Cały system składa się z jednego czujnika światła ( fotodiody ) oraz układu 1024 x 768 ruchomych mikrolusterek, które odbijają do niej światło. Każde z luster może być ustawione w pozycji kierującej światło do fotodiody albo kierującej światło gdzie indziej.
Dzięki bardzo szybkiemu przestawianiu pozycji luster, podłączony do matrycy komputer może zbudować cały obraz - piksel po pikselu. System jest w stanie gromadzić informacje o tysiącu elementów ( pikseli ) obrazu na sekundę i po niecałych 10 s potrafi wygenerować obraz przypominający silnie skompresowane zdjęcie z aparatu 1,2 Mpix.
Układ raczej nieprędko pojawi się w klasycznych aparatach. Naukowcy mają jednak nadzieję, że będzie on przydatny w sensorach badających promieniowanie podczerwone czy nadfiolet, w których budowa złożonych matryc jest dużo droższa niż zestawienie jednego czujnika ze zbiorem luster. Już teraz jednopikselowa matryca pozwoliłaby na obniżenie kosztów produkcji noktowizorów.
