Dramatyczne wyznanie ojca Krzysztofa Olewnika.

- Nie wiem, czemu miało służyć ostatnie przeszukanie w naszych domach. Coraz trudniej jest nam to wszystko znosić - przyznaje w rozmowie z Wirtualną Polską Włodzimierz Olewnik. Ojciec porwanego 10 lat temu Krzysztofa pytany, jak odbiera powrót śledczych do wersji o samouprowadzeniu, tłumaczy, że potwierdza to tezę, że jest ktoś, "kto chce wywrócić śledztwo do góry nogami". Pytany, czy nie obawia się, że prokuratura przygotowuje się do postawienia zarzutów komuś z rodziny, odpowiada: - W tej sprawie mogę spodziewać się naprawdę wszystkiego. Przedsiębiorca mówi też o dziwnych okolicznościach śmierci jednego z płockich policjantów, który jego zdaniem był zamieszany w porwanie. - Przyjdzie czas, że ktoś go "wskrzesi" - podkreśla.

Agnieszka Niesłuchowska, Paulina Piekarska: Po tym, jak w pana domu pojawili się śledczy szukający oryginałów rozmów i listów od Krzysztofa powiedział pan, że czuje się jakby było to kolejne porwanie. Dostawał pan wcześniej sygnały, że dojdzie do przeszukania?

Włodzimierz Olewnik: Już dwa dni wcześniej miałem telefony od dziennikarzy. Mówili, że coś ma się dziać, ale nie wiedziałem, o co chodzi. Dzwonili do mnie praktycznie z każdej telewizji. Najbardziej zdziwiło mnie to, że niespełna godzinę po „nalocie” na mój dom, dziennikarze już wydzwaniali i pytali, co mi zabrano. Widać, że wiele osób już wcześniej miało przecieki z gdańskiej prokuratury.

Po przeszukaniu złożyliście zażalenie w tej sprawie. Co pana tak oburzyło w zachowaniu funkcjonariuszy?

- To było dziwne przeszukanie. Byliśmy zdenerwowani, że przyszli do nas jak do bandytów. Nie zabrali wszystkiego. Jeden z policjantów trzymał w rękach kalendarz z 2001 r. Powiedziałem mu, że są tam bardzo ważne notatki, m.in. spisane godziny telefonów od porywaczy, daty wypłaty pieniędzy. W odpowiedzi usłyszałem: „wiem, co mam robić”. Nie wziął tego kalendarza, zabrał za to wycinki z gazet i mnóstwo zdjęć. Mam tak „przetrzepany” album, że już prawie nie ma w nim pamiątek po Krzysiu. Po co im te zdjęcia, skoro nie wskazali dokładnie kogo na nich szukają? Przecież mogli mnie o tym wszystkim uprzedzić, bez gadania wszystko bym oddał.

Prokurator Zbigniew Niemczyk tłumaczył, że na przeszukanie zdecydowano się ze względu na ekspertyzy, które ujawniły, iż część przekazanych przez państwa nośników nie zawiera oryginalnych zapisów a jedynie kopie.

- To czyste kłamstwo, manipulacja, wszystko oddaliśmy śledczym. Nie ma możliwości, żebyśmy mieli jakieś oryginalne nośniki. Przecież nasze telefony były na podsłuchu, wszystko było zapisywane. Na bieżąco spisywano protokoły nt. listów, jakie otrzymywaliśmy od porywaczy. Czy ja odpowiadam za to, że jak się później okazało, policja niszczyła dowody?

Nie obawia się pan o zabrane teraz dokumenty?

- Obawiam się, że ktoś może nimi manipulować. Podobno miały miejsce ingerencje w nagraniach. Nie ma takiej możliwości, żebyśmy my to zrobili. Nikt nam tego nie wmówi. Przecież do połowy 2002 roku nagrania od razu zabierali pracownik Rutkowskiego i policjanci. Nawet nie mogliśmy zrobić kopii. Potem kupiliśmy telefon z dyktafonem. Wszystkie rozmowy zostawały w pamięci, przegrywaliśmy je na minidyski i stąd mieliśmy własne kopie.

Miał pan dużo materiałów poza domem i firmą?

