Urodzony w Ostrowie Lubelskim, Stefan Rachoń kształcił się najpierw w Lublinie, potem w Konserwatorium Warszawskim, w klasie skrzypiec Józefa Jarzębskiego.
Podczas studiów - w czasach filmu niemego - grał w warszawskich kinach jako tzw. taper. Na antenie radiowej zadebiutował w 1930 r., w audycji "Kącik młodych talentów". W tym samym roku otrzymał propozycję utworzenia radiowej orkiestry rozrywkowej.
W 1944 r. Stefan Rachoń współpracował z orkiestrami w Krakowie i Lublinie. Po powrocie do Warszawy w 1945 r. utworzył pierwszą powojenną orkiestrę Polskiego Radia, przemianowaną później na Orkiestrę Polskiego Radia i Telewizji. Dyrygował nią do 1980 roku.
Stefan Rachoń dokonał z orkiestrą radiową ok. 10 tys. nagrań muzyki symfonicznej, operowej, operetkowej i rozrywkowej. Orkiestra odbywała liczne tournee zagraniczne, m.in. do ówczesnych ZSRR, NRD oraz Wlk. Brytanii, Czechosłowacji i Węgier. (mk, aso)
