neolit

Tureccy archeolodzy odkryli neolityczne osiedla sprzed około 11 tys. lat. To jedne z najwcześniejszych osiadłych społeczności na świecie. Znaleziska obejmują kamienne figurki, rzeźby twarzy i obeliski, które sięgają 2,5 metra. Są odzwierciedleniem życia dawnych nomadycznych łowców-zbieraczy, którzy zaczynali prowadzić osiadły tryb życia.

Niewielka, niepozorna, ale wyjątkowo cenna. Siekierka z wczesnego neolitu znaleziona została na terenie leśnictwa Siennica. To pierwsze tego typu znalezisko w powiecie krasnostawskim (województwo Lubelskie).

Brytyjscy naukowcy dokonali niezwykłego odkrycia w hrabstwie Kornwalii w Anglii. Wewnątrz obiektu Castilly Henge odnaleźli tajemniczy krąg wykopany w ziemi. Zdaniem badaczy, obiekt pochodzi z okresu neolitu, ok. 3000-2500 lat p.n.e.

To sensacja archeologiczna. Na polach uprawnych niedaleko Ząbkowic Śląskich odkryto tajemnicze kręgi, które mogą mieć ok. 7 tysięcy lat. O niezwykłym odkryciu poinformowali członkowie grupy "Starożytna Polska - Słowianie" na swoim kanale na YouTube. Odkrycie szczegółowo opisało czasopismo "Archeologia Żywa". Tajemnicze kręgi nazywane są rondelami i według naukowców, pochodzą z okresu neolitu. Są zatem starsze od egipskich piramid. Z uwagi na miejsce ich odkrycia, nadano im nazwy miejscowości - rondel Baldwinowice i Sieroszów. Oddalone są one od siebie o około 370 metrów. Rondel Baldwinowice ma średnicę 120 metrów. Składa się z trzech rowów, które otaczają centralną część. Rondel Sieroszów ma z kolei średnicę 130 metrów i tworzą go cztery rowy, które również otaczają część centralną. Badaniem kręgów zajmują się archeolodzy z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Serwis czasopisma "Archeologia Żywa", podaje, że według wstępnych ustaleń naukowców, nowo odkryte rondele zbudowano wzdłuż osi, która wyznacza punkt zachodu Słońca w dzień przesilenia zimowego 7 tysięcy lat temu. W Europie takich struktur odkryto około 130, a w Polsce, jak dotąd osiem. Najnowsze to te obok Ząbkowic Śląskich. Naukowcy cały czas badają funkcjonalność tych budowli sprzed tysięcy lat. Być może służyły one do integracji kilku sąsiednich społeczności lub jako miejsce wymian handlowych. Inna, dużo bardziej prawdopodobna teoria mówi, że pełniły funkcje obronne. Specjaliści są pewni, że składały się na nie nie tylko same rowy, ale także budowla lub palisada, która znajdowała się w części centralnej. Badania trwają.

Jordańscy i francuscy archeolodzy odkryli niedaleko miasta Al-Jafr w Jordanie niezwykłą instalację sprzed 9000 lat. Według nich są to pozostałości po obozowisku z okresu neolitu. Ma ono kształt tzw. ''latawca pustyni'', czyli pułapek na dzikie zwierzęta, których używano przed wieloma laty na pustyniach. Latawce pustyni składały się z co najmniej dwóch długich kamiennych ścian, które zbiegały się w kierunku specjalnie utworzonej zagrody. - Odkryliśmy instalację rytualną składającą się z kilku elementów, dwóch stojących kamieni z postaciami antropomorficznymi oraz ponad 250 artefaktów – powiedział dr Wael Abu-Azziza z Projektu Archeologicznego Południowo-Wschodniej Badii (SEBAP), którzy pracują na stanowisku archeologicznym w pobliżu Al-Jafr. Oprócz pozostałości po latawcu pustyni archeolodzy na miejscu znaleźli dwa rzeźbione kamienie z postaciami polimorficznymi oraz ołtarz, palenisko, muszle morskie oraz miniaturowy model pułapki na gazele. Zdaniem naukowców to jest przełomowe odkrycie, gdyż nigdy dotąd nie odkryto tak dobrze zachowanych modeli łowieckich i artefaktów obrazujących życie myśliwych z okresu neolitu. Pozwoli to na lepsze zrozumienie i poznanie życia ludzi z tamtego okresu. - Ludzie, których instalację tutaj odkryliśmy, uprawiali łowiectwo na bardzo szeroką skalę. Oznacza to, że jest to prawdziwa gospodarka produkcyjna. Nie było to zwykłe polowanie dla własnych celów jednostki, ale dla dużej grupy – stwierdził dr Abu-Azziza. W skład zespołu pracującego nad projektem wchodzą archeolodzy z jordańskiego Uniwersytetu Al Hussein Bin Talal oraz Francuskiego Instytutu Bliskiego Wschodu.

