Najciekawsze zdjęcia lipca

7-letni Ahmad Jabir został ranny podczas ostrzału miasta Al-Bara w prowincji Idlib na północnym-zachodzie Syrii. Do szpitala chłopca przywiózł jeden z rebeliantów. Stało się to 10 lipca. Al-Bara, podobnie jak wiele innych miejscowości, w których kontrolę do tej pory sprawowali rebelianci, stała się celem ofensywy sił rządowych.

Krwawa wojna w Syrii kosztowała już życie 100 tys. ludzi. Kierujący komisją ONZ do spraw zbrodni wojennych w Syrii Paulo Sergio Pinheiro podkreśla, że prawdziwymi jej ofiarami są cywile. Oprócz bombardowań i masowych ataków jednym z najbardziej "podstępnych aspektów" konfliktu jest to, że znikają tysiące ludzi. Wiele z nich poddawanych jest torturom. Sprawcami są obie strony konfliktu.

29 lipca syryjskie siły rządowe ogłosiły, że odbiły kluczową część miasta Hims - dzielnicę Chaldija. Była ona uważana za bastion rebeliantów. Opublikowane zdjęcia pokazują jednak, jak bardzo została zniszczona podczas walk.

W rękach rebeliantów została już tylko niewielka część Hims, trzeciego największego miasta w Syrii. W ramach ofensywy jest ono bombardowane przez artylerię i lotnictwo, a wojska prezydenta Baszara al-Asada wspierają bojownicy libańskiego Hezbollahu.

Zobacz więcej: Wielkie miasto staje się morzem ruin.

9 lipca stolicą Libanu, Bejrutem, wstrząsnęła potężna eksplozja. W wybuchu bomby, ukrytej w samochodzie, ranne zostały 53 osoby. Według libańskiego MSW, celem ataku było "zdestabilizowanie kraju i wywołanie konfliktu wyznaniowego między sunnitami a szyitami". Napięcia na tle wyznaniowym w Libanie zwiększa wojna w sąsiedniej Syrii - reżim alawity, Baszara al-Asada, poparł libański Hezbollah wysyłając swoich bojowników, natomiast opozycja wobec prezydenta to głównie sunnici.

Demonstracja możliwości rosyjskiego myśliwca SU-27 podczas Międzynarodowego Salonu Obronności Morskiej w Sankt Petersburgu, który zorganizowano miedzy 3 a 7 lipca. Poza okrętami i systemami ich uzbrojenia, odwiedzający mogli zobaczyć pokazy strzelania artyleryjskiego czy akrobacji powietrznych. Jak można się dowiedzieć ze strony internetowej wystawy, uczestniczyło w niej 457 firm przemysłu obronnego z 31 krajów.

3 lipca egipskie wojsko odsunęło od władzy prezydenta Mohameda Mursiego, wywodzącego się z Bractwa Muzułmańskiego. Kierował on państwem zaledwie rok.

Mursi był pierwszym prezydentem wybranym w demokratycznych wyborach w Egipcie od czasu Arabskiej Wiosny i ustąpienia Hosniego Mubaraka, który rządził niemal 30 lat. Mimo to wielu Egipcjan przyjęło z ulgą zmianę władzy. Po całonocnym świętowaniu, kolejnego dnia, 4 lipca, kairski Plac Tahrir nadal był pełen osób wyrażających poparcie dla armii.

Zobacz więcej: Armia przejęła władzę w Egipcie. Kair świętuje.

Przed podjęciem działań wojskowi postawili politykom 48-godzinne ultimatum, żądając zażegnania kryzysu między rządzącymi islamistami a opozycją. Gdy warunek ten nie został spełniony, na ulice Kairu wyjechały czołgi i wozy opancerzone. Na czele faktycznego zamachu stanu stanął gen. Abdel Fatah es-Sisi. Jednak armia jeszcze tego samego wieczoru poinformowała, że władze - do nowych wyborów - przejmie dotychczasowy szef Trybunału Konstytucyjnego, 68-letni Adly Mansur.

