Detroit - upadłe miasto

Charlie LeDuff, zdobywca Nagrody Pulitzera, porzuca pracę w "New York Timesie" i wraca do Detroit. Miasta, w którym się urodził. Puka do drzwi wpływowych polityków, wędruje przez squaty, rozmawia z bezdomnymi, policjantami, strażakami walczącymi z plagą podpaleń i próbuje zrozumieć, co stało się przyczyną upadku jednego z najbogatszych kiedyś miast Ameryki. A w tle majaczą się opuszczone wieżowce, hale fabryczne i publiczne gmachy.

"Detroit było niebem, ale okazało się, że potrafi być też piekłem" (to Marvin Gaye). Patrząc na te zdjęcia, trudno się z tym nie zgodzić.

(WP.PL, wyd. Czarne, oprac. mg)

"(...) Dorastanie w Detroit czy na jego przedmieściach nie było niczym fajnym. Starsi ludzie lubią opowiadać o dawnych latach świetności, latach saturatorów, eleganckich sklepów i leniwych sobotnich nocnych przejażdżek. Ale prawda jest taka, że Detroit zaczęło umierać czterdzieści lat temu, gdy Japończycy doszli do tego, jak zrobić lepszy samochód".

Kiedyś Detroit było w amerykańskiej awangardzie, słynęło z wielkiego przemysłu, nowatorskich rozwiązań, śmiałych biznesmenów i znanych na całym świecie samochodów. Dziś to miasto jest stolicą bezrobocia, nędzy i przestępczości. I nie wygląda na to, żeby to się miało szybko zmienić.

W Detroit drzewa, preriowa trawa, a nawet dzikie zwierzęta wróciły, aby odzyskać swoje prawowite miejsce. Mieszkają tu kojoty. Za to szybko znikają gołębie.

"(...) Dzisiaj to miasto sukcesu jest miastem plajty. Jest upiornym i groźnym miejscem, pełnym opuszczonych fabryk i domów oraz zapomnianych ludzi". Detroit, kiedyś z największą liczbą posiadaczy domów własnościowych, dziś to stolica nieruchomości zajętych przez komorników.

"Detroit to amerykański analfabeta i stolica tych, którzy zbyt wcześnie zrezygnowali z nauki. Tutaj dzieci muszą zostawiać podręczniki w szkole, za to przynosić do niej własny papier toaletowy (...)".

Detroit to dziś stolica bezrobocia, w której połowa dorosłej populacji nie ma stałej pracy. "Znajdziesz tu strażaków bez butów, policjantów bez samochodów, nauczycieli bez długopisów, członków Rady Miejskiej z telefonami podsłuchiwanymi przez FBI (...)".

W Detroit, w latach 50. ubiegłego wieku, mieszkało ponad 1,8 miliona osób. W 2010 roku już tylko około 700 tysięcy. Obecnie jeszcze mniej.

Niektóre śródtytuły i wszystkie cytaty pochodzą z książki "Detroit. Sekcja zwłok Ameryki" Charliego LeDuffa. Fragmenty publikujemy dzięki uprzejmości wydawnictwa Czarne.