Imieniny ulicy św. Marcina

Imieniny rozpoczęła tradycyjna msza w kościele pw. św. Marcina. Następnie przed kościołem sformowano korowód, którego główną postacią był jadący na białym koniu aktor, odgrywający rolę św. Marcina. Jadącego na białym koniu jubilata poprzedzali ułani i grupa muzyczna grająca na bębnach. Najbardziej widoczni byli szczudlarze, najweselsi - grupa szarych klaunów, a najgłośniejsza zamykająca kolumnę - orkiestra dęta.

Podczas parady nie zabrakło akcentów patriotycznych, w orszaku św. Marcina jechali ułani w mundurach 15. Pułku Ułanów Poznańskich, nawiązujących do barw narodowych.

Korowód zatrzymał się przed poznańskim Zamkiem, gdzie prezydent miasta przekazał rycerzowi klucze do bram miasta. Na głowy widzów posypało się kilkadziesiąt kilogramów biało-czerwonego konfetti.

Po paradzie rozpoczął się festyn, podczas którego można było wysłuchać koncertów, m.in. Mr. Zoob i Zakopowera. Imprezie tradycyjnie towarzyszył kiermasz, na którym zbierano pieniądze dla bezdomnych oraz dla niepełnosprawnych.

Z okazji imienin św. Marcina miejscowi piekarze przygotowali ponad 300 ton tradycyjnych marcińskich rogali. Rogal ten musi spełniać odpowiednie kryteria: musi być wykonany z ciasta półfrancuskiego, wypełniony nadzieniem na białym maku, polukrowany, posypany orzechami, mieć odpowiedni smak i wygląd. Jeden rogal powinien ważyć około 250 gramów.

Cech Piekarzy i Cukierników w Poznaniu wraz z Urzędem Miasta stara się o nadanie rogalowi świętomarcińskiemu tytułu Produktu Regionalnego UE.

Święty Marcin urodził się na terenie dzisiejszych Węgier w IV wieku. Był synem rzymskiego legionisty i sam w piętnastym roku życia wstąpił do armii Konstancjusza II. Kiedy wkroczył na czele wojsk do Amiens, oddał połowę swej opończy proszącemu o jałmużnę żebrakowi. Następnej nocy przyśnił mu się Jezus odziany w ten płaszcz. Pod wpływem tego snu Marcin przyjął chrzest i opuścił wojsko.

Święty Marcin jest patronem m.in. żołnierzy, oberżystów, jeźdźców, sukienników, żebraków, podróżników, więźniów i kapeluszników. W XII wieku obok kościoła pw. św. Marcina - jednej z najstarszych poznańskich świątyń - powstała podmiejska osada zamieszkana przez rzemieślników, nazywana św. Marcinem. W jej miejscu wytyczono ulicę, która obecnie jest jedną z głównych arterii miasta.