Tymczasem zwolennicy Bractwa Muzułmańskiego i odsuniętego prezydenta Mursiego rozpoczęli protesty. Między stronami zaczęło dochodzić do starć - będą się one powtarzać przez cały lipiec.

Do jednych z najkrwawszych wydarzeń doszło 5 lipca przed koszarami Gwardii Republikańskiej w Kairze. Zgromadziły się tam setki zwolenników Mursiego, podejrzewających, że właśnie w wojskowych budynkach trzymany jest obalony prezydent. Według Bractwa Muzułmańskiego, wojsko otworzyło wówczas ogień do tłumu i doszło do masakry. Armia twierdzi jednak, że odpowiedziała ostrzałem na próby ataku. Zginęło ponad 50 osób.

Jeszcze więcej ofiar przyniosły starcia 27 lipca, po tym jak zarówno armia, jak i Bractwo wezwało swoich stronników do demonstracji. Było ok. 70 ofiar śmiertelnych, a 270 osób zostało rannych.

Na zdjęciu: mężczyźni w szpitalu opłakują ofiary starć, 8 lipca.

Starciami z policją zakończył się 11 lipca marsz brazylijskich robotników w Rio de Janeiro. Siły bezpieczeństwa użyły gazy łzawiącego, by powstrzymać zamieszki. Do demonstracji nawoływały największe związki zawodowe w Brazylii, które domagają się lepszych warunków pracy.

Wydarzenia te miały miejsce kilka tygodni po tym, jak zorganizowano marsz miliona - protest niezadowolonych ze złego stanu oświaty, służby zdrowia i innych służb publicznych.

Czytaj więcej: Bunt milionów w Brazylii - dlaczego ludzie wyszli na ulice?

Do kolejnych zamieszek w Brazylii doszło 22 lipca, w dniu oficjalnego przyjazdu papieża Franciszka na Światowe Dni Młodzieży. Manifestację zorganizowała nieopodal siedziby regionalnych władz w Rio de Janeiro brazylijska grupa Anonymous. Wcześniej przemawiał tam Ojciec Święty.

Anonymous zapewniało, że protest nie jest wymierzony w Kościół katolicki, ale przeciwko ogromnym wydatkom na ŚDM i inne imprezy, które mają się wkrótce odbyć w Brazylii - mundial w 2014 r. i letnie igrzyska w 2016 r.

160 000 żołnierzy, około tysiąca czołgów i pojazdów opancerzonych, 130 samolotów i helikopterów oraz 70 okrętów wzięło udział w największych ćwiczeniach wojskowych w postsowieckiej historii Rosji. Manewry sił zbrojnych Wschodniego Okręgu Wojskowego trwały od 13 do 20 lipca. Część ćwiczeń, przeprowadzanych w rejonie Sachalinu, obserwował prezydent Władimir Putin.

Zobacz więcej: Specjalny rozkaz Putina. Tego nie było od czasów ZSRR.

18 lipca Aleksiej Nawalny - znany rosyjski bloger i krytyk prezydenta Władimira Putin - został skazany na pięć lat więzienia za spowodowanie strat w spółce państwowej. Sam skazany twierdzi, że jest niewinny, a na jego proces miał wpływ Kreml. Złożył apelację.

Wyrokiem na opozycjonistę "głęboko zawiedzione" były też USA, a UE ceniła, że decyzja sądu rodzi "poważne pytania" na temat stanu prawa w Rosji.

Wschód Demokratycznej Republiki Konga to piękne, ale i wyjątkowo niespokojne miejsce na globie. W połowie lipca w walkach między rebeliantami z Ruchu 23 Marca i kongijskim wojskiem zginęło 130 osób. Przerażeni mieszkańcy znów zapakowali dobytek i ruszyli byle dalej od krwawych starć.

Ruch 23 Marca powstał wiosną 2012 roku po dezercji z sił zbrojnych DRK grupy wojskowych oskarżających rząd w Kinszasie o niedotrzymanie porozumienia, które zakończyło ich poprzednie powstanie z lat 2008-2009 (czytaj więcej)
.

(WP.PL, PAP, AFP / mp)