Ważą tyle, co półtorej torebki cukru, ale ich dramat przygniata niczym góra
Jestem Staś, moi rodzice są bezdomni, mam poważną chorobę genetyczną. Mój brat już nie żyje, siostra jest umierająca. Ja też pewnego dnia dostanę rozległej żółtaczki, przestanę jeść, umrę jako dziecko.