Wszyscy się mylili? Nowa definicja otyłości

Otyłość od lat definiowana jest przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) jako nadmierne gromadzenie tłuszczu, które szkodzi zdrowiu. Tradycyjnie, otyłość oceniana jest za pomocą wskaźnika masy ciała (BMI), który mimo swojej popularności, nie zawsze skutecznie odzwierciedla ilości tłuszczu w organizmie.

Prof. Francesco Rubino oraz jego zespół z King’s College London przedstawili w czasopiśmie "The Lancet Diabetes & Endocrinology" propozycję nowego podejścia, która uwzględnia zarówno symptomy kliniczne, jak i przedkliniczne otyłości.

Nowa definicja wprowadza rozróżnienie między przypadkami otyłości klinicznej i przedklinicznej. Otyłość kliniczna obejmuje objawy wpływające na zdrowie, takie jak trudności z oddychaniem czy problemy z sercem. Z kolei otyłość przedkliniczna może zwiększać ryzyko pojawienia się tych objawów. To podejście można porównać do koncepcji stanu przedcukrzycowego, gdzie podwyższony poziom cukru we krwi nie oznacza jeszcze cukrzycy typu 2.

Zgodnie z proponowaną definicją, oprócz obliczania BMI, lekarze mieliby również mierzyć poziom tkanki tłuszczowej przez pomiary talii czy badania rentgenowskie. Istotnym elementem byłoby także przeprowadzanie wywiadów zdrowotnych oraz badań krwi, szczególnie pod kątem funkcji wątroby. Takie działania miałyby na celu dokładniejsze określenie stanu zdrowia pacjentów i lepsze dopasowanie leczenia.

Wprowadzenie takich zmian mogłoby pomóc w walce z piętnem związanym z otyłością. Nowe definicje, jak podkreśla prof. Rubino, podkreślają, że otyłość jest chorobą, która nie wynika jedynie z wyborów stylu życia, lecz także z czynników środowiskowych i genetycznych. Dzięki temu osoby z otyłością mogłyby otrzymywać bardziej spersonalizowane porady zdrowotne i leczenie, co sprzyjałoby lepszemu rozumieniu i zarządzaniu tą chorobą.