Jak mówi Sean Seton-Rogers, Europejczycy nie powinni mieć kompleksu związanego z coraz większą ekspansją firm z Doliny Krzemowej. Jego zdaniem firmy z Europy mają wiele do zaoferowania.
Seton-Rogers powiedział, że właściwie nie ma definicji Web 2.0 i nie przepada za tym terminem. Jednak nie ulega wątpliwości, że dzisiejszy biznes internetowy różni się od tego sprzed kilku lat. Przyjrzał się serwisom internetowym, które są finansowane przez Benchmark Capital i wybrał osiem cech, które jego zdaniem charakteryzują zjawisko Web 2.0.
1. Możliwość nawiązywania kontaktów ( ang. Connectedness )
Nie ma serwisu Web 2.0 bez elementów społecznościowych. Produkt Web 2.0. musi ułatwiać ludziom nawiązywanie kontaktów.
Przykład: bebo.com - http://www.bebo.com, trzeci najpopularniejszy serwis społecznościowy na świecie.
2. Łamanie istniejących zasad ( ang. Shattering the exisitng )
Serwisy klasyfikowane jako Web 2.0 powinny dawać użytkownikowi nową wartość, łamać schemat, który do tej pory królował na rynku.
Przykład: Zopa.com - http://www.zopa.com - serwis, który umożliwia swoim użytkownikom udzielanie pożyczek pieniężnych bez pośrednictwa instytucji finansowych. Dzięki temu rozwiązaniu oprocentowanie pożyczek jest niskie, a ich zaciągnięcie łatwiejsze niż np. w banku.
3. Partycypacja ( ang. Sharing )
Serwisy web 2.0 umożliwiają łatwe dzielenie się i wymienianie informacją, a także aktywne uczestnicwto. Nawet osoba która tylko konsumuje informacje, może to robić kiedy chce i jak chce, ma możliwośc komentowania i oceniania.
Przykład: Metacafe - http://www.metacafe.com - serwis do wymiany plików wideo, codziennie 30 do 40 mln klipów oglądanych przez użytkowników.
4. Kreatwność ( ang. Creativity )
Dzięki serwisom Web 2.0 użytkownicy mają dowolność twórczą i mogą dać upust swojej kreatywności. W świecie Second Life właściwie wszystko od ubrań, poprzez przedmioty codziennego użytku czy nieruchomości jest tworzone przez użytkowników.
5. Niskie koszty ( ang. Low cost )
Serwis Web 2.0 to dla funduszy VC wielokrotnie mniejsze inwestycje niż te sprzed kilku lat. Średnia kwota przeznaczana przez VC na nowy serwis internetowy wynosi 2 mln USD, kiedyś było to ok. 20 mln USD.
Przykład: Igglo - http://igglo.fi/ - fiński serwis handlu nieruchomościami, który łączy kupujących ze sprzedającymi. Benchmark Capital zainwestowało w niego 3 mln USD, obecnie jest to drugi największy serwis dotyczący nieruchomości w Finlandii.
6. To czego chcę i kiedy chcę ( ang. What I want )
Serwisy Web 2.0 dają użytkownikowi dowolność, dzięki technologiom takim jak RSS czy otwartym API, każdy może decydować jakie treści, kiedy i w jakiej konfiguracji chce konsumować.
Przykład: Pageflakes - http://www.pageflakes.com, spersonalizowana strona startowa - użytkownik decyduje, które "fragmenty internetu" na niej znajdzie.
7. Szybkość ( ang. Speed )
Serwis Web 2.0 może powstać relatywnie szybko. Jeśli pomysł jest dobry należy go intensywnie realizować, by nie wyprzedziła nas konkurencja.
Przykład: Zubka.com - http://zubka.com - Serwis rekrutacyjny, który stworzyło dwóch programistów w okresie ok. 8 tygodni. Następne 4 tygodnie zajęło pełne uruchomienie serwisu.
8. "Śmiertelność" ( ang. Death )
Znikanie wielu serwisów z rynku jest nieodłącznym elementem Web 2.0. I przedsiębiorcy nie powinni się tym bardzo przejmować, a raczej uczyć na własnych błędach. Na tak konkurencyjnym rynku przetrwają tylko produkty, które cieszą się największym powodzeniem wśród użytkowników. Bardzo ważna jest współpraca z właściwym funduszem VC, który nie tylko zapewnia pomoc finansową, ale także wsparcie w postaci doradztwa i strategii.
Poza Second Life wszystkie podane w przykładach serwisy są finansowane przez Benchmark Capital - http://www.benchmark.com/index.php
Serwis - http://www.tmtevents.pl/ konferencji TMT Ventures'07
O konferenecji można poczytać także na blogach Artura Kurasińskiego - http://blog.kurasinski.com/?p=45 oraz Sebastiana Kwietnia - http://web20.pl/?p=62.
