"Tsunami" to słowo pochodzenia japońskiego: "tsu" oznacza port, a "nami" falę. Obecnie nazwa "tsunami" została przyjęta przez większość społeczności naukowej na świecie i nie próbuje się jej tłumaczyć na poszczególne języki.
Najwcześniejsze wzmianki o tsunami sięgają czasów starożytnych. Wiadomo, że trzęsienie ziemi z 21 lipca 365 r. we wschodnim rejonie Morza Śródziemnego spowodowało śmierć tysięcy mieszkańców Aleksandrii.
17 lipca 1998 tsunami spowodowane wstrząsem sejsmicznym u północnych wybrzeży Papui Nowej Gwinei zabiło dwa tysiące osób.
16 sierpnia 1976 w rejonie Moro Gulf na Filipinach zginęło w falach tsunami ponad pięć tysięcy ludzi.
28 marca 1964 trzęsienie ziemi na Alasce spowodowało fale, które zalały wybrzeża i zniszczyły trzy wsie. Na Alasce zginęło wtedy 107 osób, cztery w stanie Oregon i 11 w Kalifornii, dokąd dotarły tsunami.
22 maja 1960 fala wysoka na 11 metrów zabiła tysiąc osób w Chile i spowodowała zniszczenie na Hawajach, gdzie zginęło 61 osób. Tsunami wzbudzone wówczas u wybrzeży Chile dotarło na Filipiny, do Okinawy i Japonii.
31 stycznia 1906 potężne przybrzeżne trzęsienie ziemi spowodowało zatopienie części Tumaco w Kolumbii; fale zmyły wówczas domy z wybrzeża od Rioverde w Ekwadorze po Micay w Kolumbii. Liczbę ofiar śmiertelnych szacowano na 500-1500.
17 grudnia 1896 tsunami zmyło część umocnień i główny bulwar miasta Santa Barbara w Kalifornii.
15 czerwca 1896 w Japonię uderzyło znienacka tsunami "Sanriku". Fala, której wysokość przekraczała 23 metry, runęła na tłumy zgromadzone na uroczystościach religijnych. Zginęło ponad 26 tysięcy ludzi.
27 sierpnia 1883 wybuch wulkanu Krakatau spowodował olbrzymie fale, które uderzyły na wybrzeża niedalekiej Jawy i Sumatry, zabijając 36 tysięcy ludzi.
1 listopada 1775 wielkie trzęsienie ziemi, które zniszczyło Lizbonę, spowodowało fale wysokości 6 metrów. Uderzyły one w wybrzeża Portugalii, Hiszpanii i Maroka.
