wieś

Dzieci ze wsi nie powinny chodzić do szkoły w mieście, bo są gorzej ubrane - powiedział na sesji burmistrz Korsz. Jak łatwo było przewidzieć, jego słowa wywołały burzę. Burmistrz przeprosił tych, którzy poczuli się jego słowami urażeni. Zapewnił, że chodziło mu o dobre samopoczucie wiejskich dzieci. Zapowiedział, że wróci do sprawy.

Na dawnej polskiej wsi uważano, że zdrowie i życie dziecka zależą wyłącznie od matki. Każdy błąd ciężarnej mógł według wierzeń sprowadzić na dziecko nieszczęście. Śmierć podczas porodu nie była bardzo częsta, ale wynosiła ponad 10 proc. Dlatego przestrogi i zabobony były liczne i nie zawsze logiczne. Różniły się też od regionu kraju. Cały artykuł jest dostępny na portalu Wielka Historia.

Do dramatycznego wypadku doszło w Górnie pod Kielcami: 10-latek uruchomił traktor, po czym wypadł z pojazdu i wpadł pod jego koła. Jego stan jest ciężki, ale stabilny. Policja bada okoliczności zdarzenia.

Mieszkańcy Kałowic na Dolnym Śląsku zdecydowali w referendum o pozostawieniu dotychczasowej nazwy wsi. - Odczekamy i spróbujemy jeszcze raz. Większość mieszkańców jest za zmianą, więc wierzę, że się uda. Młodzież w szkołach średnich jest wyśmiewana. Są przytyki związane z nazwą naszej wsi - mówi w rozmowie z "Faktem" sołtys Kałowic.

Na zachód od Warszawy buduje się nowy odcinek metra. Co ciekawe, będzie łączył on oddaloną ok. 10 km od stolicy wieś Mory. To pierwszy taki przypadek w Polsce, by miejscowość licząca niecałe 131 osób miała dostęp do metra. Reporter WP Jakub Bujnik zjawił się w Morach i porozmawiał z mieszkańcami. - Jesteśmy zadowoleni, będziemy mieć blisko. Ułatwi dojazd, będzie szybko - przyznała emerytka. - Bardzo się cieszę, będziemy z tego korzystać. W końcu Mory będą czymś. Nie będę brał motoru czy samochodu. Będzie tak blisko, że grzech z tego nie skorzystać - dodał właściciel warsztatu samochodowego. Jak wynika z planów Warszawy, druga linia metra zostanie przedłużona do stacji końcowej Karolin, która powstanie ok. 600 m od granicy wsi, co sprawi, że Mory staną się pierwszą wsią w Polsce z dostępem do metra, a drugą po Warszawie w ogóle. To szczególnie dobra wiadomość dla lokalnej młodzieży. Prace mają trwać do 2026 roku. Kilka słów w tej sprawie udzielił nam również sołtys wsi Mory. - O tych planach mówiło się od dawna. Jak stało się to faktem, to było lekkie zaskoczenie. Mieszkańcy są podzieleni - stwierdził w rozmowie z WP Radosław Maruda. Więcej w materiale wideo.

Dlaczego Karol Nawrocki wygrał wybory na wsiach? - zapytaliśmy w gminie Bielany, gdzie na kandydata popieranego przez PiS w II turze zagłosowało prawie 88 proc. mieszkańców. Ludzie mówią wprost: rządów Tuska już nie chcemy, PSL i Trzeciej Drodze nie ufamy, a żaden z 13 kandydatów nawet do nas nie zajrzał.

Współczesne szczoteczki na większą skalę produkowano w XIX wieku. Rozpowszechniono je dużo później. Cały artykuł przeczytasz na portalu wielkahistoria.pl. Mało kto wie, jak rzeczywiście późno szczoteczki do zębów weszły w Polsce do użytku. Szczególnie poza miastami. Jeszcze na przełomie lat 50. i 60. XX w., czyli zaledwie 7 dekad temu większość ludzi na wsi w ogóle nie szczotkowała zębów. Po wojnie szczoteczek na wsi używali głównie ludzie młodzi, otwarci na miejskie nowinki, które zaczęły docierać na polską wieś. Do higieny jamy ustnej podchodzono wedle odwiecznych obyczajów. Używano jabłek i lnianych woreczków. Tradycyjnie stan zębów sprawdzano gryząc twarde jabłka, a biały kolor zębów miał być efektem pocierania o nie solą w lnianym woreczku. Forma szczoteczek w obecnym kształcie nie była jeszcze przyjęta w międzywojniu. Zaczęły powstawać różne wersje. Problem stanowiło m.in. włosie. Nie było syntetycznego. Na początku zęby szczotkowano włosiem zwierzęcym - u nas głównie sierścią świńską. W końcu i Polacy zaczęli tworzyć patenty na szczoteczki. Zgłoszono wersję poprzeczną, myjącą zęby ze wszystkich stron czy ze skrobakiem do języka. Więcej o życiu chłopskich przodków przeczytasz w książce Kamila Janickiego "Życie w chłopskiej chacie".

