Dotknęło przede wszystkim dlatego, że porwana jest tym razem Polką. Że nawet jeśli mieszka od lat w Iraku, to część przesłania podyktowanego przez terrorystów wypowiedziała - według szczątkowych relacji - po polsku. A to, naturalnym odruchem, budzi większe poruszenie serca na myśl o losie tej kobiety. Nie może być inaczej - podkreśla publicysta dziennika.
Dotknęło to nas również dlatego, że to do naszego kraju skierowane jest tym razem żądanie wycofania wojsk. Że to najwyżsi przedstawiciele naszego państwa muszą ze ściśniętym sercem je odrzucić. Że tomy wszyscy musimy sobie uświadomić, na co poważył się nasz kraj, biorąc udział w wojskowo-politycznej operacji, podjętej w dobrej wierze, niezależnie od tego, na ile - w swych skutkach - udanej. Że i my, jako Polacy, staliśmy się obiektem nienawiści śmiertelnie groźnych fanatyków - pisze komentator "Rzeczpospolitej".
Jest nadzieja, bo jak dotąd żadna z porwanych w Iraku cudzoziemek nie została zabita, a prawie wszystkie odzyskały wolność. Nie ma jednak bynajmniej pewności co do szczęśliwego zakończenia tego dramatu. Trzeba użyć wszelkich dostępnych środków i sposobów, by doprowadzić do uwolnienia Polki. Jedno jest pewne. Nie może być cienia wątpliwości, że Polska nie spełni żadnych żądań pod wpływem takiego lub innego szantażu. To ważny moment naszego udziału w wojnie przeciwko terroryzmowi. Byłoby niedobrze, gdyby ten egzamin zdali tylko rządzący politycy. Trzeba szerokiej zgody opinii publicznej na nieprzejednaną postawę wobec ludzi chcących nas zastraszyć - konkluduje Bogumił Luft w "Rzeczpospolitej". (PAP)
