Kamienica przy ulicy Mariackiej 3 znajduje się w samym centrum sandomierskiej starówki, jednego z najpiękniejszych zespołów urbanistycznych w kraju, zabytku klasy światowej. Przez lata mieściły się tu wydziały sandomierskiego sądu. Na przełomie lat 80. i 90. sąd się jednak przeprowadził. Wtedy kierownictwo Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu, który kamienicą zarządzał, postanowiło, że powstaną tam rotacyjne mieszkania dla młodych sędziów.
Kiedy jednak lokale wyremontowano, sandomierscy sędziowie rozdzielili je między siebie. Jednym z pierwszych lokatorów został prezes Sądu Rejonowego Ryszard Bryk. Przydział podpisał mu jego zastępca, sędzia Krzysztof Deryło. Zaraz potem Deryło został sąsiadem Bryka. Gazeta podaje nazwiska także innych "wybrańców losu" i pisze, że niektórzy z nich zdążyli już pobudować domy lub wyprowadzić się z Sandomierza, ale żaden nie chce zwolnić służbowego lokalu.
Trzy lata temu wszyscy złożyli w starostwie sandomierskim wnioski o wykupienie mieszkań. Powołują się na ustawę o zbywaniu mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych oraz innych mieszkań będących własnością skarbu państwa. Sejm chwalił ją w grudniu 2000 r. głównie z myślą o kolejarzach i pracownikach upadłych pegeerów, by mogli za niewielkie pieniądze wykupić służbowe mieszkania.
Większość sędziowskich mieszkań ma 70-80 mkw. Jak mówią agenci pośredniczący w sprzedaży nieruchomości w Sandomierzu, ceny takich lokali to 250-320 tys. zł. Sędziowie zapłacą za nie, jeśli dojdzie do wykupu, po kilkanaście tysięcy złotych. Sędziowie nie widzą w tym nic nagannego. Wręcz przeciwnie, zarzucają jeszcze sandomierskiemu staroście, że to on łamie prawo, bo zwleka ze zbyciem lokali. (PAP)
