum miasta Barikot. Archeolodzy szacują, że fragmenty fundamentów pochodzą z II w. p.n.e., tj. z okresu gdy Gandhara, dawne państwo buddyjskie z terenów dzisiejszego Afganistanu i Pakistanu, było rządzone przez Królestwo Indo-Greckie. Odkryte fragmenty budowli są wysokie na 3 m i składają się z cylindrycznej struktury, która mieściła stupę (typ buddyjskiej świątyni). Wiadomo, że kompleks świątynny był przebudowywany. Datowanie radiowęglowe pozwoli ustalić dokładne daty odkopanych struktur. Już teraz Luca Maria Olivieri, archeolog z Uniwersytetu Ca' Foscari w Wenecji, twierdzi, że świątynia jest jednym z najstarszych zabytków buddyjskich znalezionych w starożytnym regionie Gandhara. Oprócz zabudowy odkryto tu blisko 2 tys. artefaktów. To m.in. monety, klejnoty, kawałki ceramiki, a także posągi ze starożytnymi napisami. Włoscy archeolodzy pracują w dolinie Swat od 1955 roku. Wykopaliska w samym Barikot rozpoczęto już w 1984 roku. Nowo odkryta świątynia została odnaleziona na ziemi nabytej w pobliżu centrum miasta. To umożliwiło zespołowi w 2019 r. rozpoczęcie prac archeologicznych. Doły wykopane przez lokalnych poszukiwaczy skarbów, sugerowały, że w tym miejscu pod ziemią może znajdować się coś cennego.

Archeolodzy z projektu Oxford Archeology znaleźli pozostałości "zaginionej uczelni" Uniwersytetu Oksfordzkiego. St Mary's College został opuszczony 500 lat temu za czasów Henryka VIII. Był to jeden z wielu katolickich obiektów religijnych, który został splądrowany i zniszczony podczas kasaty klasztorów przez Henryka VIII w latach 30. XVI wieku. St Mary's College, który został założony w 1435 roku przetrwał zaledwie 100 lat. Miał służyć jako miejsce zamieszkania i edukacji kanoników augustianów. Planów nie udało się zrealizować, ponieważ Henryk VIII postanowił oddzielić się od Kościoła katolickiego. Archeolodzy rozpoczęli wykopaliska przed planowaną budową 30 mieszkań studenckich. Odkryli masywny fundament z wapienia, który prawdopodobnie miał podtrzymywać ścianę jednego z budynków St Mary's College. Na miejscu wciąż prowadzone są prace, które mają pozwolić naukowcom na odkrycie pozostałości po zaginionym kolegium. Odnaleziono jak dotąd kości należące do zwierząt oraz węgiel drzewny, pochodzący prawdopodobnie z kuchni "zaginionej uczelni". Wykopano m.in. XVII-wieczny dzban, kościany grzebień, srebrny pens oraz bogato zdobione średniowieczne płytki podłogowe. Mogą świadczyć o śladach życia codziennego miasta Oksfordu.

Zarząd Dróg Miejskich poinformował w mediach społecznościowych o odkryciach dokonanych podczas przebudowy placu Pięciu Rogów w Warszawie. Znaleziono szablę ułańską, pochodzącą najprawdopodobniej z 1921 roku, która stanowiła wyposażenie Wojska Polskiego w 1939 roku. Zabytek trafił do Muzeum Historii Polski. Przebudowa placu trwa od wiosny zeszłego roku. Jednak inwestycja nie została ukończona ze względu na znaleziska archeologiczne. Jak dotąd odkryto fragmenty dawnej brukowanej drogi przy ul. Szpitalnej, fundamenty przedwojennych kamienic oraz przedmioty przypominające białą broń. Na miejscu co jakiś czas pojawiają się konserwatorzy, który uważnie przyglądają się wykopanym znaleziskom.

- Jeśli wymrą rafy koralowe, to wyginą tysiące innych gatunków morskiego ekosystemu. To pociągnie za sobą kolejne, aż dojdzie do nas. To jeden wielki system naczyń połączonych — mówi Wirtualnej Polsce Michał Styczyński, 29-letni doktorant mikrobiologii z Uniwersytetu Warszawskiego, który po prawie pięciu latach pracy odkrył substancję, która może pomóc zatrzymać obumieranie rafy koralowej na całym świecie.

Grecki statek "Antipolis", który zatonął 45 lat temu, wyłonił się z wody w Kapsztadzie w Republice Południowej Afryki. W piątek (21 stycznia) potężne fale wyrzuciły wrak na brzeg w pobliżu plaży Oudekraal. Eddie Andrews, zastępca burmistrza Kapsztadu poinformował, że nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla ludzi, ponieważ znajduje się w niedostępnym obszarze u podnóży klifu. Na razie nie ma żadnych planów, aby go przenieść. Przez lata wrak znajdował się na skałach przy Victoria Road, malowniczej drodze, która ciągnie się wzdłuż wybrzeża w Kapsztadzie. Służył tam za popularną atrakcję turystyczną dla turystów i mieszkańców. "Antipolis" był holowany na Daleki Wschód w lipcu 1977 roku. Doszło wtedy do wypadku i zatonięcia jednostki. Statek był dużym tankowcem o pojemności 25 tysięcy ton.

