Po 1998 r., kiedy weszła w życie reforma ubezpieczeń zdrowotnych, kwoty przeznaczane na działanie sanatoriów uzdrowiskowych zmalały czterokrotnie. Zmniejszyło się powszechne przez dziesiątki lat zjawisko traktowania sanatorium jak domu wczasowego (za który płacił podatnik), a kierownictwo uzdrowisk zostało zmuszone do bardziej racjonalnego wydawania pieniędzy i poszukiwania innych źródeł dochodu.
Dziś - obok pacjentów, za których w większości płaci NFZ - coraz poważniejszą grupę kuracjuszy stanowią goście komercyjni, z kraju i zagranicy, którzy za kurację płacą w całości z własnej kieszeni.
W sytuacji, gdy większości naszych sanatoriów wystarcza pieniędzy ledwie na przetrwanie, coraz częściej mówi się, że jedynym rozwiązaniem jest prywatyzacja z udziałem zamożnego inwestora. Do tej pory jedyną taką placówką, która została wykupiona od publicznego właściciela i dokapitalizowana, jest Zakład Leczniczo- Uzdrowiskowy Nałęczów SA. Kilka innych do prywatyzacji zostało przygotowanych, ale do transakcji ostatecznie nie doszło - informuje "Dziennik Polski".
Dziś interesuje nas przede wszystkim nie wysokość kontraktu z NFZ, lecz wysokość kwot wykładanych przez naszych właścicieli na modernizację i podnoszenie jakości usług - mówi Mirosław Przesmycki, zastępca dyrektora sanatorium w Nałęczowie. Dyrektor podkreśla, że podstawą zainteresowania inwestorów jest stabilność sytuacji prawnej w Polsce i wiedza o planach resortu zdrowia co do uzdrowisk. Niestety, u nas nadal niewiele wiadomo na ten temat - mówi "Dziennikowi Polskiemu" dyrektor Przesmycki.
