![Kościół polski, niekoniecznie katolicki. Wnioski z reakcji na list KEP [OPINIA]](https://v.wpimg.pl/ZjM5NTM3dQssVzhnYkh4Hm8PbD0kEXZIOBd0dmIAa141BHliYlUzBihHKyQiHT0YOEUvIz0dKgZiVD49YkVrRSlcPSQhUiNFKFgsMSkcPggpAyxseAt3Xn4BL3l5VzldYFd3ZnweYwl8UyhndAZpXXoEbCk)
Mieczysław Pruszyński urodził się 18 września 1910 r. na Wołyniu. Brat prozaika, reportera i publicysty Ksawerego Pruszyńskiego (1907-1950). Studiował równolegle na trzech fakultetach (m.in. ekonomia). Aktywność tę godził z pracą publicystyczną w "Czasie", "Polityce" i "Buncie Młodych". Doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1938 r.
Podczas II wojny światowej uczestniczył niemal we wszystkich najważniejszych kampaniach wojsk polskich, począwszy od walk we wrześniu 1939 r., poprzez Narwik i Tobruk, aż do angielskich dywizjonów bombowych, wykonujących nocne loty nad Niemcy. Wydał na ten temat kilka książek wspomnieniowych. Po wojnie wrócił do kraju, zajmując się doradztwem ekonomicznym i finansowym.
W 1980 r. utworzył doroczną nagrodę publicystyczną im. Adolfa Bocheńskiego, a w roku 1988 - Wieczystą Fundację imienia Ksawerego i Mieczysława Pruszyńskich, rokrocznie nagradzającą najwybitniejszych polskich dziennikarzy, którzy "w swej twórczości szukają prawdy, wykazują mądrość i wyobraźnię polityczną, odwagę, uczciwość i dociekliwość spojrzenia".
Był także przez wiele lat fundatorem nagrody polskiego PEN-Clubu imienia Ksawerego Pruszyńskiego. Powołał także - uznając za stosowane spłacenie długu wobec własnej Alma Mater - Fundację Kulturalną Rodziny Pruszyńskich, która stworzyła na UJ fundusze stypendialne (im. prof. Estreichera i im. prof. Krzyżanowskiego).
"Odszedł człowiek wspaniały, który umiał przeznaczać owoce swego życia nie na prywatę, lecz pro publico bono. Wielki Przyjaciel dziennikarzy" - napisał w nekrologu Zarząd Wieczystej Fundacji i Stowarzyszenie Dziennikarzy RP.
Mieczysław Pruszyński zmarł 13 kwietnia. Msza święta żałobna zostanie odprawiona 19 kwietnia w kościele św. Karola Boromeusza na warszawskich Powązkach.
