kazimierz jagiellończyk

Szlachta polska zgromadzona w obozie pod Cerekwicą wymogła na królu Kazimierzu Jagiellończyku obietnicę przyznania przywileju - tak zwanego cerekwickiego, zgodnie z którym monarcha musiał zgodzić się na udział sejmików szlacheckich przy uchwalaniu nowych ustaw i zwoływaniu pospolitego ruszenia. Większość zapisów przywileju cerekwickiego została przejęta przez statuty nieszawskie w listopadzie tego samego roku.

Kazimierz Jagiellończyk został koronowany na króla Polski. W 1466 r. po wojnie 13-letniej przyłączył do Królestwa Pomorze Gdańskie i część Prus. W 1454 roku nadał szlachcie przywileje w Cerkwicy i Nieszawie.

Kazimierz Jagiellończyk, na prośbę stanów pruskich, wydał akt inkorporacji Prus do Korony oraz akt wypowiedzenia wojny Krzyżakom. Skutkiem tego była wojna trzynastoletnia, zakończona zwycięstwem Polski w 1466 roku.

Był synem Władysława Jagiełły, Wielkim Księciem Litewskim i Królem Polski. W latach 1453-1466 zwyciężył Zakon Krzyżacki i odzyskał dla Polski Pomorze Gdańskie, ziemię chełmińską i Warmię. Przyłączył też księstwo oświęcimskie i część Mazowsza. Za jego panowania dynastia Jagiellonów zasiadła na tronach Litwy, Czech i Węgier. Przyczynił się do wzmocnienia znaczenia Sejmu i sejmików. Zmarł 7 czerwca 1492 roku.