odkrycie (strona 12 z 31)

Jeden z członków Stowarzyszenia Historyczno-Poszukiwawczego "Wolica" z Izbicy z trakcie poszukiwań na terenie gminy Krasnystaw natrafił wykrywaczem metalu na sztylet z brązu. Jak informuje Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków na łamach portalu Lublin112, to sensacyjne znalezisko archeologiczne dla Lubelszczyzny, ale i unikatowe w skali kraju. - Pan Wojciech Werus ze Stowarzyszenia Historyczno-Poszukiwawczego "Wolica" z siedzibą w Izbicy przekazał do Delegatury WUOZ w Chełmie unikatowy w skali kraju zabytek archeologiczny – sztylet brązowy. Zabytek został znaleziony przez p. Grzegorza Rękasa na terenie gminy Krasnystaw podczas poszukiwań, prowadzonych przez Stowarzyszenie na podstawie pozwolenia konserwatora zabytków – przekazał Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków dr Dariusz Kopciowski. Niestety nie jest znany kontekst odnalezionego zabytku, który leżał pod płytką warstwą ziemi. Wiadomo jednak, że podobny zabytek znaleziono kilka lat temu na Podkarpaciu, łącząc go z kulturą Otomani-Füzesabony. Odnaleziony przedmiot jest zachowany w bardzo dobrym stanie, a jego krawędzie noszą ślady zużycia. Sztylet jest pierwszym tego typu znaleziskiem na obszarze działania Delegatury WUOZ w Chełmie, tj. na ternie powiatów chełmskiego, krasnostawskiego i włodawskiego. Unikatowy zabytek przekazany zostanie do zbiorów Muzeum Regionalnego w Krasnymstawie.

Najnowsze odkrycie peruwiańskich archeologów sięga czasów Preinków. Badacze natrafili w Kompleksie Archeologicznym Cajamarquilla w Limie na mumię nastolatka, która liczy ponad 1000 lat. Z pierwszych analiz wynika, że był to chłopiec w wieku ok. 12-13 lat, który żył od 1000 do 1200 lat temu. Odnalezione szczątki leżały w grobowcu i były zawinięte w pogrzebowy tobołek, wraz z ceramiką i kawałkami skóry czy włosów. Według prowadzącej zespół badawczy archeolog Yomiri Huaman, mumia została "dobrze zachowana", a to dzięki piasku, w którym znajduje się wysoki odczyn soli, co pozwoliło wygenerować naturalny proces mumifikacji. To dlatego w tak dobrym stanie zachowały się kawałki skóry i kosmyki włosów. Wyprawa pogrzebowa, znaleziona obok ciała, zawiera bolator (kamienną broń), mat (talerz), miedzianą igłę oraz materiał włókienniczy i botaniczny, taki jak kukurydza i chili. Badania będą kontynuowane, aby dowiedzieć się więcej o tym znalezisku i poszerzyć wiedzę o kompleksie Cajamarquilla i jego byłych prehistorycznych osadnikach.

