Według dziennika o zrealizowaniu wymogów ustawy o służbie cywilnej subiektywnie decyduje odpowiedzialny za zatrudnienie urzędnik, kierując się własną interpretacją przepisów i przyjętą teorią zarządzania. Przykładem jest Ministerstwo Finansów.
Obecnie do obsadzenia w trybie ustawy o służbie cywilnej jest tam 60 stanowisk. Odpowiedzialny za zatrudnienie dyrektor generalny resortu otwarcie deklaruje, że jest w stanie organizować 10-15 postępowań rocznie, co oznacza, że spełnienie wymogów ustawy zajmie mu co najmniej 4 lata - zauważa dziennik.
Ponadto, uznając, że przeszkodą w realizacji ustawy o służbie cywilnej są intensywne zmiany organizacyjne, przyjęta teoria zarządzania albo inne powody - może dowolnie odkładać procedury konkursowe. Prawo pozwala mu też na prowadzenie polityki zatrudnienia zgodnie z subiektywnymi przekonaniami i własną oceną sytuacji.
Jeśli dyrektor generalny, w którego gestii leży przygotowanie konkursów, uzna, że korzystniejsze dla pracy resortu jest wieloletnie zatrudnianie urzędnika przez powierzenie obowiązków i uzasadni to w piśmie do Urzędu Służby Cywilnej, to nikt nie może go zmusić do wszczęcia przewidzianych ustawą procedur - wytyka "Gazeta Prawna". (jask)
Więcej: Urzędnicze widzimsięUrzędnicze widzimsię
