W swojej laudacji kardynał Vlk podkreślił znaczenie osobistego świadectwa, kiedy przez 12 lat przez władze komunistyczne pozbawiony był prawa bycia kapłanem. Jego zdaniem, jednocząca się Europa potrzebuje doświadczenia krajów, które - także duchowo - przeciwstawiły się komunizmowi.
Kardynał Miloslav Vlk jest znany z działalności na rzecz pojednania i pokoju w życiu politycznym i religijnym. Jest jednym z sygnatariuszy Karty Ekumenicznej, podpisanej w kwietniu w Strasburgu. Dokument promuje współpracę Kościołów chrześcijańskich w Europie.
Miloslav Vlk otrzymał święcenia kapłańskie wkrótce po wydarzeniach Praskiej Wiosny w 1968 roku. Był sekretarzem biskupa Czeskich Budziejowic. Po trzech latach odebrano mu państwowe pozwolenie na publiczne wykonywanie posługi kapłańskiej. Vlk pracował w utajnieniu wśród małych wspólnot.
Sacrę biskupią otrzymał w 1990 roku. Rok później został następcą legendarnego kardynała Frantiska Tomaska na stolicy arcybiskupiej w Pradze. W 1993 roku został przewodniczącym Konferencji Episkopatów Europejskich. W następnym roku papież mianował go kardynałem.
Jest osobistym doradcą Jana Pawła II do spraw polityki socjalnej. Kardynał Vlk ma opinię jednego z najbardziej otwartych purpuratów. Jest zwolennikiem dialogu z prawosławiem i Kościołami protestanckimi, a jednocześnie obrońcą katolickiej ortodoksji. W jednym z wywiadów przyznał, że wahał się nad swym powołaniem, ponieważ był zakochany. (and)
