Od 1 stycznia na mocy ustawy z czerwca 2001 r. o dodatek będą mogli teraz starać się najemcy i podnajemcy mieszkań bez względu na rodzaj czynszu, jaki płacą.
Nowością jest możliwość przeprowadzania wywiadu środowiskowego przez organ gminy przyznający dodatki. W wyniku wywiadu gmina może np. ustalić, że pomimo niskich dochodów wykazanych w deklaracji faktyczny stan majątkowy wnioskodawcy nie uzasadnia przyznania mu pomocy finansowej na mieszkanie.
Ograniczono wysokość przyznawanych dodatków mieszkaniowych do 70% wydatków przypadających na normatywną powierzchnię użytkową lokalu.
Poza tym do dochodu niezbędnego do otrzymania dodatku nie będzie wliczany zasiłek pielęgnacyjny.
Wprowadzono również ograniczenie dotyczące powierzchni mieszkania, tj. powierzchnia użytkowa mieszkania nie może przekroczyć powierzchni normatywnej o więcej niż 30% albo o więcej niż 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60%. Jeżeli w mieszkaniu mieszka osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub inwalida, którego niesprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju, powierzchnię normatywną zwiększa się o 15 m kw.
Od 2005 r. zaś, dzięki podwyższeniu progów dochodowych (ze 150 do 175% najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i ze 100 do 125% tej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym) rozszerzy się krąg uprawnionych do dodatku. W przyszłym roku progi te pozostaną jeszcze bez zmian.
Szczegółowe przepisy dotyczące wykazu i wysokości wydatków za zajmowane mieszkanie stanowiących podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego, sposobu ustalania wysokości ryczałtu na zakup opału, a także wzory: wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego i deklaracji o przychodach gospodarstwa domowego zawiera rozporządzenie Rady Ministrów z 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych.(ck)
