Kazik dla WP: pierwszy.

Zaczynam jak gdyby nowy etap. Co prawda słowem pisanym zajmuje się już od kilkunastu lat, ale jak do tej pory była to robota dla gazet drukowanych. W zależności czy jest to miesięcznik czy tygodnik (w wychodzących częściej periodykach swoich sił nie probówałem) zawsze trzeba było to oddać nieco wcześniej aby gazetę można było złożyć, zaklepać i w końcu wydrukować. Efekt tego był taki więc, że teksty w ogromnej większości szybko traciły swoją bieżącą aktualność. No chyba, że były to jakieś rzeczy bardziej ogólnej natury. W Internetach podejrzewam, że szybciej się dzieje - to i refleksu potrzeba i bardziej, ale to sporo bardziej jest na bieżąco.

Drugą rzecz, z której szczerze mówiąc nie za bardzo zdawałem sobie sprawy jest szybki odzew czytelników. To mi powiedział jeden kolega co przyszedł dziś rano porobić mi zdjęcia. Jak się pisało w analogowych gazetach to przyszło czasem parę listów na krzyż z czego większość dotyczyła spraw tak dawno poruszanych, że właściwie miałem zasadnicze problemy z przypomnieniem sobie o co w ogóle chodziło.

Tu jest jak słyszę inaczej. Pokazuje się twój wytwór i niemal natychmiast dowiadujesz się co czytelnik sądzi o tym co wygenerowałeś. I podejrzewam, że opinie potrafią być ostre, bowiem Internet jak zdołałem się połapać - wiele zniesie. Zresztą sam się przekonałem, że pewna bezosobowość SMSowania czy pisania postów w sieci potrafi w jakiś tam sposób radykalizować wypowiedzi i zaostrzać ich kontury. Ja na ten przykład łagodniej gadam z kimś stojąc z nim w twarzą w twarz niż za pośrednictwem bezosobowych machin. To jest podobnie jak podczas jazdy samochodem. Gdy anonimowy kierowca zrobi jakąś rzecz zasługującą w moim mniemaniu na potępienie to potrafię go nazwać od najgorszych. Ale wystarczy odkręcenie szybki i spojrzenie sobie w oczy i już wypowiedzi zdecydowanie łagodnieją.

Świat kręci się bardzo szybko. A ekspresowy przepływ informacji o tym kręceniu sprawia wrażenie, że jest to jeszcze szybsze. Ot tak, ni się człowiek obejrzał a na wschodzie już nowy król panuje. To znaczy raczej na tronie zasiadł, bo stary król bacznie obserwuje, kontroluje i jakby co to do porządku przywołać raczy. Przynajmniej w początkowym okresie panowania.

A co dalej? Obaczym. Szybciej pewno niż nam się to wszystkim wydaje. Tak niedawno napisałem pioseneczkę o piątym rozbiorze Polski co to miała być w zamierzeniu taką głupawką science fiction, ale w realiach rozumianych przez każdego, a tu juże samą głupawką powoli się staje. Nie ma (na szczęście) tych Lertychów i Giepperów i za chwilę mało kto będzie miał chociażby blade pojęcie co to za kreatury były, Jarosława - byłego premiera też coraz jakby mniej.

Jako rekompensatę parę dni temu nowy pierwszy minister przedstawił nam wizję jak to kiedyś dobrze będzie tylko cierpliwości potrzeba. Ale władza wykonawcza jednak powtarza z uporem ten cały syf jaki generują zdobywający władzę. No ja nie wiem, ale jakoś tak ze mną jest, że każdy z pozoru nawet dość przyzwoity człek zdobywszy władzę zaczyna mi się jawić skrajnie niesympatycznie. Jakieś takie tfu!Natomiast na arenie zagramanicznej jak rzekłem nie ma już Putina i zaraz Dablju Busha nie będzie, o Chiracu nie wspominając. Tak to wierszoklecka przyśpiewka pokazuje jak krótka jest aktualność jej.

Pod koniec dziewiętnastego wieku prezes Amerykańskiego Urzędu Patentowego wystąpił do prezydenta USA o rozwiązanie tegoż urzędu. Jako powód podał, że wszystko już właściwie zostało wynalezione, odkryte i wymyślone i tego powodu urząd ten nie ma już racji bytu. To jest zaiste śmieszne, ale czy czasem nie zachowujemy się podobnie jak pan prezes?

Kazik Staszewski specjalnie dla Wirtualnej Polski