holokaust (strona 9 z 15)

Jesteśmy mistrzami świata w przepraszaniu. Jeśli dzisiaj na świecie wprost mówi się o Polakach jako współarchitektach Holokaustu, to na nasze własne życzenie. Niezliczone zastępy intelektualistów i polityków pracowały na ten obraz, historię składając na ołtarzu politycznej poprawności. Tymczasem o przeszłość trzeba walczyć, jako broni używając faktów. A te są następujące: to nie Polska powinna czuć wstyd, ale reszta Europy, która z nazizmu nigdy się nie rozliczyła - pisze Marcin Makowski dla WP.

• Sugihara Chiune w 1939 r. był japońskim dyplomatą w Kownie na Litwie • Na własną rękę masowo wydawał Żydom wizy, co kilku tysiącom z nich uratowało życie • Istnieje podejrzenie, że działał w porozumieniu z polskim wywiadem • Za swoją działalność został uhonorowany medalem Sprawiedliwego Wśród Narodów Świata

Ledwo wyciągniętych z lodowatej wody nieprzytomnych więźniów "doktor" Sigmund Rascher kazał kłaść z nagimi więźniarkami, które zmuszano do seksu. Rozgrzewanie takie - jak zanotował Rascher - miało być stosowane na wojnie, "jeśli inne sposoby nie będą możliwe". Lekarze Heinricha Himmlera wydłubywali oczy, dokonywali makabrycznych okaleczeń i amputacji. Podpalali ofiary eksperymentów żywcem, bez znieczulenia. Najsłynniejszego ze zbrodniarzy - Josefa Mengele, nigdy nie postawiono przed sądem. Zmarł dopiero w 1979 r. w Brazylii.

Główne obchody rozpoczną się o godz. 16.00.

• Niemcy zmuszali najsilniejszych więźniów obozów koncentracyjnych do udziału w ludobójstwie • Sonderkommando miało zacierać ślady po zbrodniach, wykonywało najgorsze zadania • Grupy były regularnie mordowane, Niemcy chcieli pozbyć się świadków • W Auschwitz-Birkenau Sonderkommando zorganizowało bunt, w których zabiło niemieckich strażników

Instytut Pamięci Narodowej przesłał do redakcji niemieckiej gazety "Die Welt" list wiceprezesa Instytutu Pawła Ukielskiego, w którym obala on nieprawdziwe twierdzenie zawarte w felietonie Jana Tomasza Grossa na temat historii Polski - informuje "Nasz Dziennik".

Od stycznia 1939 r. Żydom w III Rzeszy wydano zakaz odpoczywania na ławkach w parkach, używania autobusów, opuszczania miejsc zamieszkania, leczenia się u niemieckich lekarzy lub dentystów. Wydano też nakaz rozwodów w małżeństwach mieszanych. W tym kontekście jeszcze trudniejsza i bardziej heroiczna wydaje się opieka medyczna nad Żydami podjęta już po rozpoczęciu wojny. Opiekę oraz warunki odejścia i godnej człowieka śmierci zawdzięcza franciszkance troje bezbronnych, chorych i prześladowanych Żydów opolskich - pisze Janusz Oszytko w artykule dla WP.

Mimo ogromnej sensacji, jaką w 1944 roku wywołała w USA książka Jana Karskiego, po wojnie szybko o nim zapomniano. - W czasie wojny w Ameryce wychodził miesięcznik "Soviet Russia Today". Ukazywał się w ogromnym nakładzie, ok. 200 tys. egzemplarzy. Zaczęto o Karskim pisać, że to jest agent niemiecki, który kręci się po Ameryce, opowiada jakieś historie po to, żeby zantagonizować wielki naród amerykański z wielkim narodem sowieckim, który niesie ciężar wojny i czeka aż alianci otworzą drugi front, ale na razie to sowieccy żołnierze giną w milionach. Amerykanie mogli bardzo łatwo wyeliminować kwestię książki Karskiego, żeby nie antagonizować sobie "wujka Joe" - Stalina. Karski się... zdezaktualizował - mówi w rozmowie z WP Waldemar Piasecki, autor książki "Jan Karski. Jedno życie".

Holiszów to niewielka czeska miejscowość położona w pobliżu Pilzna. W 1945 roku znajdował się tam niemiecki obóz koncentracyjny, w którym pod strażą SS-manów przebywało około 1000 więźniarek - Polek, Francuzek, Belgijek, Holenderek, ale przede wszystkim Żydówek. Los tych ostatnich - mimo że wojna dobiegała końca - był przypieczętowany. Komendant obozu Gerhard Lichtenau zamierzał wykonać ostatni rozkaz z Berlina i eksterminować nieszczęsne kobiety. Wyzwolenie obozu w Holiszowie to jeden z najwspanialszych polskich epizodów II wojny światowej. Za tę akcję wszyscy żołnierze NSZ powinni dostać tytuł Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata - pisze Piotr Zychowicz w artykule dla WP.

