Zmarła Oriana Fallaci

Nic nie wiadomo o ostatnich chwilach życia Fallaci, gdyż najbliżsi poprosili o uszanowanie jej prywatności. Informację o tym, że w związku z gwałtownym postępem choroby nowotworowej, na którą cierpiała od lat, przewieziono ją do kliniki, utrzymywano do ostatniej chwili w tajemnicy.

Wiele włoskich stacji radiowych przerwało nadawanie programów, żeby poinformować o śmierci Oriany Fallaci. Włoska telewizja zapowiedziała na najbliższe godziny emisję specjalnych programów na jej temat.

Hołd Fallaci oddają włoscy politycy, zwracając uwagę na pasję, z jaką pełniła swą misję jako publicystka i pisarka.

Rodzina powiadomiła, że pogrzeb zmarłej będzie miał charakter ściśle prywatny. Kiedy się odbędzie - nie wiadomo.

Oriana Fallaci urodziła się 24 lipca 1929 we Florencji. Włoska dziennikarka i pisarka była znana ze swoich głośnych wywiadów. Okrzyknięto ją jako jedną z najwybitniejszych dziennikarek XX wieku.

W ostatnich latach ponownie zwróciła na siebie uwagę opinii publicznej swoją kontrowersyjną krytyką współczesnego islamu.

W czasie II Wojny Światowej działała w "Giustizia e Liberta" - włoskim antyfaszystowskim ruchu oporu. Widziała Hitlera i Mussoliniego, gdy wizytowali jej rodzinne miasto. Jako 14-latka otrzymała medal za walkę z faszyzmem.

Karierę dziennikarską rozpoczęła już w 1950 kiedy to została korespondentką włoskiej gazety. Jako korespondentka, relacjonowała prawie wszystkie konflikty zbrojne na świecie: od powstania na Węgrzech, wojen w Wietnamie, Pakistanie i Indiach, na Bliskim Wschodzie, w RPA, w Ameryce Łacińskiej po Zatokę Perską.

Pisała dla wielu gazet i tygodników, w tym dla "New York Timesa", "Washington Post", "New Republic", "Life", "Le Nouvelle Observateur", "Stern". Stale współpracowała z największą włoską gazetą "Corriere della sera".

Do historii przeszły wywiady Oriany Fallaci, zwłaszcza z lat 60. i 70., m.in. z Jaserem Arafatem, szachem Iranu Rezą Pahlavim, Indirą Gandhi, premierem Izraela Goldą Meir, ajatollahem Chomeinim, libijskim przywódcą Kadafim oraz dla "Corriere della Sera" w 1981 roku - z Lechem Wałęsą.

Napisała wiele głośnych książek, między innymi "List do nienarodzonego dziecka" (1975), "Człowiek" (1979), czy "Inszallah" Była również autorką książek i esejów dotyczących bieżących wydarzeń. Po 11 września 2001 rozpoczęła głośno ostrzegać Zachód przeciwko zagrożeniom, które według niej niesie ze sobą agresywny islam. Te spostrzeżenia zawarła w książkach "Wściekłość i duma" (która początkowo była kilustronnicowym artykułem w Corriere della Sera, największej włoskiej gazety), "Siła rozumu" jak również wieńczący swoistą trylogię "Wywiad z samą sobą. Apokalipsa".

W sumie opublikowała 14 książek, przetłumaczonych na 31 języków, wydanych w milionach egzemplarzy.

Była ostro krytykowana przez różne organizacje antyrasistowskie i islamskie. Polemizowało z nią również wielu wybitnych włoskich dziennikarzy i pisarzy jak Tiziano Terzani czy Dario Fo, laureat literackiej Nagrody Nobla.

25 maja 2005 sędzia śledczy we Włoszech zdecydował o ściganiu Oriany Fallaci za obrazę islamu. W ostatnich latach życia mieszkała w Nowym Jorku, chorowała na raka.

Zobacz także: Serwis Książki WP