Nagranie uchwyciło moment, w którym poszukiwacz z Wielkiej Brytanii dokonał unikalnego znaleziska na środku pola. Film z tego zdarzenia udostępniła agencja Reutera. 48-letni Matthew Hepworth usłyszał wyczekiwany sygnał swojego wykrywacza metali i zaczął kopać w ziemi. W pewnym momencie jego oczom ukazało się coś niezwykłego - pochodzący prawdopodobnie z XV wieku złoty pierścień. Rzadki przedmiot miał charakter ikonograficzny. Posiadał wizerunek Matki Boskiej i małego Jezusa. Znalezisko zostało zgłoszone zarówno właścicielowi pola, jak i odpowiedniemu urzędowi. Teraz trwa proces, który ma potwierdzić, czy wykopany pierścień faktycznie można uznać za skarb. Jednak mimo braku oficjalnych wyników, Hepworth już czuje się podekscytowany oraz "zaszczycony" dokonanym odkryciem. - To przywilej dla mnie, że mogłem go znaleźć i uratować - powiedział. Poszukiwacz ma już na swoim koncie kilka cennych odkryć, m.in. rzadką srebrną pieczęć czy miejsce pochówku z epoki brązu. Hepworth uważa, że oglądanie w muzeum znalezionych przez siebie artefaktów, kawałków historii jest "pięknym uczuciem". - Miło jest zobaczyć swoje imię obok tego, co znalazłeś. I będzie tam na zawsze dla przyszłych pokoleń - powiedział, dodając, że swoimi sukcesami promuje hobby związane z poszukiwaniami cennych artefaktów za pomocą wykrywacza metali. On sam zajmuje się tym już od 32 lat. W Polsce, zgodnie z obowiązującym prawem, do poszukiwań zabytków z wykrywaczem metali wymagane jest uzyskanie wcześniej niezbędnego pozwolenia.

Tajemnicze odkrycie na dnie oceanu. Liczy nawet kilka tysięcy lat i jest w nieskazitelnym stanie. W wodach Oceanu Spokojnego w okolicy archipelagu Galapagos w Ekwadorze naukowcy natknęli się na tętniąca życiem dziewiczą rafę koralową. Nagranie z tego zdarzenia udostępniła agencja PAP. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że wszystkie szczegóły wskazują na pochodzenie rafy z czasów starożytnych. Według badaczy z Fundacji Karola Darwina, odnaleziona rafa znajduje się na głębokości ok. 600 metrów i liczy kilka tysięcy lat. Pomimo ciągłych zmian klimatycznych, jest ona w nienaruszonym stanie, choć ukształtowała się, gdy wody Oceanu Spokojnego nie były tak ciepłe, jak teraz. Naukowcy dotarli do miejsca odkrycia dzięki głębinowej łodzi badawczej "Alvin" obsługiwanej przez specjalistów z Woods Hole Oceanographic. - Odkryliśmy pewne przedłużenia starożytnych i rozległych koralowców. Wyróżniające jest to, że są one przystosowane do zimnych i głębokich środowisk - wskazał oceanograf Sturart Banks. Zespół bada teraz dlaczego koralowce zwane zimnowodnymi przetrwały zmiany klimatu. Naukowców interesuje również to, jakie organizmy morskie żyją w tym nieznanym dotąd miejscu. Niewykluczone, że wkrótce pojawią się tu kolejne zaskakujące odkrycia, ponieważ do tej pory zbadano niecałe 5 proc. otwartych wód rezerwatu morskiego wokół Galapagos.

Nieznany fragment Pisma Świętego, liczący około 1,5 tysiąca lat został odkryty przez badaczy Austriackiej Akademii Nauk. Jak przekazują eksperci, ujawnione fragmenty Biblii zostały znalezione dzięki prześwietleniu światłem ultrafioletowym ksiąg przechowywanych w Watykanie. Co zawierają nieznane dotąd przekazy?