Informacje o zagładzie Żydów i sytuacji w okupowanej Polsce przekazane przez Jana Karskiego wywołały sensację w USA i w Wielkiej Brytanii. Książka wydana przez Polaka sprzedała się w 360 tys. egzemplarzy, na spotkania z Karskim przyszło ok. 150 tys. osób, a amerykańskie gazety rozpisywały się na polskie tematy. Brytyjskich i amerykański polityków, w tym prezydenta USA Franklina Roosevelta, los europejskich Żydów nie obchodził. Najczęściej obojętnie podeszli do tematu również przedstawiciele organizacji żydowskich w USA, z którymi spotykał się Karski. - Okazało się, że sprawa oddziaływała jedynie na masy, a elity pozostały głuche - pisze w artykule dla WP.PL Wojciech Königsberg.

W czerwcu 1943 roku do USA przybył emisariusz polskiego podziemia Jan Kozielewski "Witold" (Jan Karski) z misją uzyskania wsparcia dla Armii Krajowej oraz eksterminowanej ludności żydowskiej. Jego relacje wywołały prawdziwą burzę wśród opinii publicznej w Ameryce. Spotykał się z najważniejszymi osobami w państwie, z prezydentem Franklinem Delano Rooseveltem na czele. O tragedii Żydów informował przywódców organizacji żydowskich. Jednak jego apele były głosem wołającego na pustyni. AK nie otrzymała oczekiwanego wsparcia ze strony aliantów, Polska została oddana Sowietom, a Żydzi zgładzeni - pisze Wojciech Königsberg w artykule dla WP.

- Wyrażenie żalu w języku dyplomacji bardzo dużo znaczy. To zamyka sprawę, bo nie możemy już po prostu kontynuować takiej debaty, czy wyrazy żalu są wystarczające, czy nie – powiedział Grzegorz Schetyna w Radiu ZET, komentując stanowisko Jamesa Comey’a w sprawie jego wypowiedzi na temat udziału Polaków w Holocauście.

Słowa szefa FBI Jamesa Comey’a mówiące o polskich "wspólnikach morderców" Żydów w czasie II wojny światowej wywołały prawdziwą burzę. Warszawa od kilku dni domagała się oficjalnych przeprosin za ten komentarz, gdy zagrzmiały kolejne gromy - "Gazeta Wyborcza" podała, że przeprosin nie będzie, choć sporządził je "jeden z departamentów rządu USA", bo zablokował je Biały Dom. Coraz bardziej napiętą atmosferę załagodził jednak odręczny list Comey’a do polskiego ambasadora w USA, w którym pisze on: "Żałuję, że powiązałem Polskę z Niemcami". Wirtualna Polska zapytała ekspertów, co sądzą o całej aferze.

- Te słowa wymagają reakcji państwa polskiego na odpowiednim poziomie - powiedział w TVP Info prezydent Bronisław Komorowski, komentując słowa dyrektora FBI. Podkreślił też, że Amerykanom trzeba pozwolić, by sami znaleźli wyjście z tej sytuacji. Samą wypowiedź uznał za jątrzącą i obraźliwą.

Adam Jarubas żąda od prezydenta zdecydowanych kroków, a Janusz Palikot pisze list do Baracka Obamy. To reakcja na słowa dyrektora FBI, który w Muzeum Holocaustu w Waszyngtonie mówił o współudziale Polaków w Holokauście.

Rząd USA nie przyjął statku z 937 żydowskimi uchodźcami z III Rzeszy. Franklin Delano Roosevelt okazał się nieugięty, mimo że żydowscy uchodźcy napisali do niego wstrząsającą prośbę o łaskę. Roosevelt uznał ich za "element niepożądany". Wielu z nich trafiło później do komór gazowych.

- W 1933 roku Watykan podpisał konkordat z nazistami, uznając istnienie III Rzeszy. Hitlerowi bardzo podobała się ta umowa. Za oznakę lojalności do Watykanu przez wiele lat płynął podatek w wysokości 8-10 proc. dochodów niemieckich katolików. To oznaczało wzrost przychodów i bardzo zbliżyło Watykan z III Rzeszą - twierdzi amerykański dziennikarz śledczy Gerald Posner, autor książki o Banku Watykańskim "Bankierzy Boga". Według Posnera, Watykan utrzymywał relacje zarówno z Aliantami, jak i nazistami, aby zabezpieczyć swoją pozycję niezależnie od tego, kto wygra wojnę. Amerykański dziennikarz mija się jednak z prawdą.

Cyganie nie chcieli pokornie umierać. Ukrywali się, zapierali, a nawet atakowali strażników. Nad obozem unosiło się wycie wściekłości, przerażenia i rozpaczy. Po wszystkim, jeden z SS-manów powiedział, że była to najtrudniejsza likwidacja w historii KL Auschwitz-Birkenau - pisze Robert Jurszo w artykule dla WP.

Rosyjskie media sporo miejsca poświęcają obchodzonej we wtorek 70. rocznicy wyzwolenia obozu Auschwitz-Birkenau. Zwracają przy tym uwagę, że wśród zaproszonych gości zabrakło prezydenta Władimira Putina, bo jak dodają - strona polska nie zaprosiła gospodarza Kremla. Nie omieszkał skrytykować tego rzecznik Kremla.

O Auschwitz należy mówić wszędzie - powiedział prof. Władysław Bartoszewski wyjaśniając, dlaczego nie było go na obchodach 70. rocznicy wyzwolenia nazistowskiego niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau.