Północna ściana najbardziej okazałego z inowrocławskich kościołów już przed wiekiem znalazła się pod ziemią. Stało się to 9 kwietnia 1909 roku podczas mszy świętej. Przyczyną katastrofy budowlanej stały się znajdujące się w tym rejonie miasta podziemne korytarze i szyby kopalni soli. Dopiero po wielu latach, w 1928 roku, udało się odtworzyć ścianę, wyremontować świątynię i udostępnić ją wiernym.
Teraz, mimo że kopalnia już praktycznie nie istnieje, bo została zalana wodą, nadal nie daje o sobie zapomnieć i jest groźna. Niedawno znów pojawiły się ma murach kościoła rysy i pęknięcia. Zagrożona część świątyni została odgrodzona i tam wierni nie mają już wstępu.
Dokładna ekspertyza dająca odpowiedź na pytania, jakie rzeczywiście jest zagrożenie i czy może się powtórzyć sytuacja sprzed stu lat, będzie przeprowadzona w styczniu. (PAP)
