generalne gubernatorstwo

To był wstęp do czegoś, co niecałe dwa lata później przybrało kształt tzw. ''ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej''. Ten urzędniczy termin był w swej perwersyjnej istocie eufemizmem. Skrywał przerażającą rzeczywistość: dzieci i starców umierających w gettach z głodu i chorób, martwe matki tulące w masowych grobach jeszcze żywe niemowlęta, kolumny nagich ludzkich istot pędzone do komór gazowych. Ale Holokaust zaczął się od tej jednej rzeczy: nakazania Żydom noszenia identyfikujących ich opasek.

**Chciałem pokazać Zachodowi, jak potworna była okupacja Polski - mówi brytyjski historyk Martin Winstone. W Polsce niedawno ukazała się jego najnowsza książka ''Generalne Gubernatorstwo. Mroczne serce Europy Hitlera''.**

• W okupowanej przez hitlerowskie Niemcy Polsce donosiło ponad 60 tys. osób • Polacy donosili z różnych powodów, również za złośliwości i chęci załatwienia prywatnych porachunków • Donosili głównie ludzie prości i niewykształceni • Proceder donosicielstwa aktywnie zwalczała Armia Krajowa

Niemcy w brutalny sposób wypędzili z domów 110 tys. cywilów. Dzięki heroicznemu oporowi Polaków operacja zakończyła się kompromitującą porażką SS. W efekcie deportacje te okazały się jedyną próbą wprowadzenia w życie zbrodniczego Generalnego Planu Wschodniego, który zakładał germanizację wschodniej części Europy. Stało się tak dzięki rzeszom Polaków z Zamojszczyzny, którzy stawili okupantowi zdecydowany opór.

Niemcy szacowali, że 30-40 mln Słowian, którzy zamieszkują tereny przewidziane pod niemiecką kolonizację, zostanie przesiedlonych na Syberię, bądź eksterminowanych. Grupa pozostałych 14 mln, której się nie przeniesie - jak to ujął Himmler - "zostanie pod surowym, konsekwentnym i sprawiedliwym kierownictwem narodu niemieckiego powołana do pracy przy jego nieśmiertelnych dziełach kultury oraz budowlach". Dlatego podstawowym krokiem musiała być fizyczna likwidacja elit. Oczywiście, nigdy Niemcom nie udało się tego planu przeprowadzić do końca, ale w ich wizji Tysiącletniej Rzeszy Polacy - i inni Słowianie - byli całkowicie pozbawieni elit - pisze Robert Jurszo w artykule dla WP.

Decyzją władz niemieckich z 12 października 1939 r. na obszarze państwa polskiego zajętym przez wojska niemieckie zostało utworzone Generalne Gubernatorstwo. Na czele GG stanął Hans Frank.

Adolf Hitler wydał dekret o utworzeniu Generalnego Gubernatorstwa na ziemiach polskich. Generalnym gubernatorem został mianowany Hans Frank.

- Hipotetycznych polskich faszystów, którzy poszliby na kolaborację z Niemcami z pobudek ideologicznych, należałoby po wojnie powiesić. Ale konserwatywnemu politykowi, który dzięki ugodzie z Berlinem doprowadziłby do złagodzenia kursu okupacyjnego i uratował setki tysięcy rodaków, należałoby dać medal - mówi w wywiadzie dla WP.PL Piotr Zychowicz, autor książki "Opcja niemiecka". Historyk twierdzi, że Delegatura Rządu na Kraj w czasie rzezi wołyńskiej zabroniła Polakom przyjmowania broni od Niemców w obawie o opinie sojuszników.

W czasie okupacji Polki nie mogły czuć się bezpiecznie. Niemieccy gwałciciele zazwyczaj pozostawali bezkarni. Polskie ofiary gwałtów trafiały do obozów lub zmuszano je do prostytucji. - Szczególnie groźne były Einsatzgruppen, czyli specjalne grupy operacyjne, które na zapleczu frontu mordowały lub wtrącały do więzień Żydów i prawdziwych lub domniemanych polskich wrogów politycznych III Rzeszy. Gdy ich członkowie dopuszczali się przemocy seksualnej wobec Polek i Żydówek, ich przełożeni przymykali na to oko. Einsatzgruppen miały odgórne przyzwolenie na stosowanie różnych rodzajów przemocy i przemoc seksualna była tolerowana - mówi niemiecka historyk Maren Röger.

Wielkie inwestycje, rozwój handlu i przemysłu oraz coraz lepsza opieka zdrowotna. Budowa nowych dróg i mostów, dbałość o szkolnictwo i kulturę. A wszystko po to, by obywatelom Generalnego Gubernatorstwa żyło się przyjemniej, łatwiej i wygodniej - taką wizję skoku cywilizacyjnego, dokonującego się w Polsce okupowanej przez III Rzeszę, pokazywali polscy dziennikarze pracujący w niemieckich, polskojęzycznych gazetach wydawanych na terenie całego kraju. Nikt nie zmuszał ich do kolaboracji, zatrudniali się w hitlerowskich mediach dla pieniędzy. Byli wśród nich znani przedwojenni redaktorzy.