holokaust (strona 9 z 15)

Takich jak on było z pozoru wielu. Różnica polegała na tym, że komendant Amon Göth nie uważał się za urzędnika, czerpiąc satysfakcję z zadawanego cierpienia. W obozie koncentracyjnym urządzał rutynowe ''polowania'' na ludzi.

• Ursula Haverbeck napisała, że Auschwitz był tylko obozem pracy • Za te słowa sąd w Detmold w Nadrenii Północnej-Westfalii skazał ją na osiem miesięcy więzienia • 87-latka jest prawicową ekstremistką

• Filip Białowicz zmarł w USA. Miał 91 lat • W 2013 r. został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej • 14 października 1943 r. wziął udział w buncie więźniów, w trakcie którego uciekł z obozu, a następnie ukrywał się. Po wojnie wyemigrował do USA • Obóz zagłady w Sobiborze powstał w 1942 r. w ramach "Akcji Reinhardt". Szacuje się, że od marca 1942 r. do października 1943 r. Niemcy wymordowali około 170 tys. Żydów

• Światowy Kongres Żydów (WJC) zarzucił minister edukacji Annie Zalewskiej "podawanie w wątpliwość udziału Polaków w dwóch antyżydowskich pogromach" • Prezes WJC Ronald Lauder zażądał natychmiastowych przeprosin • Zaniepokojenie wypowiedzią Zalewskiej wyraziło też amerykańskie Muzeum Pamięci Holokaustu

• W artykule Niny Siegal z 17 lipca opublikowanego na łamach New York Timesa znalazło się określenie "polskiego obozu śmierci" • Ambasada Polski w USA zwróciła się o przeredagowanie publikacji

• Historyk Alfredas Rukszenas: w Holokauście na Litwie uczestniczyło około 6 tys. osób • Dotychczas na Litwie podawano liczbę 2055 osób uczestniczących w mordowaniu Żydów

Jesteśmy mistrzami świata w przepraszaniu. Jeśli dzisiaj na świecie wprost mówi się o Polakach jako współarchitektach Holokaustu, to na nasze własne życzenie. Niezliczone zastępy intelektualistów i polityków pracowały na ten obraz, historię składając na ołtarzu politycznej poprawności. Tymczasem o przeszłość trzeba walczyć, jako broni używając faktów. A te są następujące: to nie Polska powinna czuć wstyd, ale reszta Europy, która z nazizmu nigdy się nie rozliczyła - pisze Marcin Makowski dla WP.

• Sugihara Chiune w 1939 r. był japońskim dyplomatą w Kownie na Litwie • Na własną rękę masowo wydawał Żydom wizy, co kilku tysiącom z nich uratowało życie • Istnieje podejrzenie, że działał w porozumieniu z polskim wywiadem • Za swoją działalność został uhonorowany medalem Sprawiedliwego Wśród Narodów Świata

Ledwo wyciągniętych z lodowatej wody nieprzytomnych więźniów "doktor" Sigmund Rascher kazał kłaść z nagimi więźniarkami, które zmuszano do seksu. Rozgrzewanie takie - jak zanotował Rascher - miało być stosowane na wojnie, "jeśli inne sposoby nie będą możliwe". Lekarze Heinricha Himmlera wydłubywali oczy, dokonywali makabrycznych okaleczeń i amputacji. Podpalali ofiary eksperymentów żywcem, bez znieczulenia. Najsłynniejszego ze zbrodniarzy - Josefa Mengele, nigdy nie postawiono przed sądem. Zmarł dopiero w 1979 r. w Brazylii.

Główne obchody rozpoczną się o godz. 16.00.

Instytut Pamięci Narodowej przesłał do redakcji niemieckiej gazety "Die Welt" list wiceprezesa Instytutu Pawła Ukielskiego, w którym obala on nieprawdziwe twierdzenie zawarte w felietonie Jana Tomasza Grossa na temat historii Polski - informuje "Nasz Dziennik".

Od stycznia 1939 r. Żydom w III Rzeszy wydano zakaz odpoczywania na ławkach w parkach, używania autobusów, opuszczania miejsc zamieszkania, leczenia się u niemieckich lekarzy lub dentystów. Wydano też nakaz rozwodów w małżeństwach mieszanych. W tym kontekście jeszcze trudniejsza i bardziej heroiczna wydaje się opieka medyczna nad Żydami podjęta już po rozpoczęciu wojny. Opiekę oraz warunki odejścia i godnej człowieka śmierci zawdzięcza franciszkance troje bezbronnych, chorych i prześladowanych Żydów opolskich - pisze Janusz Oszytko w artykule dla WP.

