"Myślałem, że J. Kaczyński zjada ludzi na śniadanie".

Radio Zet | dodane 2010-02-09 (10:33)

zobacz galerię

fot. PAP

Monika Olejnik: : Ale Marcin Rosół i Grzegorz Schetyna to się mają chyba nijak, bo Rosół jest od Drzewieckiego.

Bartosz Arłukowicz: : Oczywiście, oczywiście, że tak, ale w pierwszej części artykułu mamy informację o tym, że Grzegorz Schetyna prawdopodobnie się pomylił przed komisją, bo powiedział, że zna Sobiesiaka od bodajże 2003 roku, tak powiedział przed komisją. Sobiesiak, teoretycznie rzecz biorąc, jak pisze gazeta, powiedział, że znają się 20 lat.

Monika Olejnik: : Ja przypominam, że pewnie wtedy Grzegorz Schetyna miał z 20 parę lat, już wczoraj mówiłam o tym, pewnie Sobiesiak był promotorem na studiach Grzegorza Schetyny.

Bartosz Arłukowicz: : Nie mam pojęcia, czy Sobiesiak był promotorem i tak naprawdę nie jest to clou problemu.

Monika Olejnik: : Ale dla pana to jest szok, że znają się 20 lat, że Sobiesiak mówi, że 20 lat, a Schetyna mówi o 2003 roku.

Bartosz Arłukowicz: : Nie, nie jest to dla mnie szokiem, nawet jest do przyjęcia to, o czym gdzieś przeczytałem, co powiedział Grzegorz Schetyna, że był wtedy osobą publiczną, zajmował określone stanowiska i być może go ludzie znali, to jest oczywiste, mnie też zna mnóstwo ludzi, o których ja nie mam pojęcia. Ale, problemem jest wiarygodność, problemem jest wiarygodność, bo jeśli panowie mieli jakiekolwiek kontakty w latach 90., tak, bo o tych latach rozmawiamy, no to Grzegorz Schetyna powinien o tym powiedzieć, jednak powinien powiedzieć.

Monika Olejnik: : No, ale co jest dla pana kontaktem, jeżeli ktoś sobie mówi na ulicy dzień dobry, to jest dla pana kontaktem, o którym należy powiedzieć.

Bartosz Arłukowicz: : Nie, to nie jest dla mnie kontaktem, pani redaktor generalnie...

Monika Olejnik: : Czy jeżeli ktoś idzie z kimś pograć w golfa, zdaje się Grzegorz Schetyna nie gra w golfa, ale pograć w piłkę to jest kontakt?

Bartosz Arłukowicz: : Jestem wielkim przeciwnikiem takich histerii, bo – to jest problem osób publicznych. Ze mną też sobie robią ludzie zdjęcia, różni ludzie i ja nie mam pojęcia, kto wyciągnie jakieś zdjęcie za 20 lat, być może z kimś, kto w międzyczasie popełnił przestępstwo, nie mam pojęcia. Dlatego jestem sceptyczny w tych oskarżeniach.

Monika Olejnik: : Ale mnie się wydaje, że ważniejsze jest z tego, co opublikowała „Rzeczpospolita” to, co pan Sobiesiak mówił o panu Rosole.

Bartosz Arłukowicz: : To prawda, to jest bardzo ważny wątek. Pytanie tylko jest takie...

Monika Olejnik: : Może ktoś chciał uprzedzić Rosoła.

Bartosz Arłukowicz: : Może. Bardzo dużo pytań jest wokół tego artykułu. I dlatego stawiam tezę, że on jest bardzo szkodliwy dla prac komisji, być może ktoś chciał uprzedzić Marcina Rosoła, być może tak jest. Marcin Rosół szykuje się do przesłuchania, które z całą pewnością nie będzie dla niego łatwe, zbliża się czas...

Monika Olejnik: : Myśli pan, że „Rzeczpospolita” stała się narzędziem, które psuje prace komisji?

Bartosz Arłukowicz: : Nie będę stawiał żadnych takich tez, nie wiem czy „Rzeczpospolita” stała się narzędziem, praca dziennikarska też jest pracą dziennikarską. Dziennikarz ma wiedzę, przerabia ją na papier.

Monika Olejnik: : Znaczy nie przerabia, tylko

Bartosz Arłukowicz: : Przelewa powiedziałem na papier, ma wiedzę i przelewa na papier, taka rola dziennikarza. Z drugiej strony pytanie skąd ma tę wiedzę i to jest pytanie zasadnicze, bo to pokazuje pewną słabość instytucji państwa, pani redaktor. To jest złe, to jest złe.

Monika Olejnik: : No właśnie i też pokazuje, że należy ważyć słowa, bo pan mówił, a skąd Graś o tym wiedział, że my mieliśmy te materiały, wiedział, bo powiedziała o tym prokuratura publicznie.

Bartosz Arłukowicz: : Pani redaktor, ja słyszałem...

Monika Olejnik: : Także trzeba się zastanowić panie pośle.