Był myśliwym-zbieraczem, żył 5 tys. lat temu i zginął w wyniku utonięcia w słonej wodzie – naukowcy rozwiązali zagadkę starożytnych kości, odkrytych w północnym Chile. Ujawniono, że to szczątki topielca. To były przełomowe badania. Eksperci z Uniwersytetu w Southampton w Anglii pierwszy raz wykorzystali nowoczesne narzędzia kryminalistyczne na starożytnych kościach, by ustalić przyczynę śmierci mężczyzny. Chodzi o szczątki rybaka z epoki neolitu, znalezione w masowym grobie na wybrzeżu. Eksperci potwierdzili, że przyczyną śmierci mężczyzny było utonięcie w płytkiej wodzie. W kościach zbadano obecność okrzemków – grupy jednokomórkowych glonów. Znalezienie ich sugeruje, że dana osoba utonęła. Przeprowadzono także szereg analiz mikroskopowych z pobranego szpiku kostnego. Umożliwiło to wyszukanie większej liczby mikroskopijnych cząstek. W trakcie tak dokładnych analiz udało się ujawnić skamieniałe glony, jaja pasożytów i osad z płycizny. Szczątki które przebadano należą do mężczyzny w wieku od 35 do 45 lat. Wiadomo, że był myśliwym-zbieraczem. Odkrycie otworzyło nowe możliwości oceny szczątków prehistorycznych przodków z wykorzystaniem nowoczesnych technik. Badania prowadzono na stanowisku archeologicznym Copaca 1, które znajduje się ok. 29 km od miasta Tocopilla. To tu znajduje się grób z trzema dobrze zachowanymi szkieletami z epoki kamienia. Wyniki badań opublikowano w czasopiśmie "Journal of Archaeological Science".

Archeolodzy ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich odkryli na wyspie Ghagha na zachód od Abu Zabi pozostałości po budowlach sprzed 8500 lat. Jest to przełomowe odkrycie, ponieważ najstarsze znane dowody osadnictwa w rejonie ZEA pochodzą sprzed ok. 8 tys. lat, zatem znalezisko z wyspy Ghanga dowodzi, że ludzie zamieszkiwali tamte tereny znacznie wcześniej. Naukowcy obliczyli ich wiek na podstawie analizy próbek węgla drzewnego, który znajdował się na miejscu. Ściany budowli były zaokrąglone i wykonane były z kamienia. - Te odkrycia archeologiczne pokazały, że ludzie osiedlali się tutaj 8 500 lat temu. Podkreślają również, że cechy takie jak innowacyjność, zrównoważony rozwój i odporność na wysokie temperatury, są częścią DNA mieszkańców tego regionu od tysięcy lat - powiedział Mohamed Al Mubarak, Prezes Departamentu Kultury i Turystyki ZEA. Dotąd uważano, że dalekosiężne morskie szlaki handlowe, które rozwinęły się w okresie neolitu, były katalizatorem osadnictwa w tym rejonie, ale najnowsze odkrycie dowodzi, że osady neolityczne istniały na obrzeżach Zatoki Perskiej już wcześniej.

Sensacyjnego odkrycia dokonano na placu budowy dwóch hal w dzielnicy Biechów w Głogowie. Robotnicy odsłonili spod ziemi artefakty, które pochodzą z okresu lateńskiego, czyli z okresu między 400 r. p.n.e. a początkiem naszej ery. Na miejscu pojawili się archeolodzy z Muzeum Archeologiczno-Historycznego w Głogowie, którzy rozpoczęli na miejscu badania. Odnaleziono grób ciałopalny, a przy nim urnę, pogięty miecz, nóż, sprzączkę od pasa oraz dwie ostrogi. Naukowcy w pobliżu odkryli także ślady pochodzące z okresu neolitu, prawdopodobnie pozostawione przez kultury naddunajskie (neolit w Europie Środkowej zaczął się ok. 5500 lat p.n.e.). Natrafiono na pozostałości po piecach, które prawdopodobnie służyły do wypalania ceramiki. Archeolodzy zabezpieczyli bezcenne znaleziska i mają nadzieję, że pomogą one dowiedzieć się więcej na temat ludów żyjących na terenie Polski tysiące lat temu.

"Gdyby nie postawa znalazcy zapewne "świat nauki" nigdy nie dowiedziałby się o tym ważnym odkryciu"