józef piłsudski (strona 3 z 5)

W wyniku trwających trzy dni walk zginęło 379 osób, wśród nich 164 cywilów. Ponad 900 osób zostało rannych.

Piłsudski, po przewrocie, zamiast wprowadzić rewolucyjne zmiany i bezwzględnie rozprawić się ze swoimi przeciwnikami, wyciszył rewolucję i ostatecznie uchronił Polskę przed jej widmem. Rewolucja bez rewolucyjnych zmian ustabilizowała na kolejne lata sytuację polityczną w Polsce – pisze Mateusz Staroń w artykule dla Wirtualnej Polski.

To Piłsudski zaprowadził pokój na wschodzie Europy. Nie dokonał tego śląc erudycyjne apele o pokój i pomoc do międzynarodowej opinii publicznej. Dokonał tego brutalną siłą Wojska Polskiego, które powstrzymało największego wroga pokoju - bolszewików. Ale za jego ustanowienie nie został nawet nominowany do Nagrody Nobla. Wręcz przeciwnie, przypięto mu łatkę ''imperialisty'', czyli wroga pokoju - pisze Mateusz Staroń w artykule dla Wirtualnej Polski.

• Gen. Włodzimierz Zagórski, polityczny konkurent Piłsudskiego, to postać, która wciąż budzi kontrowersje • Jedni widzą w nim austriackiego agenta a inni wybitnego wojskowego • Józef Dąbski: ''Zagórski pozostaje zagadką, ale jest dobrym Polakiem"

• 8 października 1920 r. gen. Lucjan Żeligowski wypowiedział posłuszeństwo Józefowi Piłsudskiemu • Dowódca na czele zbuntowanych oddziałów ruszył na Wilno, które zajął 9 października 1920 r. • Cała operacja była inscenizacją, której celem było zatrzymanie Litwy w polskich rękach • Zastosowany fortel został nazwany ''metodą Żeligowskiego'' • Akcję Żeligowskiego można traktować jako operację wojskową z wykorzystaniem tzw. "zielonych ludzików"

Postać brytyjskiego premiera jest kojarzona w Polsce przede wszystkim z zegarkiem, małpą i jego sprzeciwem wobec oddania Polsce Górnego Śląska. Natomiast praktycznie nieznane są szerzej jego plany powojennego ładu w Europie Środkowej. Mało kto wie, że chciał oddać Leninowi naszą część kontynentu w myśl polityki "uspokojenia przez zaspokojenie". Ten niezrealizowany w latach 20. scenariusz urzeczywistnił się w 1945 r. - pisze Mateusz Staroń w artykule dla WP.

• 25 kwietnia 1920 r. Polacy wykonali uderzenie prewencyjne, aby wyprzedzić agresję sowiecką • Bolszewicy mieli nad Polską przewagę w liczbie żołnierzy i w uzbrojeniu • Armia sowiecka była mało zdyscyplinowana, a masowe dezercje były normą • Dla bolszewików Polska była centrum światowego systemu imperialistycznego **Piotr Włoczyk:** Kto kogo zaatakował w 1920 r.?

Ignacy Paderewski został premierem rządu odrodzonej Rzeczpospolitej Polskiej. Był to początek posiedzenia Komitetu Narodowego Polskiego w Paryżu, podczas którego uznano Józefa Piłsudskiego za naczelnika państwa, a funkcję premiera i ministra spraw zagranicznych powierzono Paderewskiemu.

Polskie służby specjalne szkoliły prawicowych żydowskich bojowników. Dokonali oni w Palestynie wielu spektakularnych akcji, a ich wzorem był Józef Piłsudski. - Był natchnieniem i największym idolem syjonistów-rewizjonistów - oceniał żydowski historyk prof. Colin Schindler.

Edmund Tarantowicz "Albin" został schwytany podczas przypadkowej strzelaniny. Po torturach zdradził carskiej Ochranie tożsamość kilkudziesięciu członków Organizacji Bojowej PPS. Uprzedził również o planowanym napadzie na pociąg. Dzięki temu Rosjanie wiedzieli o przygotowaniach do akcji już na kilka miesięcy przed jej przeprowadzeniem. Nie powstrzymali jej, mimo że w miejscu napadu miał przejeżdżać również pociąg z carem - pisze Mateusz Staroń.

Oficerowie Wojska Polskiego, w mundurach i z bronią, wtargnęli do redakcji "Dziennika Wileńskiego" i skatowali dziennikarzy. Powód? Na łamach gazety ukazał się tekst, w którym nazwano Józefa Piłsudskiego kabotynem. Generał Stefan Dąb-Biernacki, który wydał rozkaz pobicia i oficerowie, którzy go wykonali, nie ponieśli żadnej kary. Do aresztu trafiły za to ofiary. Jeszcze w czasie ich procesu Sejm uchwalił ustawę, zgodnie z którą za jakąkolwiek krytykę Piłsudskiego groziło do pięciu lat więzienia.

Rosjanie, którzy po rewolucji bolszewickiej chcieli stworzyć "Trzecią Rosję" - nową siłę między białymi i czerwonymi - opierali swoją walkę o sojusz z Polską. Borys Sawinkow otrzymał od Józefa Piłsudskiego obietnicę wsparcia organizacji rosyjskich oddziałów na terytorium Polski i 300 mln marek polskich. U boku polskiej armii Rosjanie mieli zdobyć Moskwę, aby stworzyć pod auspicjami Piłsudskiego nową, demokratyczną Rosję. Sformowane na terenie Polski rosyjskie wojska liczyły ostatecznie 10 tys. ludzi.