W tradycyjnych społeczeństwach posiłek uważany był za wydarzenie towarzyskie, a często także religijne, uświetnione wieloma rytuałami i służące przede wszystkim celebrowaniu poczucia wspólnoty. Dlatego też obyczaje związane z jedzeniem stanowią część naszej samoświadomości, a różnice w sposobie odżywiania się nierzadko odzwierciedlają głębokie dysproporcje w moralności i dążeniach poszczególnych kultur.
Szczególna relacja między ludźmi a jedzeniem znalazła odzwierciedlenie w budowie ich twarzy. Ludzie nie mają kłów ani pazurów. Jedząc, nie przykładają ust do jedzenia, ale podnoszą pożywienie do nich. Usta są jednocześnie organem mowy, a co za tym idzie także rozumu.
Źródło artykułu: WP Wiadomości
