Antoni Macierewicz(strona 87/1)

Rządząca partia idzie jak tajfun, bierze co im się spodoba, nawet siłą: jak choćby Trybunał Konstytucyjny. W pogardzie ma ciemny lud, który wszystko kupi. Obiecywano, że Antoni Macierewicz nie będzie rządził wojskiem, ale szybko zapomniano. A sprawiedliwość, zamiast Małgorzacie Wassermann, przypadła niezapomnianemu Zbigniewowi Ziobrze. To wszystko zdobywano nocą. Bez kamer telewizyjnych, ale i bez przestrzegania parlamentarnych obyczajów. A pan prezydent okazał się wiernym kibicem Prezesa, podpisując wszystko, co mu podsuwano - pisze Wiesław Dębski w felietonie dla Wirtualnej Polski.

Kluczowa może się okazać odpowiedź na pytanie, jak będzie się sprawdzać ta dość skomplikowana układanka partyjnych działaczy, politycznych specjalistów i zewnętrznych ekspertów we współpracy pomiędzy sobą oraz z panią premier, którą kontrolować będzie zza kulis Jarosław Kaczyński. Takiego mechanizmu rządowego jeszcze w III RP nie było, bo nawet układ Krzaklewskiego z Buzkiem działał w odmiennej sytuacji. A nie można zapominać, że nakładać się na to będzie całkiem naturalna rywalizacja i tarcia wewnątrz ugrupowania - pisze Łukasz Warzecha w felietonie dla Wirtualnej Polski.

- Superkanclerz Jarosław Kaczyński właśnie ułożył rozdanie politycznie idealne. Może każdego, włącznie z samą premier, wyrzucić z rządu w dowolnej chwili. Najbliższe kryzysy – zacznie się najpewniej od górnictwa – przetestują wyporność tego gabinetu. A pierwsze ciosy weźmie na siebie i tak Szydło. Kaczyński zaś będzie ojcem sukcesu, nigdy porażki. Panie prezesie, pan się nie boi – pisze Jakub Dymek w felietonie dla Wirtualnej Polski.

PiS chce pokazać, że nie zamierza poddawać się naciskom liberalnych mediów na czele z "Gazetą Wyborczą" - trójka Macierewicz, Ziobro, Kamiński to prawdziwe potwory w opowieściach liberalnego salonu. Dla niego ich wybór to swoista deklaracja wojny. Dziś wszyscy trzej i pozostali mają wreszcie szansę zrealizować swój projekt polityczny. Jak to zrobią, pokaże najbliższa przyszłość - pisze Paweł Lisicki w felietonie dla Wirtualnej Polski.

Jeśli ktoś zostaje premierem, to zostaje nim ze wskazania jakiejś partii, dobiera sobie współpracowników i oczywiście uwzględnia to, jaką pozycję w danej partii mają konkretne osoby - mówi Krzysztof Łapiński, poseł PiS wskazywany jako kandydat na rzecznika nowego rządu. - Nawet jakby premierem był Jarosław Kaczyński, to też musiałby brać pod uwagę, kto jak funkcjonuje w partii, jakie ma predyspozycje, czym się zajmował, jaką ma pozycję - twierdzi Łapiński.

Szydło, Kaczyński, Macierewicz, Ujazdowski - kim będą po wyborach? Dzisiaj odpowiedź nie będzie precyzyjna, bo o nominacjach zdecyduje wiele okoliczności - pisze w najnowszym wydaniu "Do Rzeczy" Piotr Gursztyn.

Ogłoszenie składu rządu, który ułożył Prezes, ma młodemu tandemowi Duda-Szydło przypomnieć, kto tu trzyma lejce. A umieszczenie Macierewicza na kluczowej pozycji w Ministerstwie Obrony stanowi memento. "Mam Antoniego i nie zawaham się go użyć!" - pisze Jacek Żakowski w felietonie dla Wirtualnej Polski.

Sposób układania list PiS, które w całości ustaliła jedna osoba i nie było możliwości sprzeciwu, źle wróży polskiej demokracji - uważają politycy PO. Według nich dowodem na to jest obecność na listach Antoniego Macierewicza i brak Marcina Mastalerka. - Niech Platforma zajmie się sobą - odpowiada rzeczniczka PiS Elżbieta Witek.