W 1878 r. Waynman Dixon dokonał ciekawego odkrycia w Wielkiej Piramidzie w Gizie. Cały artykuł przeczytasz na portalu wielkahistoria.pl. W komorze królowej znalazł tajemniczy szyb wentylacyjny, a w nim trzy przedmioty: miedziany rozdwojony hak, piłeczkę z dolerytu oraz fragment cedrowego drewna. Hak i piłkę można oglądać dziś w Muzeum Brytyjskim w Londynie, drewienko zaś zaginęło dawno temu. Pojawiły się w związku z tym teorie spiskowe. Ich zwolennicy twierdzą, że na podstawie analizy drewna można określić wiek piramidy. Wówczas mogłoby okazać się, że egiptolodzy nie mówią nam całej prawdy. Druga z teorii głosiła, że przedmiot ten, pozbawiony wartości kolekcjonerskiej, po prostu zgubił się. Przełom nastąpił w 2020 r., gdy przypadkowo odnaleziono drewienko w pudełku po cygarach w muzeum Uniwersytetu w Aberdeen w Szkocji. Okazało się, że przeleżał tak około 70 lat. Trafił tam przypadkiem, po śmierci Jamesa Granta – znajomego Dixona. On również był obecny podczas badania piramidy w 1878 r. i to do niego trafił wówczas kawałek drewna. Nie wiadomo tylko, dlaczego znalazł się on w szwedzkim muzeum w “kolekcji azjatyckiej”. Wreszcie wykonano potrzebne badania. Okazało się, że drewno jest starsze od Wielkiej Piramidy o około 500 lat. Skąd ta rozbieżność? Okazuje się, że można to wyjaśnić na dwa sposoby. Albo drewno pochodzi z centralnej części bardzo starego drzewa, albo ten trudny do identyfikacji drewniany przedmiot został wykonany z recyklingu. W Egipcie zawsze brakowało drewna i ponowne przetwarzanie go było powszechną praktyką. Niestety ze względu na kiepski stan drewnianego przedmiotu, nie da się dziś ustalić, czym dokładnie był oraz jakie znaki znajdowały się na jego powierzchni.

Makabryczne odkrycie z Egiptu w 2011 r. zostało przeanalizowane przez zespół niemieckich i austriackich archeologów. Chodzi o odcięte ludzkie dłonie odnalezione pod dziedzińcem pałacu Hyksosów w starożytnym mieście Awaris w północno-wschodniej części kraju. Po latach badań okazało się, że kończyny należały do co najmniej 12 osób w wieku od 14 do 21 lat. Jak twierdzą eksperci na łamach czasopisma "Nature", mogły one być wręczone jako trofea w ramach publicznego wydarzenia w pałacu i miały znaczenie kulturowe. Co ciekawe, wszystkie dłonie były prawymi kończynami. Były elastyczne w momencie pochówku, odnaleziono je z szeroko rozstawionymi palcami. Amputowane dłonie są pierwszym takim odkryciem i pierwszym rzeczywistym dowodem tej praktyki wśród starożytnych Egipcjan. Do tej pory informację o tym zwyczaju zawierały jedynie inskrypcje i płaskorzeźby. Według niemieckich naukowców, dłonie raczej nie należały do niewolników, ponieważ taki obrót spraw ograniczyłby ich potencjał. Naukowcy podkreślają, że w wierzeniach starożytnych Egipcjan cielesna integralność była niezbędna w życiu pozagrobowym. Praktyka odcinania dłoni mogła być symbolem triumfu nad wrogiem po walkach. Dalsze badania będą w stanie pomóc odkryć jeszcze więcej tajemnic pałacu Hyksosów.

W głębinach Oceanu Spokojnego naukowcy z Australii i Japonii dokonali przełomowego odkrycia. Pod wodą na głębokości ponad 8 km sfilmowano ryby i nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że do tej pory nie zarejestrowano żadnego morskiego stworzenia aż tak głęboko. Rekordzista to osobnik z rodzaju Pseudoliparis, którego m.in. w 2008 r. zauważono 7 km pod wodą. Nowy rekordzista został nagrany w rowie Izu-Ogasawara na południowym wybrzeżu Japonii na głębokości 8336 m. - Spędziliśmy ponad 15 lat badając te ryby. Maksymalna głębokość, na której mogą przetrwać, jest naprawdę zdumiewająca - przekazał profesor Alan Jamieson. Jak widać, naukowcom zajęło sporo czasu zanim dokonali tego odkrycia, jednak oceany skrywają jeszcze więcej tajemnic, co tylko napędza ekspertów do kolejnych badań z tego zakresu.

