Bitwa o Ardeny

Zabawa rozpoczęła się o godzinie 9.00 defiladą wojsk alianckich. Po nich zaprezentowała się armia niemiecka.

Gra rozpoczęła się zgodnie z prawdą historyczną, natomiast później rozgrywana była zgodnie z zasadami ASG.

Grę zwycięża strona posiadająca więcej punktów, zdobytych w czasie gry.

Celem ataku niemieckiego jest przełamanie linii frontu aliantów i dojście do Antwerpii.

W zabawie wzięły udział udział grupy rekonstrukcyjne m. in. Rengersi i spadochroniarze z 506. pułku piechoty spadochronowej, czyli tzw. Kompania Braci.

Prawdziwa bitwa o Ardeny, zwana też jako bitwa o wybrzuszenie, została rozegrana na przełomie 1944 i 1945 roku.

Armia niemiecka chciała rozciąć siły aliantów, oddzielając wojska angielskie od amerykańskich, zdobyć Antwerpię, a następnie zaatakować w kierunku północnym, okrążając i niszcząc cztery armie alianckie. Miało to zmusić aliantów zachodnich do wynegocjowania pokoju z krajami osi.

Niemcy przegrali tę kampanię ofensywną i ponieśli znaczne straty w sprzęcie i żołnierzach.

Ułatwiło to późniejszą ofensywę aliantów na Linię Zygfryda oraz ofensywę radziecką, która ruszyła na wschodzie na początku stycznia 1945 r.

Pod względem wielkości zaangażowanych sił, była to największa bitwa w historii wojsk Stanów Zjednoczonych.

Dokładne straty po obu stronach są niemożliwe do oszacowania. W zależności od źródeł określa się je na pomiędzy 70 a 81 tysięcy zabitych i zaginionych żołnierzy amerykańskich i około 1.400 brytyjskich oraz pomiędzy 60 a 140 tysięcy zabitych i zaginionych Niemców.

Wielu wyższych oficerów Wehrmachtu, a także szeregowych żołnierzy ostatecznie straciło motywację do walki z aliantami, którą w świetle nieuchronnie nadciągającej klęski uważali za bezcelową.

Jednym z symboli walk pod Ardenami są niemieckie czołgi w tym PzKpfw VI B Koenigstiger, z których więcej zostało zniszczonych przez ich załogi z powodu braku paliwa, części zamiennych lub pomocy technicznej niż przez wojska alianckie.

"Bitwa o wybrzuszenie" zakończyła się ostatecznie 15 stycznia 1945 roku, kiedy siły 3. Armii połączyły się z 1. i 9. Armią amerykańską.