Świadek mówił o systematycznych, zaplanowanych zbrodniach i czystkach etnicznych dokonywanych przez Serbów w Kosowskiej Mitrovicy. Według Miloszevicia, z pytań zadawanych świadkowi przez prokuratora wynika niezbicie, że wykorzystano informacje, które on otrzymał podczas telefonicznej rozmowy. Prokurator Geoffrey Nice stanowczo temu zaprzeczył.
Według Baraniego, od kwietnia do czerwca 1999 r., do ucieczki z Mitrovicy, a potem z Kosowa zostało zmuszonych tysiące Albańczyków. Albański polityk, który spędził kilka miesięcy w ukryciu, aby dokumentować represje, sam był wielokrotnie aresztowany i bity. Mówił, że został wyrzucony z pracy, bo nie chciał podpisać deklaracji lojalności wobec Belgradu. Na dowód zaprezentował tzw. "lojalkę".
Miloszević udowadniał mu jednak, że "lojalka" dotyczyła dyscypliny w miejscu pracy w państwowej firmie, a państwem jest i była Serbia. Świadek odpowiedział, że według odczuć kosowskich Albańczyków Kosowo nie jest częścią Serbii.
Były prezydent nazwał zeznania wyjątkowymi kłamstwami. Często zamiast pytań, wygłaszał komentarze, przez co dochodziło do ostrej wymiany zdań ze świadkiem oraz z sędzią. Miloszević udowadniał, że w Kosowie toczyła się wojna z albańskim podziemiem, do którego - jego zdaniem - należał Barani. Były prezydent Jugosławii podważał też autentyczność przedstawionych rzekomo serbskich dokumentów, wykazując podstawowe błędy językowe.
Miloszević zauważył, że świadkowie oskarżenia przedstawiają każdy konflikt w Kosowie jako atak serbskich sił na niewinnych mieszkańców, podczas gdy Serbowie walczyli wyłącznie z terrorystyczną - jak określił - Wyzwoleńczą Armią Kosowa.(and, miz)