W trakcie prac remontowych w wojskowych koszarach w Hobart w Australii jeden z robotników natknął się na tajemniczy obiekt. Po wykopaniu go okazało się, że to stary but. Przypadkowe odkrycie zainteresowało lokalny zespół badaczy, który zabrał się do pracy na terenie obiektu. Nagranie z efektów prac udostępniła agencja Associated Press. Finalnie odnaleziono ok. 1800 przedmiotów, które na przełomie XVIII i XIX wieku najprawdopodobniej należały do więźniów i funkcjonariuszy wojskowej placówki. odnaleziono m.in. mundury, na których wciąż można odczytać nazwiska żołnierzy. - Rozmiar znaleziska jest naprawdę niezwykły. Sposób, w jaki materiały organiczne rozkładają się w środowisku, oznacza, że nie znajdujemy tego rodzaju rzeczy zbyt często - przekazała na łamach AP archeolog dr Jennifer Jones-Travers. Wydobyto również ozdoby z kości, setki kolejnych butów czy przedmioty wykonane z ceramiki. Archeolodzy wciąż pracują w tym miejscu, ponieważ jest szansa, że takich odkryć może być jeszcze więcej.

Historyczne odkrycie w centrum Warszawy. Pomiędzy ulicą Karmelicką i aleją Jana Pawła II jeden z deweloperów planuje dużą inwestycję. Na miejsce wezwano archeologów. Podczas rutynowych prac na terenie dawnego getta zespół badaczy natknął się na fragment starej ulicy Gęsiej, w tym piwnice przedwojennej kamienicy przy ul. Gęsiej 33. Nagranie z tego miejsca udostępniła agencja PAP. Odkopano wiele fragmentów przedwojennej budowli, a do tego znaleziono też prywatne rzeczy schowane najprawdopodobniej przez żydowską rodzinę. - Mamy tutaj relikty jednej z kamienic z ulicy Gęsiej. Tu znaleźliśmy korek po piwie. Popielniczkę i kilkanaście innych zabytków - przekazał archeolog Michał Grabowski na łamach agencji PAP. Według eksperta każdy znaleziony przedmiot w tym miejscu to "inna historia". Wszystko dlatego, że Niemcy podczas II wojny światowej grabili żydowskie kamienice, stąd mieszkańcy często chowali swoje wartościowe rzeczy w piwnicach czy ścianach budynku. Prace archeologów wciąż trwają i odbywają się pod nadzorem mazowieckiego wojewódzkiego konserwatora zabytków.

Administracja Lubuskiej Grupy Eksploracyjnej Nadodrze została powiadomiona przez anonimowego odkrywce o znalezionych zabytkach we wsi Pleśna w gminie Gubin. Po wydobyciu z ziemi znalezionych rzeczy okazało się, że jest to skarb z epoki brązu. Sprawa trafiła do Lubuskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Urząd opublikował zdjęcia z niezwykłego odkrycia. Według ekspertów z Muzeum Archeologicznego Środkowego Nadodrza w Zielonej Górze wydobyto m.in. pięć kompletnych siekierek, dziewięć sierpów, sześć grotów włóczni, trzy bransolety i dwa młotki. W trakcie wykopalisk natrafiono również na dużą część depozytu w formie bryły, w której znajdują się kolejne artefakty owiane tajemnicą. Badacze twierdzą, że skarb z Pleśna stanowił własność odlewnika. Należy go wiązać z wytwórstwem społeczności kultury łużyckich pól popielnicowych z epoki brązu i datować wstępnie na IV okres epoki brązu z lat 1000-800 p.n.e. Charakter odkrytych przedmiotów jest niejednorodny. Skarb z epoki brązu zawiera elementy ozdób, uzbrojenia i przedmiotów gospodarczych.

W Bystrzycy, w środku miasta, znaleziona została amunicja. Natknął się na nią poszukiwacz wykorzystujący magnes neodymowy.

Do Lubelskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków trafiły przedmioty pozyskane w trakcie prowadzenia poszukiwań zabytków na podstawie pozwolenia LWKZ. Poszukiwania prowadzone były na terenach sąsiadujących z miejscowością Borzechów, położonych w dolinie Chodelki.

