Grzech in vitro

– Nie utrudniać życia, dawać wystarczająco dużo przestrzeni wolności, aby każdy obywatel mógł samodzielnie rozwijać swoje talenty. I oczywiście świadczyć usługi wobec obywatela.

– To, co się teraz w Polsce dzieje, to kompletnie niepotrzebna batalia i wykreowany sztuczny problem.

– Przecież nikt nie zamierza zakazywać zabiegów in vitro.

Kościół mówi wyraźnie, że to forma aborcji, a aborcja – poza trzema wyjątkami – jest nielegalna.

– Biskupi przedstawiają swój moralny osąd in vitro, ale przecież nie domagają się zdelegalizowania zabiegów. Osobiście boleję, że te wypowiedzi mają tak konfrontacyjny język.

Kościół błyskawicznie zareagował na słowa minister zdrowia Ewy Kopacz, która nie wykluczyła możliwości refundowania in vitro. Kościół tłumaczy, że to jego obowiązek i powinność wobec własnego nauczania. To moralny osąd, zgoda. Pytanie jednak, co w tej sprawie zrobi rząd – czy nadal będzie przymierzał się do refundacji, czy ulegnie?

– To jest bardzo delikatna materia, a głównym problemem ludzi nie jest in vitro, lecz skala niepłodności w Polsce. 20 procent par cierpi na tę chorobę, którą ja określam jako chorobę społeczną. Wiele par leczy się różnymi metodami, z których metoda in vitro jest, można powiedzieć, na szczycie czy też jest traktowana jako ostatnia deska ratunku. Najpierw są metody farmakologiczne, kuracje hormonalne. Na pewno do powinności nowoczesnego państwa należy solidarność z tymi ludźmi.

– Najważniejsza jest pomoc w leczeniu bezpłodności, bo w interesie społecznym leży rozwijanie narodu, a nie kurczenie.

– Nie, bo na ten temat nie rozmawialiśmy. Przed wyborami ten problem nie wydał nam się istotny. Słowa pani minister potraktowałbym jako dość niefrasobliwe w formie.

– Zgoda, mnie na szczęście Pan Bóg obdarzył dwójką dzieci, ale byłem świadkiem wielu ludzkich dramatów, tragedii małżeńskich, kryzysów. Dlatego jestem zdania, że ludziom dotkniętym chorobą niepłodności państwo musi pomagać.

– Mówiłem już, że nie można do jednego worka wrzucać in vitro i innych metod leczenia niepłodności. In vitro jest na samym końcu starań o dziecko. Najpierw stosuje się inne metody i tu państwo powinno pomagać zgodnie z zasadą solidarności. Wiem doskonale, że problem bezpłodności nie wybiera, dotyka i biednych, i bogatych, a państwo ma się troszczyć o wszystkich jednakowo.

– Pani mnie przymusza do odpowiedzi, a ja wiarygodnie, bez stanowiska ministra zdrowia i ministra finansów nie byłbym w stanie na to pytanie odpowiedzieć.

– Tak, ja byłbym za takim rozwiązaniem.

– Nie nazwałbym tego wpadką.

– Widzi pani, jak to jest, gdy zmieniają się polityka i politycy, wokół których nie ma już żadnych skandali. Media muszą znaleźć temat. No i znalazły.

– Kościół ma prawo mówić, co uważa.

– Nigdy rząd nie będzie się wypowiadał przeciwko biskupom. Nigdy też nie będzie wypowiadał się za – czy jak też pani chce – nie będzie ulegał. Rozdział Kościoła od państwa jest faktem i nikt nie zamierza tego kwestionować, także hierarchowie Kościoła powszechnego, z którymi rozmawiałem na ten temat w Watykanie.

– Minister zdrowia wykazała się solidarnością z ludźmi, którzy przeżywają katusze, bo nie mogą mieć dzieci. Takie sprawy zawsze wywołują ogromne emocje. I tak też jest w tym przypadku. To są bardzo poważne i trudne problemy i nie da się ich tak po prostu rozwiązać.

– Niech będzie debata, ale nie w gronie polityków, tylko naukowców, lekarzy, genetyków, etyków, także ze strony Kościoła. Można dyskutować, czy przy okazji in vitro można zminimalizować bądź zlikwidować obumieranie zarodków. Ale z całym szacunkiem – my się na tym nie znamy.

– Rząd chce pomóc osobom dotkniętym niepłodnością. Mówiłem to już chyba ze trzy razy.

rozmawiała Katarzyna Kolenda-Zaleska, "Fakty", TVN

Sławomir Nowak, 33 lata, politolog, minister – szef gabinetu politycznego premiera Donalda Tuska. Działalność polityczną zaczynał jako członek Kongresu Liberalno-Demokratycznego, przewodził też Stowarzyszeniu Młodzi Demokraci, które w 2001 dołączyło do PO. Posłem został w 2004, w miejsce wybranego do Parlamentu Europejskiego Janusza Lewandowskiego. Jako szef sztabu wyborczego przyczynił się do sukcesu PO w wyborach w 2007.