Wieś Stojków ma zniknąć z mapy, a na jej miejscu powstać zbiornik retencyjny, który ma chronić okoliczne miasta przed powodzią. Dla mieszkańców oznacza to przesiedlenia.

Urokliwa angielska wieś ma nie lada problem. Padła ofiarą własnej popularności. Co weekend niewielkie Bibury przeżywa prawdziwy najazd turystów. Mieszkańcy mają już tego dość.

Na pastwisku w okolicach Ełku odkryto naszyjnik z brązu sprzed 2,5 tys. lat. Znalezisko trafi do muzeum po badaniach archeologicznych.

Ozierany Małe na Podlasiu zmaga się z wyludnieniem. Sołtys Leszek Skrodzki oferuje nowe możliwości dla potencjalnych mieszkańców, w tym pracę i zakwaterowanie. Informacje podał Polsat News.

Przez Sejm przechodzi właśnie projekt ustawy, który może przynieść zmiany w każdej polskiej wsi. W grze jest pomysł, by sołtysi dostawali obowiązkowe diety. Pytany o zdanie ostatni z żyjących "ojców polskiej samorządności" jest do niej sceptycznie nastawiony.

W sielankowych wizjach dzieciństwo na dawnej polskiej wsi przedstawiano jako okres niemal zupełnej beztroski. Cały artykuł przeczytasz na portalu wielkahistoria.pl. Najpopularniejsze wyobrażenie o dzieciństwie chłopów i chłopek to wersja historyka Włodzimierza Mędrzeckiego o "maskotkach wolnych od obowiązków". Jak wyglądały jednak naprawdę pierwsze lata życia na wsi 150 lat temu? Zupełnie inaczej. Ogromna śmiertelność prowadziła do zobojętnienia na los dzieci. Wiedziano, że co drugi szkrab statystycznie umrze. Śmierć dziecka chorowitego przynosiła ponoć wręcz ulgę. Pierwsze tygodnie życia to był czas przesądów i zaklęć, później następował okres przeczekania i zobojętnienia na los dziecka. Dzieci w tym czasie nagminnie porzucano w izbie bez opieki, w dusznej i ciemnej chacie, najczęściej gołe i płaczące z głodu. Podstawową zasadą było: kto nie pracuje, ten nie je. Trzylatek musiał już wiec rzucać resztki kurom, nosić ziemniaki czy drewno. Czteroletni chłopiec z kolei strugał ziemniaki, szedł z jedzeniem do prosiąt, a nawet uczył się rozpalać ogień. Musiał pracować. Później zaczynała się już praca poza zagrodą - pilnowanie zwierząt. "Żadnego dziecka pasanie nie minęło". To był jednak dopiero początek pracy u najmłodszych. Jak rodzice dalej wychowywali dzieci? O tym w książce "Życie w chłopskiej chacie" Kamila Janickiego.

Kochający mąż i ojciec, właściciel dobrze prosperującej hodowli bydła, patriota, który w każdą niedzielę modlił się w kościele - tak sąsiedzi mówią o podejrzanym o jedną z najokrutniejszych zbrodni na Kaszubach w ostatnich latach. - Powiem po kaszubsku: im od...o - klnie siarczyście jedna z mieszkanek Rokicin.

