Estonia chciała pomóc USA. Pojawił się problem

Najważniejsze informacje:

• Były dowódca Juri Saska szacuje, że przemieszczenie okrętów do Zatoki Perskiej zajęłoby 2-3 lata.
• Okręty klasy Sandown są dostosowane do Bałtyku i wymagałyby modernizacji przed misją dalekomorską.
• Według niego szybciej gotowość mogłaby osiągnąć grupa nurków, którą można byłoby wysłać do regionu.

Były dowódca estońskiej marynarki wojennej z lat 2017–2024 odniósł się do środowej zapowiedzi ministra obrony. Hanno Pevkura oświadczył w środę, że w razie wystąpienia konieczności pomocy w zabezpieczeniu cieśniny Ormuz, Estonia jest gotowa udzielić takiego wsparcia.

Jak podkreślił Juri Saska w rozmowie z radiem ERR, przerzucenie kilku niszczycieli min do Zatoki Perskiej byłoby złożone i długotrwałe.

Saska wyjaśnił, że trzy estońskie niszczyciele min klasy Sandown, pozyskane w latach 2007-2009, zaprojektowano do działań na Bałtyku. Aby użyć ich w odległym teatrze działań, potrzebna byłaby modernizacja techniczna i dostosowanie do innych warunków.

Dodał, że Amerykanie i Brytyjczycy nie operują już w Zatoce Perskiej jednostkami tej klasy, co ograniczałoby możliwość efektywnego wsparcia sojuszniczego.

Estońska marynarka dysponuje wyłącznie niszczycielami min, które na co dzień wspierają Bałtyk i Grupę NATO ds. zwalczania min. W praktyce, jak zauważył Saska, jeden z trzech okrętów zwykle pełni dyżur w strukturach NATO, drugi przechodzi konserwację lub bierze udział w manewrach, a tylko jeden pozostaje do zadań krajowych. Taki rozkład zadań ogranicza natychmiastową zdolność do wystawienia zespołu na misję dalekomorską.

Według Saski szybciej niż w przypadku okrętów można byłoby przygotować do wyjazdu grupę nurków, którzy wsparliby działania w rejonie Zatoki Perskiej.