Czarzasty nowym marszałkiem. Przywróci "zamrażarkę sejmową"?

Najważniejsze informacje:

• Włodzimierz Czarzasty został marszałkiem Sejmu.
• Umowa koalicyjna, która do tego doprowadziła, została zawarta 10 listopada 2023 r.
• Lewica wraca do kluczowej roli na politycznej scenie po 18 latach.

Włodzimierz Czarzasty, od lat jeden z czołowych polityków lewicy, stanął na czele Sejmu, co stanowi ważny krok dla tej formacji. Funkcja marszałka została mu przypisana w wyniku porozumienia koalicyjnego, które zawarto na początku listopada 2023 roku. - Po 18 latach Lewica wraca do współrządzenia. Chcę wam powiedzieć, że nikt nam tego nie zabierze - podkreślał Czarzasty podczas wieczoru wyborczego 15 października 2023 r.

Jego wybór może doprowadzić do ponownego uruchomienia tzw. zamrażarki sejmowej, o czym donosił money.pl. "Czarzasty, przywracając praktykę sejmowej zamrażarki, "chce pokazać, kto w tym kraju rządzi, a kto nie" - można przeczytać w serwisie. Polega ona na tym, że gdy projektom ustaw, które nie przypadły do gustu rządzącym, nie nadaje się im numeru druku sejmowego. Przez to prace nad takim projektem nie mogą zostać rozpoczęte.

Czarzasty jest pierwszym od 20 lat lewicowym politykiem na tym stanowisku, co symbolizuje powrót lewicy do polityki głównego nurtu. Poprzednim marszałkiem Sejmu z lewicy był Włodzimierz Cimoszewicz w 2005 r. Nowy marszałek jest znany ze swojego barwnego stylu, często pojawiając się w telewizji w kolorowych swetrach, co stanowi kontrast z tradycyjnymi wizerunkami polityków.

Urodzony w 1960 r., wychowany w realiach PRL, od początku wybierał politykę jako życiową ścieżkę. Ukończył nauki polityczne na Uniwersytecie Warszawskim, a w latach 80. był wiceprzewodniczącym Zrzeszenia Studentów Polskich. W tamtym czasie deklarował poparcie dla władz odpowiedzialnych za wprowadzenie stanu wojennego i należał do PZPR do jej rozwiązania w 1990 r.

Ten start naznaczył go na długie lata - przeciwnicy wracali do tamtych wyborów i lojalności, a on sam wielokrotnie mierzył się z pytaniami o polityczny rodowód. Po 1989 r. na chwilę odszedł od polityki - wszedł w biznes, współtworzył wydawnictwo Muza, a później wszedł do rad spółek związanych z mediami.

Czarzasty wrócił na publiczne salony przez media. W 1998 r. trafił do rady nadzorczej Polskiego Radia, a w 1999 r. prezydent Aleksander Kwaśniewski powołał go do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Od marca 2000 r. do sierpnia 2004 r. pełnił funkcję sekretarza KRRiT i uchodził za osobę realnie kierującą pracami rady. To wtedy wybuchła afera Rywina, która odcisnęła piętno nie tylko na ówczesnym układzie władzy, ale i na biografii Czarzastego.

Producent filmowy Lew Rywin miał domagać się 17,5 mln dolarów od Agory w zamian za korzystne zapisy w ustawie o radiofonii i telewizji. Rozmowę nagrał Adam Michnik, a publikacja "Gazety Wyborczej" uruchomiła lawinę - od komisji śledczej po rozłam w obozie lewicy.

Po odejściu z KRRiT Czarzasty budował wpływy poza głównym nurtem. W 2006 r. stanął na czele Stowarzyszenia "Ordynacka", skupiającego dawnych działaczy ZSP. Powrót do wielkiej polityki przyszedł w 2012 r., kiedy objął kierowanie mazowieckim SLD. Publicyści notowali wtedy, że mógł chcieć spłacić dług wobec własnego środowiska po klęsce lewicy w 2005 r., wiązanej z konsekwencjami afery Rywina.

W tle pozostawały napięcia z 2007 r., gdy do jego mieszkania wkroczyli antyterroryści, powalając rodzinę na ziemię. On wskazywał na polityczną zemstę ówczesnego ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry, policja tłumaczyła, że poszukiwała przestępcy mogącego ukrywać się u syna Czarzastego. Ten epizod na dobre wszedł do jego politycznej opowieści o nadużyciach władzy.

W 2016 r. objął funkcję przewodniczącego Sojuszu Lewicy Demokratycznej, a w 2023 r. doprowadził Nową Lewicę do koalicji z Koalicją Obywatelską i PSL, zapewniając sobie kluczową rolę w polskiej polityce.

Czarzasty zasiada także w komisji do spraw służb specjalnych i komisji do spraw kontroli państwowej, co podkreśla jego zaangażowanie w szeroki wachlarz spraw państwowych.