"Wampir" z Kamienia Pomorskiego

Na unikatowe na skalę europejską znalezisko natrafili archeolodzy prowadzący badania na terenie XVI-wiecznego cmentarza w Kamieniu Pomorskim. Naukowcy odkryli tzw. pochówek wampiryczny i szkielet mężczyzny. Wampira?

Podobne odkrycia miały miejsce w 2006 roku na weneckiej wyspie Lazzaretto Nuovo oraz w 2011 roku w hrabstwie Roscommon w środkowej Irlandii.

(WP.PL, mg)

Ekspertyzą "polskiego wampira" zajął się profesor Uniwersytetu Szczecińskiego dr hab. Karol Piasecki, który pracował przy identyfikacji szczątków Mikołaja Kopernika, znalezionych w 2005 roku we fromborskiej katedrze. Szczeciński antropolog sprawdzi między innymi, ile lat miał mężczyzna, kiedy zmarł, co było przyczyną jego śmierci oraz na co chorował.

- Pochówek antywampiryczny cechuje się tym, że po śmierci na ciele zmarłej osoby wykonywano różne zabiegi miedzy innymi w okolicy zębów, wbijane były kołki w żebra czy mostek, obcinano głowy oraz przebijane były kończyny - wyjaśnia prof. Piasecki. - Czynnikami wskazującymi na to, że ktoś mógł być wampirem, były dziwny wygląd i zachowanie, wyraźne zaburzenia postawy oraz wyjątkowa bladość skóry. Innymi zjawiskami, występującymi już po śmierci podejrzewanej o wampiryzm osoby, mogły być choroby wśród rodziny: anemia, zaburzenia snu i koszmary - dodaje antropolog.

Pochówki antywampiryczne nie należą do częstych znalezisk - nie ma ich więcej, niż kilkadziesiąt na terenie całej Polski. Są odkrywane przypadkowo, a większość z nich została zakwestionowana po dokładnych badaniach.

- Takich przykładów jak z Kamienia Pomorskiego jest mało. Podobnym odkryciem jest czaszka z "Piotrówki", średniowiecznego grodziska na terenie dzisiejszego Radomia, którą przebito 20-centymetrowym gwoździem, a później zagięto - wyjaśnia prof. Karol Piasecki. - Najłatwiej było spalić ciało wampira, jednak byłby to grzech i przestępstwo, dlatego używano szpadla do obcięcia głowy, przebijano serce osinowym kołkiem oraz przebijano i przemieszczano kończyny. Broniono się także przy użyciu czosnku, wody święconej i krzyża - dodaje antropolog.

Pochodzący z XVI lub XVII wieku szkielet mężczyzny miał przebitą lewą kość udową nogi i cegłę umieszczoną pomiędzy szczęką a żuchwą. Wszystko prawdopodobnie po to, aby... nie wstał z grobu jako wampir.