Niepublikowane utwory jednego z pionierów muzyki gospel odnalezione na Uniwersytecie w Pittsburghu w USA. W archiwum uczelni muzykolog Christopher Lynch natrafił na 140 utworów Charlesa Henry'ego Pace'a. Były to negatywowe zdjęcia z nutami umieszczone na płaskiej metalowej płycie drukarskiej, na których od lat osiadał się kurz. Ekipa agencji Associated Press pojawiła się na miejscu i udostępniła nagranie z tego zdarzenia. - Mieliśmy około 140 utworów muzycznych, które nie występowały w żadnej innej bibliotece na świecie i mogły być całkowicie zagubione, z wyjątkiem tych materiałów, które mieliśmy w archiwum - przekazał Christopher Lynch na łamach agencji AP. Charles Henry Pace w 1936 r. przeniósł się z Chicago do Pittsburgha, gdzie założył Pace Gospel Choral Union, czyli zespół składający się z 25 śpiewaków, powiększany do około 300 na specjalne okazje. W latach 1941-1945 miał już 301 agentów zaangażowanych w sprzedaż jego pieśni i prawie 3 tys. bezpośrednich klientów wysyłkowych w USA, co czyni go jednym z najbardziej znanych wydawców muzyki gospel w Stanach Zjednoczonych.

Międzynarodowy zespół badaczy dokonał odkrycia na wielką skalę. W jaskini Malalmuerzo w Andaluzji natknięto się na prehistoryczne ludzkie DNA liczące aż 23 tys. lat. Agencja Reutera udostępniła nagranie, na którym możemy zobaczyć miejsce, w którym dokonano odkrycia. Prehistoryczny genom uznawany jest przez ekspertów z Uniwersytetu w Kadyksie za przełom w poznawaniu historii ludzkości. To najstarsze ludzkie DNA odnalezione w tym regionie. Wszystko dlatego, że dzisiejszy Półwysep Iberyjski był dla ludzi schronieniem podczas ostatniej epoki lodowcowej. Jaskinie w najcieplejszym wówczas regionie odgrywają istotną rolę w poznawaniu dziejów ludzkiej populacji w Europie. To właśnie południe dzisiejszej Hiszpanii mogło być przyczółkiem do ponownej kolonizacji Starego Kontynentu w trakcie, gdy gdy lodowiec ustępował. Metody sekwencjonowanie prehistorycznego DNA rozwijają się dynamicznie, dlatego niewykluczone, że wkrótce poznamy więcej tajemnic tego znaleziska

Przypadkowe odkrycie w Chinach. Na jednym z pól uprawnych w Hunan rolnik zdecydował się usunąć dużą górę piachu. Ku jego zaskoczeniu natkał się na grobowiec i na miejsce wezwał lokalne służby. Postanowiono, że rozpoczną się prace wykopaliskowe, które zakończyły się wielkim sukcesem. Chińscy badacze są przekonani, że odkryto murowany grobowiec z czasów panowania dynastii Ming. To oznacza, że powstał on na przełomie lat 1368-1644. Wewnątrz grobowca nie odnaleziono trumien czy przedmiotów pogrzebowych. Na ścianach grobowca zachowały się jednak freski i każdy detal jest teraz skrupulatnie analizowany przez ekspertów.