- Część materiałów – pisma, notatki, anonimy od więźniów i innych osób - oddałem wcześniej do analizy, którą robiłem na własną rękę. Zresztą już wcześniej wiele razy mówiłem o tym prokuratorom, a to, o co mnie na bieżąco prosili, też przekazywałem. Gdybym chciał przekazać resztę najróżniejszych dokumentów, o których od lat wiedzieli śledczy, zawaliłbym robotą całą prokuraturę na najbliższe kilka lat.

Prokuratura twierdzi, że w domu Krzysztofa znajdowały się ślady po monitoringu. Przekonują, że na nagraniu z wizji lokalnej widać kable od kamery.

- Nigdy nie widziałem takiego nagrania, choć złożyłem wniosek o jego udostępnienie. Możliwe, że na ścianie był jakiś zaciek albo pozostałości przewodów elektrycznych, ale na pewno nie było tam kamery, ani jej atrapy. Kiedy Krzysztof budował swój dom, to była działka w szczerym polu, skądś musiał doprowadzić prąd. Może podpiął się pod słup i stamtąd były te kable, o których mówi prokuratura? Kamerę zainstalowaliśmy dopiero jakieś trzy lata po jego uprowadzeniu.

Pod koniec października miało odbyć się państwa spotkanie z gdańskimi prokuratorami. Doszło ono do skutku?

- Miałem przekazać prokuraturze m.in. kartkę z listą osób, które uczestniczyły w decyzji o porwaniu Krzysia, oraz pistolet gazowy, który żona znalazła przypadkiem w jego jesionce podczas sprzątania. Umówiłem się z prokuratorem na telefon, nie oddzwonił. Mimo tego pojechałem, aby się z nim spotkać. Niestety, już go nie było.

Miał pan wrażenie, że od jakiegoś czasu prokuratura trzyma państwa na dystans?

- To się zaczęło zaraz po zakończeniu prac sejmowej komisji śledczej. Nawet mówiłem na przesłuchaniu, że mam złe przeczucia, ale przewodniczący komisji [Marek Biernacki – przyp. red.] uspokajał mnie, że to normalne metody pracy śledczych.

Mówił pan o anonimach. Wiele razy grożono panu śmiercią. Kto chce pana zastraszyć?

- Cały czas mam świadomość, że ktoś chce mnie zastraszyć. Po latach dowiedziałem się, że jeszcze przed zniknięciem Krzysia trzykrotnie próbowano mnie porwać. Później też dostawałem sygnały, że są "na mnie zlecenia". Szczególnie nasiliło się to w czasie pracy komisji śledczej. Zauważyłem, że większość sygnałów o tym, że marnie skończę, wywodzi się z kręgów policyjnych. Uważam, że kieruje tym ktoś wysoko postawiony. Wielokrotnie dostawałem tzw. cynk od osób, które mają w rodzinie policjantów. Półtora roku temu przyszedł do mnie jeden z moich pracowników, który ma rodzinę w płockiej policji mówiąc: „Szefie, mają pana zamordować. Wiem to z pewnych źródeł. Niech szef uważa na siebie”.

W tamtym czasie dostałem też sygnał od znajomego z Austrii, że ktoś przestrzegł go: „Jasiu, odsuń się od Olewnika, bo wyszedł jakiś więzień z polskiego więzienia i dostał zlecenie zamordowania Włodka”. Ja mu powiedziałem, że się nie boję, bo mam „całą kupę” takich donosów. Był zdziwiony, ale przekazał tę informacje policji. Na drugi dzień miałem „wizytę” CBŚ, którego funkcjonariusze sugerowali, byśmy zgodziliśmy się na ich ochronę. I zgodziliśmy się.

Zgłaszał pan każdy anonim na policję, do prokuratury?

- Nie wszystkie. Niektóre zawierały opowieści „wyssane z palca”, co do innych sądziłem, że pochodzą od osób związanych z wymiarem sprawiedliwości i organami ścigania.

Prokuratura też jest zaangażowana w kontrolowanie pana?

- Nie wiem. Przecież oceniam to wszystko subiektywnie. Ale jeżeli prokuratura wydaje komunikat, w którym stwierdza, że doszło do samouprowadzenia Krzysia, to chyba jest coś na rzeczy.