NSZZ "Solidarność" - Członkowie, liderzy, najnowsze informacje

Stocznia Gdańska, miejsce protestów, które doprowadziły do powstania "Solidarności" PAP Baza Zdjęć Archiwum
Podziel się

„Solidarność”, a właściwie Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność” (NSZZ „Solidarność”), to ogólnopolski związek zawodowy, który został zarejestrowany 10 listopada 1980 roku. Powstanie „Solidarności” zostało zainicjowane przez działania wielu komitetów strajkowych, a celem organizacji była obrona praw pracowniczych oraz przeciwstawienie się komunizmowi i rządowi Polski Ludowej.

NSZZ "Solidarność" – geneza

Do powstania „Solidarności” stopniowo doprowadziły protesty robotnicze, które rozpoczęły się w czerwcu 1956 w Poznaniu. W ich wyniku nastąpiła zmiana polityki wewnętrznej w Polsce, czyli tak zwana odwilż październikowa. Kolejna znaczna fala strajków wywołana przez wzrost cen miała miejsce w grudniu 1970 roku. Brak wyraźnej poprawy gospodarki krajowej doprowadził do kolejnych strajków i zamieszek w czerwcu 1976 roku, które zostały powstrzymane przez władze i ukarane represjami.

Duży wpływ na pragnące wolności i poszanowania społeczeństwo miała wizyta papieża Jana Pawła II w Polsce w 1978 roku. Działania, które bezpośrednio przyczyniły się do powstania NSZZ „Solidarność”, rozpoczęły się w licu 1980 roku w Świdniku, a następnie przeniosły się na teren Stoczni Gdańskiej. Strajkujący wysunęli 21 postulatów, w których domagali się m.in. prawa do posiadania własnej reprezentacji i wolnych związków zawodowych. Zasięg protestów był tak szeroki, że nie udało się ich zdusić siłą, więc władze poszły na ugodę i podpisały porozumienia, które 17 września 1980 roku powołały do istnienia „Solidarność”.

NSZZ "Solidarność" – zakres obowiązków

Obecnie do głównych zadań związku zawodowego „Solidarność” należy obrona godności i praw pracowniczych jego członków. Wiąże się to z zapewnianiem dobrych warunków pracy, wynagrodzenia, przestrzeganiem zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a także z przeciwdziałaniem bezrobociu i pomocą osobom bez pracy.

Wśród celów „Solidarności” znajduje się też zwiększanie kwalifikacji pracowników, budowanie warunków umożliwiających odpowiednią współpracę między pracownikami a pracodawcami i prowadzenie do możliwie największej zbieżności ich interesów. Do zadań NSZZ „Solidarność” należy dbanie o interesy materialne, socjalne i zdrowotne pracowników, przestrzeganie prawa pracy, promowanie kultury i edukacji.

NSZZ "Solidarność" – członkowie

Pierwszym przewodniczącym „Solidarności” był Lech Wałęsa (1981–1990), po nim stanowisko przejął Marian Krzaklewski (1991–2002), a w latach 2002–2010 pełnił je Janusz Śniadek. Od 21 października 2010 przewodniczącym związku został Piotr Duda.

W początkach swojego istnienia, w roku 1980, NSZZ „Solidarność” zgromadził około 10 milionów ludzi. Według danych z 1989 roku ta liczba znacznie spadła i wynosiła wtedy 1,5 miliona członków. W 2010 roku do „Solidarności” należało 400–680 tysięcy członków, a w 2015 ich liczba wyniosła ponad 586 tysięcy.

Główna siedziba

Gdańsk

Rok założenia

1980

Założyciele
Lider

Piotr Duda

Typ organizacji

ogólnopolska centrala związkowa

Cele

- obrona godności i praw pracowniczych
- zwiększanie kwalifikacji pracowników
- budowanie warunków umożliwiających współpracę między pracownikami a pracodawcami
- dbanie o interesy materialne, socjalne i zdrowotne pracowników
- promocja kultury i edukacji

Liczba członków

680 tys. (2012 rok)

Ważniejsi członkowie

Lech Wałęsa

Piotr Duda (od 2010 roku, przewodniczący)

Władysław Frasyniuk (od 1980 roku)

Andrzej Celiński

Piotr Ikonowicz (1980–1988)

Jacek Kuroń (doradca Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego)

Bogdan Borusewicz (1980–1993)

Marian Krzaklewski (przewodniczący w latach 1991–2001)

Jolanta Szczypińska (jedna z założycielek)