prl (strona 12 z 29)

Początkowo Polska Ludowa tępiła nierząd jak najgorszą zarazę. Potem jednak prostytutki okazały się dla bezpieki bezcennym narzędziem pracy. - Moim najlepszym informatorem była prostytutka. Żaden inny informator nie mógł się z nią równać, jeżeli chodzi o skuteczność. Miałem wrażenie, że ta dziewczyna wiedziała wszystko na temat tego, co się działo w Warszawie - mówi Jerzy Dziewulski, wieloletni funkcjonariusz wydziału kryminalnego MO z Warszawy.

Gdyby urządzić plebiscyt na najseksowniejszą kobietę Polski Ludowej, zapewne wygrałaby go Kalina Jędrusik. Aktorka i piosenkarka, która przez całe lata przyspieszała bicie serca męskiej części widowni. Niewiele jednak osób orientuje się, że jej życie prywatne było znacznie bardziej nieprawdopodobne niż jakikolwiek scenariusz filmowy. - Leżała w łóżku, była goła, co było widać, gdy nogami podnosiła kołdrę. Obok niej często leżał jakiś młodzieniec. Goście siadali na łóżku - relacjonowała Zuzanna Łapicka-Olbrychska, opisując jedną ze scen z nietypowego małżeństwa Kaliny Jędrusik.

Do połowy lat pięćdziesiątych PRL-owska rzeczywistość pomijała temat seksu i erotyki. Pojęcia te otoczone były nimbem podniecającej, subtelnie elektryzującej tajemnicy. Oficjalnie nie istniała prostytucja i homoseksualizm, a odbudowujący zrujnowane miasta przodownicy pracy nie zastanawiali się nad znaczeniem orgazmu tantrycznego, stosunku przerywanego, czy akrobatycznymi pozycjami umożliwiającymi zapłodnienie. Śmierć Józefa Stalina, w marcu 1953 r., sprawiła, że rozbrykana "nagle" młodzież poczuła, że może wiele, a nawet więcej. Zelżała cenzura, skończyły się polityczne szubienice. Redaktorzy też złapali wiatr w żagle: niemal z dnia na dzień stali się seksualnie odważni.