Kolejne wielkie odkrycie w Egipcie stało się faktem. Tym razem zespół archeologów pracujących w Wielkiej Piramidzie w Gizie natrafił na tajemniczy korytarz. Nagranie z oficjalnej konferencji z okazji tego wydarzenia udostępniła agencja Associated Press. Według Egiptologów nowo odkryty tunel może pomóc w dotarciu do komory grobowca faraona Cheopsa. Na więcej informacji trzeba będzie poczekać. Prace przy tunelu trwają i niewykluczone, że na przełomie kolejnych miesięcy badacze dowiedzą się, dokąd prowadzi korytarz znajdujący się w północnej ścianie Piramidy Cheopsa. - To dwuspadowy korytarz o długości 9 metrów i szerokości ok. 2 metrów. Potwierdzam, że kontynuujemy prace i badania naukowe z wykorzystaniem nowoczesnych technologii. Przy zastosowaniu bezpiecznych metod badawczych spróbujemy ujawnić więcej tajemnic tego odkrycia - przekazał Ahmed Eissa egipski minister turystyki i starożytności. Jest to pierwsze takie odkrycie ujawnione w Wielkiej Piramidzie, a to wszystko, dzięki współpracy naukowców z całego świata w ramach projektu Scan Priamid, działającego od 2015 r.

Na chilijskiej Rapa Nui, powszechnie znanej jako Wyspa Wielkanocna, odkryto kolejny monolityczny posąg moai. Nagranie z tego wydarzenia udostępniła agencja Associated Press. Moai, czyli ludzka figura wyrzeźbiona wieki temu temu przez mieszkańców Rapa Nui została odkryta na dnie wyschniętego jeziora i szacuje się, że jest wyrzeźbiona ze skał z wulkanu Rano Raraku. To pierwsze odkrycie w tym miejscu, dlatego badacze liczą na kolejne. Salvador Atan Hito, wiceszef społeczności Ma'u Henua, powiedział, że odkrycie jest "ważne", ponieważ stanowi kawał wielkiej historii dla ludzi Rapa Nui. - Ważne jest to, co widzimy dzisiaj, ponieważ jest to również część naszej własnej historii jako ludzi Rapa Nui - przekazał Hito. Na Wyspie Wielkanocnej znajduje się kilkadziesiąt takich posągów. Uważa się, że monolityczne posągi moai zostały wyrzeźbione w latach 1000-1600 n.e. Obecnie na Wyspie Wielkanocnej jest ich ok. 1000. Natomiast pierwszymi mieszkańcami tej wyspy byli żeglarze z Polinezji Środkowej, którzy na miejscu stopniowo tworzyli własną kulturę.

Na terenie jednej z miejscowości powiatu bialskiego ujawnione zostało ciekawe znalezisko sprzed wieków. Mianowicie chodzi o dzbanek wypełniony około trzema kilogramami monet z XVII wieku.

Badacze ze Stanów Zjednoczonych czekali na ten moment bardzo długo. Nurkom z Thunder Bay National Marine Sanctuary udało się rozwiązać zagadkę sprzed 129 lat. Chodzi o wydarzenia z 1894 r., kiedy to niewielki statek towarowy Ironton zderzył się ze statkiem do przewozu zboża na wodach Wielkich Jezior Północnoamerykańskich. Obie jednostki poszły na dno. Właśnie udało się zlokalizować dokładne położenia wraków. Co prawda, potencjale miejsce katastrofy było znane od 2019 r., jednak dopiero teraz Amerykanie ujawnili szczegóły katastrofy z XIX wieku i pokazali zaginiony wrak. Agencja Associated Press udostępniła nagrania z jednej z akcji, gdy podwodny łazik zanurzył się i nagrał statek Ironton. Dokładne miejsce katastrofy nie zostało ujawnione. Szczegóły dotyczące obu wraków również nie zostały zaprezentowane. Wszystko po to, by eksperci mogli w spokoju kontynuować trwające badania. Ówczesną tragedię przeżyło jedynie dwóch członków załogi Irontona, którzy później opowiedzieli, co się stało. Załoga nie zdążyła odpiąć łodzi ratunkowej, która została wciągnięta pod wodę. Wrak znajduje się na dnie jeziora Huron - czwartego na świecie pod względem wielkości. Nurkowie zauważyli częściowo odpiętą łódź ratunkową, co potwierdza przejmującą relację sprzed 129 lat. Nie odnaleziono jeszcze żadnych ciał. Wstępne plany są takie, by po zakończeniu badań ujawnić i oznaczyć dokładną lokalizację miejsca odkrycia wraku.