Trzy lub cztery grobowce megalityczne odkryto we wsi Mietlica nad Gopłem na Kujawach. Potężne i starożytne grobowce w postaci nasypów ziemnych pochodzą sprzed ponad 5 tys. lat i są starsze od egipskich piramid. Niezwykłego odkrycia dokonała grupa archeologów ze Stowarzyszenia Poszukiwawczo-Archeologicznego "Gal". O szczegółach badacze opowiedzieli w rozmowie z bydgoskim oddziałem Telewizji Polskiej. Obiekty udało się zauważyć przypadkowo - w trakcie analizy powierzchni terenu, który wcześniej był skanowany laserowo w technologii LiDAR. Następnie "Galowie" potwierdzili w terenie istnienie co najmniej trzech nasypów w kształcie wydłużonego trapezu o długości do 60 m. Grobowce prawdopodobnie były pokryte kamieniami. Nazywa się je kujawskimi megalitami. Z czasem olbrzymie kopce zostały rozebrane przez kolejnych ludzi, którzy korzystali z kamieni jako materiału budowlanego. W okolicy do tej pory znajdują się skupiska kamieni i jeden potężny głaz. Członkowie Stowarzyszenia Poszukiwawczo-Archeologicznego "Gal" zapowiedzieli w rozmowie z TVP Białystok, że odkrycie zostanie zgłoszone Kujawsko-Pomorskiemu Konserwatorowi Zabytków. "Galowie" mają nadzieję, że wskazany obszar będzie chroniony, a na miejscu przeprowadzone zostaną nieinwazyjne badania. Konieczne są dalsze działania, które potwierdzą odkrycie. To nie pierwsze odkrycie w tym miejscu. W Mietlicy nad jeziorem Gopło znajduje się chronione grodzisko wczesnośredniowieczne. To słynna pozostałość grodu plemion Goplan z przełomu IX i X wieku.

Na Marsie odkryto skały wulkaniczne w rejonie południowego bieguna Marsa. Takie informacje podali naukowcy z Uniwersytetu Teksańskiego w Austin i Instytutu Nauk o Środowisku w Grenoble. Badania z 2018 roku sugerowały, że w tym rejonie znajduje się ogromne jezioro pod czapą lodową. Najnowsze obserwacje NASA przy użyciu sondy Mars Express temu zaprzeczają. Wykazały, że fale radiowe, które miały pochodzić od powierzchni wody, w rzeczywistości odbijają się od skał wulkanicznych. - Aby woda była utrzymywana tak blisko powierzchni, potrzebne jest zarówno bardzo słone środowisko, jak i silne, lokalnie generowane źródło ciepła, ale to nie pasuje do tego, co wiemy o tym regionie – twierdzi autor badania Cyril Grima. Naukowcy podejrzewają, że planeta ta zawiera duże ilości wody, ale większość z nich jest przechowywana w formie lodu. Zdaniem autora badania Cyrila Grima, istnieją dowody wskazujące na to, że formacje wulkaniczne znajdują się pod czapą lodową. To wciąż jednak tylko hipoteza. Badania mają umożliwić w przyszłości lądowanie ludzi na Marsie oraz pomóc w poszukiwaniu śladów życia. Szczegółowe wyniki badań zostały opublikowane w czasopiśmie "Geophysical Research Letters".

Wariant genetyczny, który predysponuje do ciężkiego przebiegu COVID-19, zidentyfikowali naukowcy z Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Swoje odkrycie nazywają przełomowym.

Niecodzienne odkrycie naukowców z Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. U jednego pacjenta wykryto zakażenie dwoma mutacjami wirusa. Zdziwienie było tak duże, że początkowo myślano, iż doszło do pomyłki.

Wejście do potężnego schronu z czasów Zimnej wojny zostało odkryte podczas prac budowlanych na os. Niepodległości w Słupsku. Schron ma niemal 600 m kw. powierzchni i miał zapewnić bezpieczeństwo mieszkańcom w razie ataku siły NATO na państwa bloku wschodniego.

Dramatycznego odkrycia dokonał przypadkowy przechodzień na jednej z ulic w Końskowoli (woj. lubelskie). Przy drodze poczuł nieprzyjemny zapach. Jego źródłem okazały się ludzkie zwłoki.

Toruń, województwo kujawsko-pomorskie. Archeolodzy nadzorujący prace przy przebudowie układu drogowego w obrębie ulic Aleja św. Jana Pawła II i Placu Niepodległości w Toruniu, dokonali sensacyjnego odkrycia.

To nie żadne organizmy lub znaki cywilizacji. A jednak świadczą o tym, że Wenus jest zamieszkała. Astronomowie na konferencji w Królewskim Towarzystwie Astronomicznym w Londynie poinformowali w poniedziałek, że odkryli na tej planecie Układu Słonecznego fosfinę - rzadki gaz znany naukowcom jako produkt beztlenowych mikroorganizmów.

Astronomowie z Warwick University zauważyli niezwykłe zjawisko w Kosmosie. Odkryli coś, co może być jądrem gazowego olbrzyma, który nie ma gazowej atmosfery.

Mieszkaniec Bielan dokonał zadziwiającego odkrycia… na śmietniku.

Zbiorową mogiłę odkryto w pobliżu terenu dawnego niemieckiego obozu pracy przymusowej Treblinka I. Groby ofiar nazistów znaleźli śledczy Instytutu Pamięci Narodowej we współpracy z biegłymi z zagranicy. Odkrycia dokonano w miejscu parkingu leśnego.

Niejasne okoliczności śmierci mężczyzny, którego ciało strażacy z Sieradza znaleźli przypadkowo podczas ćwiczeń. Zwłoki znajdowały się w aucie zatopionym w zbiorniku Próba w pobliżu miejscowości Brzeźnio w Łódzkiem.