Literacki Nobel dla Harolda Pintera

Harold Pinter zaliczany jest do twórców tzw. teatru absurdu; do jego najbardziej znanych sztuk należą "Urodziny Stanleya", "Dozorca", "Kochanek", "Światło księżyca". Nagrodę przyznano mu za odkrywanie "przepaści pod codzienną gadaniną i wymuszanie wejścia do zamkniętych przestrzeni ucisku" - jak napisano w werdykcie noblowskiego jury.

Harold Pinter urodził się w 1930 r. w Anglii. Pierwsze wiersze opublikował w 1950 r., choć za właściwy debiut sam uważa opublikowanie w 1957 r. jednoaktówki "The Room". Inne wczesne sztuki Pintera to m.in. "The Birthday Party", "The Dumb Waiter", "The Homecoming". Sławę przyniosła mu sztuka "The Caretaker" (Dozorca) wystawiona w 1960 r. Jego późniejsze sztuki to m.in. "Pejzaż" (1967), "Cisza" (1968), "One for the Road" (1984), "Mountain Language" (1988).

Pinter uważany jest za najbardziej reprezentatywnego współczesnego brytyjskiego dramaturga drugiej połowy XX wieku. Akcja jego utworów często zaczyna się od zwyczajnego zdarzenia, potem atmosfera gęstnieje, emocje narastają, a rzeczywistość przeradza się w senny koszmar. Błyskotliwe, wieloznaczne dialogi potęgują nastrój grozy i oczekiwania. Pinter dozuje napięcie po mistrzowsku, nie ustępując w niczym filmowym osiągnięciom Hitchcocka.

Szerokiej publiczności znany jest zresztą jako autor scenariuszy do wielu filmów, m.in. do "Posłańca", "Kochanicy Francuza", "Służącego", "Procesu".

Tegoroczny noblista to nie tylko pisarz, ale także działacz społeczny. W ostatnich latach częściej gościł na wiecowym podium niż na scenie. Jest przeciwnikiem wojny w Iraku, wcześniej sprzeciwiał się inwazji NATO w Kosowie i procesowi Slobodana Milosevica. Pisuje też antywojenne wiersze. (jask)

Zobacz galerię laureatów Literackiej Nagrody Nobla

Więcej w serwisie książkowym wp.plserwisie książkowym wp.pl