Mimo ogromnej sensacji, jaką w 1944 roku wywołała w USA książka Jana Karskiego, po wojnie szybko o nim zapomniano. - W czasie wojny w Ameryce wychodził miesięcznik "Soviet Russia Today". Ukazywał się w ogromnym nakładzie, ok. 200 tys. egzemplarzy. Zaczęto o Karskim pisać, że to jest agent niemiecki, który kręci się po Ameryce, opowiada jakieś historie po to, żeby zantagonizować wielki naród amerykański z wielkim narodem sowieckim, który niesie ciężar wojny i czeka aż alianci otworzą drugi front, ale na razie to sowieccy żołnierze giną w milionach. Amerykanie mogli bardzo łatwo wyeliminować kwestię książki Karskiego, żeby nie antagonizować sobie "wujka Joe" - Stalina. Karski się... zdezaktualizował - mówi w rozmowie z WP Waldemar Piasecki, autor książki "Jan Karski. Jedno życie".

Holiszów to niewielka czeska miejscowość położona w pobliżu Pilzna. W 1945 roku znajdował się tam niemiecki obóz koncentracyjny, w którym pod strażą SS-manów przebywało około 1000 więźniarek - Polek, Francuzek, Belgijek, Holenderek, ale przede wszystkim Żydówek. Los tych ostatnich - mimo że wojna dobiegała końca - był przypieczętowany. Komendant obozu Gerhard Lichtenau zamierzał wykonać ostatni rozkaz z Berlina i eksterminować nieszczęsne kobiety. Wyzwolenie obozu w Holiszowie to jeden z najwspanialszych polskich epizodów II wojny światowej. Za tę akcję wszyscy żołnierze NSZ powinni dostać tytuł Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata - pisze Piotr Zychowicz w artykule dla WP.

Informacje o zagładzie Żydów i sytuacji w okupowanej Polsce przekazane przez Jana Karskiego wywołały sensację w USA i w Wielkiej Brytanii. Książka wydana przez Polaka sprzedała się w 360 tys. egzemplarzy, na spotkania z Karskim przyszło ok. 150 tys. osób, a amerykańskie gazety rozpisywały się na polskie tematy. Brytyjskich i amerykański polityków, w tym prezydenta USA Franklina Roosevelta, los europejskich Żydów nie obchodził. Najczęściej obojętnie podeszli do tematu również przedstawiciele organizacji żydowskich w USA, z którymi spotykał się Karski. - Okazało się, że sprawa oddziaływała jedynie na masy, a elity pozostały głuche - pisze w artykule dla WP.PL Wojciech Königsberg.

W czerwcu 1943 roku do USA przybył emisariusz polskiego podziemia Jan Kozielewski "Witold" (Jan Karski) z misją uzyskania wsparcia dla Armii Krajowej oraz eksterminowanej ludności żydowskiej. Jego relacje wywołały prawdziwą burzę wśród opinii publicznej w Ameryce. Spotykał się z najważniejszymi osobami w państwie, z prezydentem Franklinem Delano Rooseveltem na czele. O tragedii Żydów informował przywódców organizacji żydowskich. Jednak jego apele były głosem wołającego na pustyni. AK nie otrzymała oczekiwanego wsparcia ze strony aliantów, Polska została oddana Sowietom, a Żydzi zgładzeni - pisze Wojciech Königsberg w artykule dla WP.

- Wyrażenie żalu w języku dyplomacji bardzo dużo znaczy. To zamyka sprawę, bo nie możemy już po prostu kontynuować takiej debaty, czy wyrazy żalu są wystarczające, czy nie – powiedział Grzegorz Schetyna w Radiu ZET, komentując stanowisko Jamesa Comey’a w sprawie jego wypowiedzi na temat udziału Polaków w Holocauście.

Słowa szefa FBI Jamesa Comey’a mówiące o polskich "wspólnikach morderców" Żydów w czasie II wojny światowej wywołały prawdziwą burzę. Warszawa od kilku dni domagała się oficjalnych przeprosin za ten komentarz, gdy zagrzmiały kolejne gromy - "Gazeta Wyborcza" podała, że przeprosin nie będzie, choć sporządził je "jeden z departamentów rządu USA", bo zablokował je Biały Dom. Coraz bardziej napiętą atmosferę załagodził jednak odręczny list Comey’a do polskiego ambasadora w USA, w którym pisze on: "Żałuję, że powiązałem Polskę z Niemcami". Wirtualna Polska zapytała ekspertów, co sądzą o całej aferze.