Skarby z czasów rzymskich przypadkowo odkopane. O wyjątkowym odkryciu pod Zamościem poinformował Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków. Maciej Podgórski, właściciel prywatnego Muzeum 3 Dywizji Piechoty Legionów w Zamościu, po uzyskaniu niezbędnych zgód wybrał się z wykrywaczem metali w celu poszukiwań militariów do lasów Nadleśnictwa Tomaszów w okolicach Ulowa. Przypadkiem natknął się jednak na zabytki z okresu rzymskiego. Mężczyzna zgłosił się z nimi do siedziby Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Zamościu. Tam każdy z odnalezionych przedmiotów został przeanalizowany przez lubelskich ekspertów. Jak wykazały szczegółowe badania, są to zapinka kuszowata z podwiniętą nóżką z brązu, datowana na schyłek okresu rzymskiego ok. IV wiek n.e., srebrna moneta - denar z czasów panowania cesarza Antoniusa Piusa w latach 138 – 161 n.e., sprzączka do pasa wykonana z brązu z okresu wędrówek ludów z I połowy V wieku n.e. czy sztabka brązu z okresu rzymskiego. Wojewódzki Konserwator Zabytków dr Dariusz Kopciowski przekazał, że znalezisko znajdowało się w strefie wielokulturowego zespołu osadniczego z bardzo intensywnym osadnictwem kultury wielbarskiej (dwa cmentarzyska, trzy osady i wiele znalezisk luźnych). Kolejny raz w Polsce po zaniku kultury wielbarskiej pojawiają się dowody na obecność osadnictwa późnych Germanów, którzy albo pozostali w okolicach Ulowa lub, jak podaje Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków, powrócili tu/przybyli z południa w wyniku różnych wydarzeń w okresie wędrówek ludów.

Fragment papieskiej bulli odnaleziony w Kamieniu Pomorskim. Podczas prac ziemnych przy ul. Wilków Morskich Mariusz Polewczyński i Jacek Ukowski, członkowie Stowarzyszenia im. Św. Korduli natrafili na fragment średniowiecznej ołowianej bulli papieża Innocentego. Zdjęcia z tego wydarzenia udostępniło Muzeum Historii Ziemi Kamieńskiej na Facebooku. Co ciekawe połowę bulli znaleziono ok. 4 metrów od budynku po byłym browarze Voerkeliusów. Prawdopodobnie ziemia, w której odkryto zabytek została nawieziona z innego miejsca. Na rewersie fragmentu zachował się wizerunek św. Piotra, z kolei na awersie kilka liter z imienia papieża. Nie jest to pierwsze takie odkrycie w Kamieniu Pomorskim. W 2022 r. dwie kobiety przypadkowo natrafiły na ołowianą bullę papieża Benedykta XIII. Tymczasem na terenie całego kraju znaleziono ich tylko kilkanaście. Dlatego też, tego typu odkrycia uchodzą za bardzo wyjątkowe i rzadkie znaleziska, które od dekad fascynują polskich badaczy.

W trakcie prac ekipa budowlana pod warstwą ziemi natrafiła na szczepionki. Wiadomo już, że przeleżały one tam wiele lat. Sprawą zajmują się inspektorzy ochrony środowiska.

Na plaży w okolicy miasta Hamamatsu w Japonii wykryto podejrzany obiekt. Odkryto kulę, która została wyrzucona przez morze. Policja podjęła działania, aby zabezpieczyć teren wokół plaży, a na miejscu pojawiły się saperzy oraz eksperci z wojska.

Do jednego z domów w Kalifornii wezwano firmę specjalizującą się w zwalczaniu szkodników. Tym razem niechcianym lokatorem miał być dzięcioł. Z pozoru prosta interwencja zamieniła się w prawdziwą lawinę żołędzi, które ptak regularnie ukrywał w budynku.