Mykwa warszawska

Władze gminy żydowskiej, która jest właścicielem budynku, zastanawiają się teraz w jakim zakresie oddać ją do użytku społeczności żydowskiej, a w jakim udostępnić turystom.

Odkryty kilka dni temu basen służył do magazynowania wody deszczowej. Wcześniej odkopano jeszcze inny, w którym można było dokonywać rytualnych obmyć.

O basenie nie było wzmianek w żadnej z dokumentacji. Rabin Gedaly Olshtein ma ocenić funkcję basenu i możliwość uruchomienia łaźni rytualnej.

Gmina żydowska chciałaby oddać do użytku część budynku, by członkowie społeczności żydowskiej mogli używać jej zgodnie z rytualnym przeznaczeniem. Część będą mogli najprawdopodobniej zwiedzać turyści.

Baseny są wyłożone glazurą i mają schody. Łaźni właściwie brak tylko balustrady. Zbudowano ją około 1910 roku. Jego projektantem był Naum Hornstein.

W mykwach do rytualnych obmyć używa się tzw. "żywej wody". Musi to być deszczówka, która pochodzi bezpośrednio z nieba, albo woda ze źródła podziemnego. Nie można jej łapać do naczynia. Mycie w mykwach nie miało nigdy nic wspólnego z brudem fizycznym. Do mykwy idzie się kompletnie czystym. Chodzi tu jedynie o duchowość i rytualne oczyszczenie. Mykwy wykorzystuje się również do rytualnego koszerowania dopiero kupionych naczyń. Poprzez zanurzenie w mykwie czyni się je zdatnymi do użytku.