- Kukiz ma duże szanse, by jego partia tworzyła przyszły rząd. Ale narażony jest też na na różnych szemranych sponsorów, którzy wejdą do sejmu na jego plecach, a następnie przepiszą się do innej partii. Czy wyniki październikowych wyborów mogą zostać zafałszowane? Tak, obawiam się, co będzie, jeżeli ktoś nie uzyska w nich bardzo wyraźnej przewagi. Bo ten chory system po prostu budzi podejrzenia – mówi Rafał Ziemkiewicz w drugiej części rozmowy z Wirtualną Polską. Znany publicysta opowiada o tym, w jaki sposób Komorowski zrobił wszystko, by zrazić do siebie młodych Polaków, jaka przyszłość czeka Pawła Kukiza i z czego wynika strach przed nim, czy Leszek Miller może raz jeszcze zmartwychwstać oraz dlaczego PiS został zabity przez Zbigniewa Ziobrę.

- Ludzie głosowali na Dudę, bo mieli nadzieję, że kopnie i pogoni bandę nachapanych. Obserwator zewnętrzny odnosił wrażenie, że Komorowski nie miał żadnego sztabu. Lub że składał się on z sześciu kucharek i profesora Nałęcza, który latał po mediach i plótł, co mu ślina na język przyniesie – mówi Wirtualnej Polsce Rafał Ziemkiewicz. Publicysta „Do Rzeczy” ostro podsumowuje całą kampanię, punktuje błędy i wpadki Komorowskiego i Platformy, wyjaśnia, czy Duda ma szansę zostać „polskim Obamą”, jeśli nie odetnie się od Kaczyńskiego oraz przewiduje, jaka będzie przyszłość PO, PiS, Komorowskiego i Michała Kamińskiego.

Mecenas Rafał Rogalski w Radiu ZET powiedział, że jego zdaniem są "realne i uzasadnione" podejrzenia co do zdrowia psychicznego Antoniego Macierewicza. Były pełnomocnik Jarosława Kaczyńskiego przedstawił procedurę, która umożliwiłaby prokuraturze powołanie biegłego do zbadania stanu zdrowia psychicznego wiceprezesa Prawa i Sprawiedliwości.

- PiS boi się prawdy - mówił w "Kropce nad i" w TVN24 Janusz Palikot, komentując przejęcie przez posłów PiS zespołu, który wymyślił Twój Ruch.

Andrzej Milczanowski, były minister spraw wewnętrznych i szef UOP opowiada we "Wprost" o swojej wiedzy na temat współpracy premiera Józefa Oleksego z rosyjskimi szpiegami. - Prezydent Wałęsa jeszcze nie wiedział o sprawie. Ministra Bartoszewskiego postanowiłem poinformować najpierw - mówi. Zdradza też, jak doszło do tego, że Antoni Macierewicz ujawnił listę tajnych współpracowników SB.

Platforma Obywatelska jest partią szerokiego środka sceny politycznej. Taką partią kiedyś chciała być Unia Demokratyczna. Miała szansę nią zostać, gdyby nie błędna decyzja połączenia się z Kongresem Liberalno-Demokratycznym przegranym w wyborach 1993 roku. To był początek zbaczania, wtedy już Unii Wolności, na ekonomizujący, liberalny skraj. Pod koniec istnienia badania socjologiczne lokowały UW jako partię bardziej skrajną pod tym względem niż Unia Polityki Realnej. PO uniknęła tego niebezpieczeństwa, zamazując liberalną ekonomicznie tożsamość, mieszając ją z wyraźniejszą, niż miał KLD wrażliwością na kwestie społeczne. Dzięki temu PO mogła zdobyć zaufanie większej liczby wyborców. Gdy chodzi o sprawy pracy i bytu jesteśmy bowiem dość typowym społeczeństwem europejskim o różowym, socjalizującym zabarwieniu - pisze Waldemar Kuczyński w felietonie dla Wirtualnej Polski.