W czasie swojej ośmiomiesięcznej pracy jako minister finansów Belka doprowadził do nowelizacji budżetu za 2001 rok i uchwalenia budżetu na rok 2002. Zasłynął z wprowadzenia tzw. "podatku Belki", czyli obciążenia 20% podatkiem lokat bankowych.
To była druga kadencja Belki jako wicepremiera i ministra finansów; wcześniej również przez osiem miesięcy pełnił ją za rządów premiera Włodzimierza Cimoszewicza, kiedy zastąpił skłóconego z premierem Grzegorza Kołodkę.
Wpisał się w tradycyjną rolę ministra finansów, restrykcyjnego strażnika publicznych pieniędzy, nie zawsze lubianego przez innych ministrów.
M.in. rozbieżności między Belką a pozostałymi ministrami spowodowały, że jego autorski projekt budżetu na 1998 rok nie został zaakceptowany przez rząd Cimoszewicza, ale zostawiony w spadku powstającemu rządowi Jerzego Buzka.
Od stycznia 1998 roku był szefem zespołu doradców ekonomicznych prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego. Miał wpływ na decyzje prezydenta w odniesieniu do ustaw gospodarczych. Najbardziej kontrowersyjną decyzją Kwaśniewskiego w tej dziedzinie było zawetowanie w 1999 roku nowelizacji ustawy o podatku od osób fizycznych.
Belka, który w 1994 roku uzyskał tytuł profesora nauk ekonomicznych na Uniwersytecie Łódzkim, jest autorem kilkunastu książek i ponad 100 artykułów naukowych w prasie krajowej i zagranicznej. Studiował na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego, w 1978 roku uzyskał doktorat, a w 1986 - habilitację.
Marek Belka pracował naukowo w Katedrze Ekonomii Uniwersytetu Łódzkiego w latach 1973-96, w Instytucie Nauk Ekonomicznych PAN w Warszawie w latach 1986-97, którego był dyrektorem do 1997 roku.
Bezpartyjny, urodzony 9 stycznia 1952 roku w Łodzi był m.in. stypendystą Fundacji Fulbrighta w Columbia University w latach 1978-79, Amerykańskiej Rady Towarzystw Naukowych w University of Chicago 1985-86 i London School of Economics w 1990 roku. (iza)
