Dziennik zauważa, że dla większości niepracujących młodych Polaków nie ma po prostu zatrudnienia. Przeciętny 25-30 letni bezrobotny pozostaje bez pracy od pół roku a to już - zdaniem gazety - zbyt długo. Wielu do pracy nie wróci, bo długie bezrobocie pozbawia ludzi wiary w siebie i obniża samoocenę, a to utrudnia sukces na rynku pracy.
Poza tym - pisze gazeta - bezrobotni są gorzej wykształceni niż ich pracujący rówieśnicy. Jesli ich kwalifikacje nie będą podnoszone, edukacyjna dysproporcja będzie się powiększać, bo pracujący poprawiają swoje kwalifikacje.
Młodzi mówią: "praca to największy luksus. Kto ją zdobył, może mówić o szczęściu". Taka opinia nie oznacza jednak - zdaniem dziennika - że pracujący czują się wyróżnieni. Oni są spętani lękiem, że jutro mogą stracić pracę.
Młodzi Polacy narzekają na niskie zarobki, bo mają wyższe potrzeby i aspiracje. Chcą wyprowadzić się z domu rodziców i założyć rodziny. Prawie połowa ludzi pod trzydziestkę nadal mieszka z rodzicami. Wśród tych młodych ludzi dominuje przekonanie, że praca i wysiłek niczego nie gwarantują. Zwiększają jednak szanse na osiagnięcie celu. O duży sukces ciężko, ale pracować warto - pisze dziennik. (mk)
