Zadaniem w procesie reformy opieki zdrowotnej jest stworzenie podstaw do prywatyzacji istniejących samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej (SPZOZ). Umożliwi to powstanie na rynku usług medycznych zdrowych mechanizmów współzawodnictwa świadczeniodawców - napisał Komitet.
Przyjmuje się, że dla tego typu jednostek konieczne jest stworzenie odrębnych procedur prawnych.
W przypadku SPZOZ przyjęto możliwość uruchamiania komercjalizacji lub prywatyzacji przez pracowników zakładu. Prywatyzacja pracownicza (leasing) zasługuje na poparcie w odniesieniu do małych zakładów. Większe placówki będą prywatyzowane głównie metodą kapitałową. Odnosi się to do jednostek samorządowych, choć nie wyklucza się, że metoda kapitałowa obejmie również część placówek opieki zdrowotnej, dla których organem założycielskim są ministrowie właściwi do spraw: zdrowia, obrony narodowej czy spraw wewnętrznych.
W procesie prywatyzacyjnym powinna być uwzględniona racja załogi i organów właścicielskich. Ustawa nie przesądza o konieczności sprywatyzowania wszystkich SPZOZ i przekształcenia wszystkich jednostek. Przypuszcza się, że przez pewien czas będą funkcjonować obok siebie regulacje prawne dwóch ustaw: "prywatyzacyjnej" oraz o zakładach opieki zdrowotnej.
Komercjalizacja (w rozumieniu ustawy) polegać będzie na przekształceniu SPZOZ w spółkę handlową, którą będzie prowadzić niepubliczny zakład opieki zdrowotnej. Dokonuje jej organ, który utworzył zakład - z własnej inicjatywy, na wniosek kierownika zakładu lub na wniosek przynajmniej 10% pracowników zakładu (poparty w tajnym głosowaniu przez 50% pracowników). Pracownicy komercjalizowanego zakładu stają się pracownikami spółki. Ustalony zostanie statut spółki, wysokość kapitału zakładowego oraz zarząd. Przewiduje się również powstanie rady nadzorczej. Zgodnie z przepisami, członkowie rady nadzorczej nie mogą być członkami Kasy Chorych, zarządu Kasy Chorych lub pracownikami kasy.
Według projektu ustawy, zakłady opieki zdrowotnej będą prywatyzowane w drodze prywatyzacji pośredniej lub bezpośredniej. W procesie prywatyzacji pośredniej niezbędne jest dokonanie analizy sytuacji prawnej majątku spółki, stanu i możliwości rozwoju spółki oraz oszacowanie wartości majątku. Akcje, należące do Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, będą zbywane w trybie przetargu publicznego, oferty ogłoszonej publicznie, rokowań podjętych na podstawie publicznego zaproszenia. Uprawnionym pracownikom przysługuje prawo nieodpłatnego nabycia do 15% akcji należących do Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.
Prywatyzacja bezpośrednia polega na rozporządzaniu wszystkimi składnikami materialnymi i niematerialnymi majątku zakładu poprzez sprzedaż, wniesienie do spółki lub oddanie do odpłatnego korzystania. Następuje to w trybie przetargu publicznego lub rokowań podjętych na podstawie publicznego zaproszenia.
W projekcie ustawy zawarto szczegółowe przepisy określające warunki umowy dotyczącej powstania spółki, jej funkcjonowanie oraz kryteria regulacji należności za korzystanie z majątku zakładu. Uwzględniono również zmiany w przepisach następujących ustaw: o zakładach opieki zdrowotnej, o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, o gospodarce nieruchomościami. Do projektu ustawy dołączono analizę kosztów komercjalizacji i prywatyzacji samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Przyjęto w niej sześć typowych jednostek szpital wojewódzki, szpital kliniczny, szpital rejonowy, wojewódzką stację pogotowia ratunkowego, miejską przychodnię rejonową i gminny ośrodek zdrowia. Skutki finansowe zostały określone w dwóch wariantach: prywatyzacji pośredniej i bezpośredniej. (jd)
