Trwa ładowanie...
d1y1sck
nagroda

Nobel z fizyki dla Alberta Ferta i Petera Gruenberga

Nagrodę Nobla 2007 z fizyki otrzymali
Francuz Albert Fert oraz Niemiec Peter Gruenberg. Nagrodę przyznano za odkrycie efektu gigantycznego magnetooporu, dzięki któremu np. twarde dyski mogą być coraz pojemniejsze.
Głosuj
Głosuj
Podziel się
Opinie
Nobel z fizyki dla Alberta Ferta i Petera Gruenberga
(AFP)
d1y1sck

Galeria

[

]( http://wiadomosci.wp.pl/noble-2007-6038674965508737g )
Noble 2007

Galeria

[

]( http://wiadomosci.wp.pl/giganci-umyslu-nagrody-nobla-2006-6038682097312385g )
Galeria archiwalna - Noble 2006

Jak napisała Komisja Noblowska w uzasadnieniu do nagrody, dzięki badaniom laureatów możliwa stała się radykalna miniaturyzacja twardych dysków, stosowanych m.in. w laptopach oraz w niektórych odtwarzaczach muzycznych.

d1y1sck

Tegoroczni nobliści - Francuz Albert Fert oraz Niemiec Peter Gruenberg odkryli zjawisko gigantycznego magnetooporu (w skrócie GMR) niezależnie od siebie, w 1988 roku.

69-letni Francuz Albert Fert pracuje od 1995 roku w oddziale Narodowego Centrum Badań Naukowych - CNRS/Thales w Orsay, we Francji.

Niemiecki fizyk z Pilzna - o rok młodszy prof. Peter Gruenberg prowadzi badania w w Instytucie Fizyki Ciała Stałego Centrum Badawczego w Juelich, w Niemczech.

Laureaci, którzy odwiedzali polskie placówki naukowe, podzielą się nagrodą w wysokości 10 mln szwedzkich koron, tj. 1,54 mln USD.

d1y1sck

Dzięki odkrytemu przez tegorocznych noblistów w fizyce na twardym dysku małego laptopa można dziś przechować więcej danych niż kiedyś w komputerach całej, dużej instytucji. Fert i Gruenberg odkryli efekt gigantycznego magnetooporu (GMR) niemal jednocześnie, choć niezależnie od siebie - w roku 1988. Okazało się, że w pewnych warunkach bardzo słabym zmianom pola magnetycznego odpowiadają ogromne różnice w oporze elektrycznym. Odkrycie szybko znalazło zastosowanie w budowie stosowanych do przechowywania danych twardych dysków.

Twardy dysk to okrągła, wirująca płyta pokryta materiałem magnetycznym (zwykle stosuje się cały zespół płyt). Namagnesowując w różny sposób jej poszczególne punkty, można zapisać informację w formie zer i jedynek. Im mniejszy jest pojedynczy ślad zapisu, tym więcej informacji można zapisać na dysku o takich samych wymiarach - ale też tym trudniej je odczytać. Stosowane do tego maleńkie głowice unoszą się nad powierzchnią dysku na wysokości zaledwie 25 nanometrów, na poduszce powietrznej, która powstaje dzięki jego szybkiemu wirowaniu.

W czasach, gdy największe, z trudem mieszczące się wewnątrz obudowy dyski stacjonarnych komputerów z trudem osiągały pojemność 1 gigabajta, wydawało się, że niewiele można w tej dziedzinie poprawić. Tymczasem odkrycie tegorocznych noblistów zmieniło diametralnie sytuację. Wcześniej stosowano do odczytywania danych o polu magnetycznym cewki, które poruszając się w polu magnetycznym wytwarzały słaby prąd. Okazało się jednak, że pole magnetyczne może ogromnie zmieniać opór elektryczny głowicy odczytującej, jeśli jest zbudowana z kilku warstw różnych materiałów o grubości zaledwie kilku-, kilkunastu atomów. Pole magnetyczne sprawia, że elektrony o określonym spinie (niełatwa do wytłumaczenia właściwość elektronów) poruszają się z trudem, co oznacza, że rośnie opór elektryczny.

Głowice odczytujące GMR można uznać za jedno z pierwszych zastosowań nanotechnologii. Oprócz twardych dysków technikę zastosowano również w nowej generacji czujników pola magnetycznego.

d1y1sck

Dyski twarde z głowicami GMR pojawiły się na rynku w roku 1997. Dzisiaj jest to dominująca technologia, wykorzystywana nie tylko w komputerach stacjonarnych i przenośnych, ale i w konsolach do gier, kamerach, nagrywarkach rejestrujących setki godzin programu telewizyjnego czy kieszonkowych odtwarzaczach muzycznych mieszczących tysiące piosenek. Gdyby nie wielka liczba bardzo pojemnych dysków, nie mogłyby także działać internetowe wyszukiwarki.

d1y1sck

Podziel się opinią

Share
d1y1sck
d1y1sck
Więcej tematów