Najważniejszym wydarzeniem po dokonaniu wielkich odkryć był nowy podział świata – 7 czerwca 1494 roku na zamku w Tordesillas podpisano hiszpańsko-portugalski traktat, na mocy którego dwie potęgi morskie podzieliły glob na dwie półkule. Wszystko, co było na zachód od 49 południka, zostało uznane za przynależne królom Kastylii i Aragonii, wschód miał przypaść Portugalii.
Pozostał wszakże nierozstrzygnięty jeden problem – jak daleko na wschód i jak daleko na zachód sięgają potencjalne posiadłości jednej i drugiej metropolii? Gdzie jest koniec świata? I czy w ogóle gdzieś jest? Większość wykształconych ludzi tamtej epoki już nie wierzyła, że Ziemia jest płaska. Przewidywano zatem, że dość szybko trzeba będzie wyznaczyć kolejną „linię demarkacyjną” na przeciwległym krańcu globu. Twierdzenie, że nasza planeta jest kulista, nadal jednak było nieudowodnione. Przełomem w myśleniu stało się odkrycie pewnego skromnego podróżnika.
Tatiana Stiepanowa
Pełna wersja artykułu dostępna w aktualnym wydaniu "Forum".
