Przypomniałem sobie jego słowa niedawno, kiedy usłyszałem, że parlamentarzyści holenderscy chcą utrzymania restrykcji w dostępie Polaków i innych obywateli krajów kandydujących do holenderskiego rynku pracy. Na początku ogarnęło mnie oburzenie, potem jednak przyszła refleksja i już im się tak nie dziwię. Holendrzy pracowali na swój dobrobyt pięćdziesiąt lat. I zwyczajnie, nie chcą się dzielić owocami swego trudu z przedstawicielami "narodu nierobów". A niestety, taką mamy tam opinię.
Pierwszy z brzegu przykład: inny obywatel Kraju Kwitnących Tulipanów, przyjechał do Polski na wieś. Kupił ziemię, bo miał ambicję prowadzić u nas gospodarstwo rolne, a przy okazji dać pracę kilku miejscowych bezrobotnych. W podzięce za jego starania sąsiedzi spalili ”obcemu” chałupę. Wygrali! Holender wyniósł się z Polski. Najbardziej przeraża typowo „polska” wypowiedź miejscowego policjanta. "Pan Władza" powiedział mniej więcej tak: „To jego (Holendra) wina, nie umiał z ludźmi żyć".
Ano nie umiał, a może wątrobę miał za słabą. Za to fama o narodzie zawistników z pewnością pójdzie w świat. W Polsce na wszystko jest zawsze jeden argument - nie ma pieniędzy. Ale w Holandii też nie było, a teraz są, mimo że Holendrzy nigdy nie mieli bogactw naturalnych typu węgiel. Tylko, że Holendrzy nie wybierają do Sejmu kryminalistów, nie pytają się księdza jak głosować, nie uważają że „państwowe to niczyje”, nie pozwalają żeby sprawy spadały w sądach z wokandy z powodu nieobecności adwokata , szanują policję i prawo, a ich farmerzy najpierw pomyślą, a potem zasieją a nie odwrotnie, jak u nas.
I dlatego też, zamiast narzekać jacy to ci Holendrzy są niedobrzy, powinniśmy zakasać rękawy i wreszcie się zabrać za wielkie sprzątanie.