Prawdziwe chłopskie jadło z dawnych czasów zupełnie nie przypominało potraw, które dzisiaj się tak określa. Cały tekst przeczytasz na portalu wielkahistoria.pl. Jeszcze 100 lat temu na polskiej wsi normą był powracający głód. Konsekwentnie zaciskano pasa od jesieni do późnej wiosny. Zapasy wydzielała zawsze gospodyni. Najbardziej głodzono parobków, dzieci i starców, zgodnie z odwieczną zasadą: kto nie pracuje, ten nie je. Pretekstem do niejedzenia były też posty kościelne – np. głodować należało co piątek, często i co środę. Oszczędzanie zapasów wydłużało tzw. przednówek, czas przed tym, co "nowe" a tym, co dało się zabezpieczyć. Zieleniąca się trawa pozwalała wyprowadzić chociaż krowy, co na początku ułatwiało dostęp do mleka. Żywiono się także grzybami, nawet gdy zachodziło ryzyko, że będą trujące. Popularne były jagody, jedzono różne nasiona, z głodu podkradano nawet jajka ptakom. Gdy tego wszystkiego było za mało za pokarm służyły ostatecznie liście drzew, a tzw. polne zielsko dodawano do mąki. Chwasty dodawano też do zup. Niektóre zielska były "tak ohydne, że nie chciało ich tknąć nawet domowe bydło". W innych zaborach w XIX w. po upowszechnieniu kartofli tak desperackie kroki nie były już potrzebne. Tekst powstał na podstawie książki Kamila Janickiego pt. "Życie w chłopskiej chacie".

Jedna z wsi na Śląsku została przeniesiona. Przez lata regularnie nawiedzały ją powodzie, teraz mieszkańcy mogą spać spokojnie. Na starym terenie wsi Nieboczowy powstał zbiornik przeciwpowodziowy Racibórz Dolny.

10-latki prowadzą ciągniki, ośmiolatki doją krowy. Często pracują od świtu do zmierzchu, ale nie narzekają. Po prostu nie znają innego życia. - Koledzy nie chodzą do szkoły, opuszczają lekcje, bo jest robota. Praca jest najważniejsza - mówi Wirtualnej Polsce 12-letni Hubert.

Samorządy wysłały do kuratoriów 246 wniosków w sprawie likwidacji lub przekształcenia szkół w małych miejscowościach. Rząd ma plan, jak ratować te placówki. Ale przyznaje też, że należy wsłuchiwać się w głos samorządów - czytamy w "Gazety Wyborczej".

Krzysztof Grabowski, przewodniczący Wielkopolskiej Rady Rolniczej i wicemarszałek wielkopolski, skierował apel do mieszkańców wsi, by powstrzymali się od wzywania policji z powodu hałasu generowanego przez maszyny pracujące w nocy podczas żniw.

Polscy chłopi nie byli czyściochami. Ich kobiety miały od świtu do nocy pełne ręce roboty. Cały artykuł przeczytasz na portalu wielkahistoria.pl. 150 lat temu, gdy w chatach nikt nie myślał o bieżącej wodzie, najbardziej czasochłonnym obowiązkiem było pranie. Niezależnie, czy panował siarczysty mróz czy z nieba lał się żar – bielizna musiała być uprana. Kobiety zajmowały się tym co tydzień. Brak bieżącej wody oraz sprzętów powodował, że było to dla chłopek zajęcie męczące i czasochłonne, często zajmowało dwa dni. Moczenie w ługu (woda i węgiel drzewny) odbywało się w chacie, a właściwe pranie nad rzeką, jeziorem lub stawem. Po namydleniu, tarciu i praniu drewnianymi kijankami konieczne było wyparzenie i krochmalenie w domu. Prania odbywały się w piątki, często też w soboty – niezależnie od pogody i pory roku – prano także na mrozach. Chłopki w XIX w. dźwigały często pranie np. przez kilometr, przemieszczając się po kolana w śniegu i z ryzykiem zapalenia płuc, za co 150 lat temu mogły przypłacić nie tylko zdrowiem, ale i życiem.

Jarosław Kaczyński na konwencji PiS zaczął wspominać stan wsi z lat 90. - Po prostu jedno gigantyczne nieszczęście, nędza z bidą - mówił. Przyznał, że w kolejnych latach zaczęło się jednak zmienić. Wskazał pozytywną rolę Unii Europejskiej.

W piątek rolnicy zablokują autostrady, drogi krajowe i lokalne, a mapa tych protestów aż jarzy się od punktowych blokad. Największy protest odbędzie się w Poznaniu, gdzie organizacja Rola Wielkopolski wjedzie do miasta kilkoma tysiącami traktorów.

Bielany Wrocławskie wyglądają jak mała koreańska wieś, zlokalizowana na terenie Polski. Przypominają mały Seul, gdzie tradycyjne polskie potrawy, jak schabowy czy pizza, ustępują miejsca koreańskiemu kimchi.

"Niech ktoś do nas przyjedzie, pomoże. Trzeba wysadzić zator na Bugu, inaczej wszystko nas zaleje" - błagają mieszkańcy Drogoszewa pod Wyszkowem. Cała wieś dosłownie pływa. Woda przedostała się na podwórka i do piwnic domów. Niektórzy nie mają ogrzewania i prądu.